Όταν δεν μπορούμε πια... Michel Houellebecq

Cailin Russo by Henrik Purienne

Όταν δεν μπορούμε πια να καυλώσουμε,

τα πάντα χάνουν σιγά σιγά τη σημασία τους·

γίνονται σιγά σιγά προεραιτικά.

Απομένει ένα εξωραϊσμένο κενό,

μολυσμένο από πόνους και πληγές

που θλίβουν το σώμα.

Ο κόσμος γίνεται άξαφνα πιο πραγματικός.

[...]

Michel Houellebecq, Μορφολογία της Τελευταίας Όχθης, εκδ. Βιβλιοπωλείον της Εστίας, μτφρ. Σπύρος Γιανναράς,

               

Τα νέα κορίτσια... Michel Houellebecq

Βάνα Μπάρμπα, Μ' αγαπάς 1989

Μα φυσικά, τα νέα κορίτσια,

η διόγκωση και η υπόσχεση,

η καμπυλότητα των γλουτών τους,

η ηρεμία στα μεγάλα μάτια που λάμπουν

κι η ανίκανη ψωλή μας,

που ζορίζεται να αναπλαστεί

(Επιθυμία λεπτοδουλεμένης μοίρας)

[...]

Michel Houellebecq, Μορφολογία της Τελευταίας Όχθης, μτφρ. Σπύρος Γιανναράς,

εκδ. Βιβλιοπωλείον της Εστίας