Η καρτερία... Χρυσάνθη Ζιτσαία

Rodney Smith

 

Η καρτερία δεν είναι πάλη

να σε δυναμώνη,

δεν είναι πίστη

να σε θερμαίνη,

δεν είναι ελπίδα

να σε φωτίζη,

δεν είναι αγάπη

να σε παρηγορή,

δεν είναι χρέος να σε δικαιώνη.

Βράχος γυμνός

στην άκρη της θάλασσας,

ακίνητος, σιωπηλός, ανέκφραστος,

τα δέχεται όλα, χωρίς να σαλεύη

-μοίρα σκληρή, αγέλαστη, αδάκρυτη, αινιγματική,

των νικημένων

πικρότατη νίκη.

Χρυσάνθη Ζιτσαία, Σχεδιάσματα Θ’ 1963

Ανθ. Η.&Ρ. Αποστολίδη

-------------

Υπομονή, []

πρακτική σαν γέφυρα!..

Νίκος Σπάνιας, Ποιήματα της τρίτης λεωφόρου

Ανθ. Η.&Ρ. Αποστολίδη

Σαν παλιές φιλενάδες... Γιάννης Ρίτσος

Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας, 1931

 Κάτι έλεγαν η μέρα κ’ η λάμπα

[—αναμμένη ακόμα να <την υποδεχτή,>—]

σαν παλιές φιλενάδες,[]

μ’ ένα διφορούμενο χαμόγελο

Γιάννης Ρίτσος, Ποιήματα 1930-60

Ανθ. Η.&Ρ. Αποστολίδη

----------

Ω, να γινόταν να σταθή σαν απαρέμφατο η στιγμή!..

Νίκος Σπάνιας, Ποιήματα της τρίτης λεωφόρου

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024

Για την ομορφιά σου... Νίκος Σπάνιας

Photo collage by Barry Kite

 

Ένα ποίημα

συμπυκνωμένο σαν επικεφαλίδα παγκόσμιας είδησης

μια φράση ασθμαίνουσα και βίαιη

σαν τον ρυθμό του εμβόλου

μια λέξη

τραχειά σαν σφύριγμα

βαρειά σαν πλήγμα-[]

αυτή η ομορφιά σου!..[]

Γιατί πώς να μιλήσω για την ομορφιά σου

δίχως να ξεπηδήξουν φύρδην-μίγδην

εφεδρείες επίθετα ανώφελα

λεγεώνες αποφόρια ομορφιάς;..[]

Σφάζει σαν λόγχη-[]

δεν μπορώ τίποτα να πω

δεν ξέρω τι ν' αποφανθώ

γι' αυτή την ομορφιά σου!..[]

Μάλιστα!

Για την ομορφιά σου

τσιρίζω σαν αναμμένο κάρβουνο

που σβήνει στο νερό !..

Νίκος Σπάνιας, Ποιήματα  της 3ᶯˢ λεωφόρου

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)

Ονειρεύομαι κάποια πολιτεία... Νίκος Σπάνιας

David Seymour, Μύκονος 1951

Ονειρεύομαι κάποια πολιτεία

να μοιάζη με δρεπάνι φεγγαριού.

Οι γυναίκες να κρατούν τη στάμνα

πάνω στο κεφάλι τους σαν αρετή

οι άνδρες να κρούουν δύσκολες χορδές

και ν’ αγαπούν το κάλλος

ο νικητής να στεφανώνεται

με τη συστολή του

ο λαός

στις εθνικές γιορτές να τηρή

μια κατανυκτική σιγή.

Νίκος Σπάνιας

Διορθώσεις, ΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ

https://diorthoseis.eu/

 

Τα μάτια της... Νίκος Σπάνιας

Dusdin Condren

                                    

Τα μάτια της μόνο, σαν πράσινες

πυγολαμπίδες γιάλιζαν στο σκοτάδι.

Τα μαλλιά της μαύρα και σιωπηρά…

Αν και δεν έβλεπα το σώμα της

μπορούσα να τ’ αγγίξω…

Άκουσα τη φωνή της ταχύτατη

σαν χελιδόνι να ψαλιδίζη πάνω από

το κεφάλι μου:

-Μην είσαι ανόητος!..

Από τότε

ψυχαλίζουν πάνω μου

ήχοι μουσικής τα φωτεινά της μάτια!..

Νίκος Σπάνιας, Γλυκός τρόμος

(Ανθ. Η.&Ρ. Αποστολίδη)

Μίλησέ μου... Νίκος Σπάνιας

 

Noemie Merlant in Portrait Of A Lady On Fire

                           Μίλησέ μου για βοριάδες

λαίλαπες κι άγριες σπηλιάδες

σιμά στο τζάκι.

Πες μου με χίλια στόματα

των φίλων μας τα ονόματα

σιμά στο τζάκι.

Πλήθος οι σκιές κι οι φλόγες

πως γλιστρούνε σαν πιρόγες

σιμά στο τζάκι.

