Χαιρετισμός... Πάνος Σπάλας

Σωτήρης Σόρογκας, 2010

 

Έβγαλα το καπέλλο μου και χαιρέτησα την Άνοιξη,

φίλησα μια αναμμένη παπαρούνα στ’ αχείλι

και στάθηκα να περάση η πομπή των χαμομηλιών!..

Ένα πουλί τρυπάει ένα συννεφάκι να περάση,

μι’ αράχνη απλώνει τ’ ασπρόρουχά της στον ήλιο

και μια μυλόπετρα γυρίζει τη φωνή μου,

τη φωνή μου που την παίρνει το ποτάμι

για να την πάει στην θάλασσα!..[]

Τραγούδησα παλιά τραγούδια

κι άκουσα στο σκοπό τους την παιδική φωνή μου

-τη φωνή μου που κλώθει η μυλόπετρα

και την πάει τραγουδώντας για τη θάλασσα!

Πάνος Σπάλας, Αλφειός, 1950

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)

------------

Η Άνοιξη είναι απάντηση, δεν είναι εποχή.

Θάνος Χαμπίπης, Ιχνηθέτης 1964 

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024