Νίκος Σπάνιας, Το μαύρο γάλα της αυγής, εκδ. Οδός Πανός 1987

Ακόμη και νερό... Νίκος Σπάνιας

Takashi Kitajima

 

Δεν θάχη φως. Θα φωσφορίζη

η λευκή σου σάρκα στο σκοτάδι!..

Η κίνησή μου θετική θα κατεβάση

την κουρτίνα σαν ένα παραπέτασμα...

Σειρήνες κ' υδραντλίες θα ορύωνται

αδιάκοπα κάτω στη λεωφόρο

κ’ η άσφαλτος θ’ αστραποβολά

με μαύρα αναρίθμητα μάτια!

Ολόκληρο το σώμα σου θ’ αφήση

τ' αποτύπωμα του στο πλατύ κρεββάτι...

Δε θάχη σημασία ποιος πρώτος

θα σηκωθή για να ντυθή απ'τους δυο μας·

όποιος κι αν είναι, θα κατεβή ήσυχα

ήσυχα τις σκάλες· οι σκοτεινοί όγκοι

δεν θα διαγράφωνται πια σαν απειλές·

τα φώτα των προβολέων θα σου δίνουν

μια γλυκειά απαλή ώθηση - και θα

ποδηλατής χαμογελώντας στον αέρα!

Μια θάλασσα θα τραβηχτή αργά-αργά

απ'την καρδιά σου.

Ακόμη και νερό

θα πίνεις μ' ηδονή και κλείνοντας

τα μάτια ο Χρόνος θα σκύβη

πάνω σου σα φίλος μ' ένα γεράνι

κόκκινο!..

Νίκος Σπάνιας

(Ανθλογία Ηρακλή & Ρένου Αποστολίδη)

Βαθύτερα... Νίκος Σπάνιας

Αλεξάνδρα Λαδικού & Άλκης Γιαννακάς, Το ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη

Βαθύτερα από κάθε επιστήμη, τέχνη,

ιδεολογία: το σεξ!

Συχνά-πυκνά καταφεύγει σε διφορούμενα

και νύξεις, αλλά το νόημα του εινʼ ολοφάνερο

και γυμνό σαν το σπαθί! Εισχωρεί

και στην πιο φλογερή πίστη· δίχως

ευλάβεια ατενίζει την Pieta· προσκολλάται

σε κάθε άνθιση-ακμή και παρακμή·

μεταρρυθμιστικά προγράμματα καθόλου

δεν το επηρεάζουν!

Αδιάσειστο, αδιαφιλονίκητο,

άλυτο σαν γόρδιος δεσμός, πιο πεινασμένο

από κάθε πείνα,

αρωγός στην επίλυση σπουδαίων

ζητημάτων!

Οι πολύπτυχες εκδοχές και

ερμηνείες του ρίχνουνε φως πολύτιμο στην

ιστορία, ο υλισμός του συντάσσει με γλώσσα

νοητή την καθημερινή μας ειδησεογραφία

και η αταξική του φύση καθηλώνει στον ίδιο

παρανομαστή όλες τις τάξεις!

Νίκος Σπάνιας 

(Ανθολογία Η.Ρ.Η.Σ. Αποστολίδη)

Ένα δαγκανιάρικο σκυλί!.. Νῖκος Σπάνιας

Δ. Μυταράς

Προσευχὴ

Κύριε,

ἄν ὑπάρχῃς

συγχώρα με μὰ δὲν μπορῶ νὰ πιστέψω σὲ σένα!

Τι ζητᾶς, Κύριε, ἀπὸ μᾶς;

Ἄνθρωποι ἁπλοῖ ζοῦμε κάτω ἀπ’ τὸ βάρος τῆς ἀπουσίας σου.

Σώματα ἑτοιμόροπα ἀπ’ τὸ μόχθο.

Ἐνύσταξε ἡ ψυχή μας,

ἀπὸ τὴν ἀρχολογία,

ἀπὸ τὴν ἀδολεσχία.

Κύριε, Κύριε,

σβῆσε τὰ πυρωμένα βέλη τοῦ πονηροῦ

κατάπαυσε τὰ πολύηχα κύματα πιά,

κατάστειλε τὴν ἐπανάσταση τῆς σάρκας…

Γιατί αὐτὴ ἡ Σιβηρία τῆς Θλίψης;

Τόσοι λαοί ἀπεγνωσμένοι και ἀχθοφόροι.

Τρισεκατομμύρια δάκρυα

χωρὶς ποτὲ νὰ μπῇ κανεὶς στὸν νυμφῶνα τῆς δόξας σου

καὶ πάντοτε σὲ κάθε βῆμα νὰ συναντοῦμε

τὴν πολικὴν ἀρκούδα τοῦ κέρδους

τὸ γουρλωμένο μάτι τοῦ πλούτου

τὶς κυνοθρασύτατες ἀρχές

τοὺς κόλαφους τῆς Ἐξουσίας στὰ μάγουλα τῶν ταπεινῶν…

Ὦ

Παντοδυναμώτατε,

φορές­φορές

θαρρῶ

δεν εἶσαι τίποτα

ἄλλο παρὰ ἕνα

δαγκανιάρικο

σκυλί!..

Νῖκος Σπάνιας