Τίποτα... Γιώργος Ποταμίτης

Vincent van Gogh and Mona Lisa, κολάζ του Barry Kitte

- Κρύψε με,

με κυνηγούν.

- Γιατί

τι έχεις κάνει;

- Τίποτα.

- Και τότε ποιος σε κυνηγά;

- Αυτό το

τ ί π ο τ α !

Γιώργος Ποταμίτης

Δεν θέλω λόγια περίτεχνα... Σπύρος Λαζαρίδης

Photo by Juergen Talle

Δεν θέλω λόγια περίτεχνα

να στροβιλίζονται γύρω μου.

Θέλω μάτια

θολά να με κοιτάζουν

και να καταλαβαίνουν.

Θέλω χέρια λευκά

να πλέκονται στο λαιμό μου

και να μου τιθασεύουν το λυγμό.

Θέλω το σώμα σου

να συσπάται όταν το αγγίζω

και θέλω η ανάσα σου

να ‘ναι κοφτή και γρήγορη

πάνω της να κυματίζω.

Σπύρος Λαζαρίδης, Λαίμαργο βλέμμα, Πλανόδιον, τχ15

Σιγκουάλα... Κώστας Ριτσώνης

David Gonzales

Κώστας Ριτσώνης

Θα 'ρχεσαι πάντα... Μιλτιάδης Θαλασσινός

Salvador Dali

Θά 'ρχεσαι πάντα

ως τη μέρα που

πια δε θα ‘ρθείς

Θά 'μαι εδώ, πάντα

ως τη μέρα που

δε θα με βρεις...

Μιλτιάδης Θαλασσινός

Παίζει ἀπόψε τὸ φεγγάρι... Μιλτιάδης Μαλακάσης

Photo by E. Hartmann

Παίζει ἀπόψε τὸ φεγγάρι

μέσα στὴν κληματαριά,

πούναι νὰ τὸ πιῇς ἀλήθεια

στὸ ποτήρι !

Κι ὄχι τόσο γιατὶ παίζει

στὴν κληματαριά,

ὅσο γιατί φέγγει δίπλα

σ᾿ ἕνα παραθύρι...

Μιλτιάδης Μαλακάσης, Ώρες, 1908

Σκι... Γιάννης Βαρβέρης

Jeremy Mann

Ακρίδα του ρίγους

το αυτί μου μια πίστα

η γλώσσα σου εξαίσιος σκιέρ

πεταχτών ελιγμών απίθανων ψιθύρων

με τινάζει στα σλάλομ τ’ ουρανού.

Μετά παίρνεις νωθρά το σουτιέν σου απ’ το πάτωμα

κουμπώνεις τη μελαγχολία του κόσμου

στον ήχο

της κόπιτσας.

Γιάννης Βαρβέρης, Αναπήρων πολέμου, Ποιήματα, τ. Α′, εκδ. Κέδρος 2008

Καρυάτιδες... Ιωάννης Πολέμης

Anne Zahalka, 1985

Μπροστὰ στὶς Καρυάτιδες, τὶς μαρμαρένιες κόρες,

σταθήκαμε θαυμάζοντας κι οἱ δυό μας ὧρες κι ὦρες.

Ἀκίνητα τὰ μάτια σου ἔδειχναν κάποια λύπη

γιὰ κείνη ποὺ μᾶς ἔκλεψαν κι ἀπὸ τὶς ἄλλες λείπει,

στὴ ξενιτιά, στὴν σκοτεινιά, στὰ πέρατα τοῦ κόσμου.

Μὰ ἐγὼ τὶς ἔβρισκα σωστές, ὅλες σωστὲς ἐμπρός μου

κι ἔλεγα πὼς θὰ γύρισε κι ἐκείνη ἀπὸ τὰ ξένα

γιατὶ μετροῦσα, ἀγάπη μου, μαζὶ μ᾿ αὐτὲς καὶ σένα.

Ιωάννης Πολέμης, Ποιήματα

Έμποροι και βαποράκια... Βαγγέλης Βογιατζής

Pablo Picasso: Το πρωινό ενός τυφλού

  Κουρντισμένα βαποράκια γραφιάδων κι ἀνίδεοι διακινητὲς «ἰδεῶν» ξεχύθηκαν στὶς πιάτσες κ’ ἔπιασαν τὶς γωνιές. Τέτοια «χρήσιμα ἐργαλεῖα» δέ σπανίζουν ἐξάλλου.

  Τὸ εἶδος εὐδοκιμεῖ, κατεξοχήν, μεταξὺ τῶν φιλομαθῶν καὶ βιβλιοεξαρτημένων -πλὴν ἀκάπνων νέων, ποὺ μὴ μπορῶντας νὰ ὑποφέρουν τὸ τυραννικὸ σύνδρομο στέρησης γνώσης κι οὐσίας βιωμένης, καταφεύγουν σὲ σκοτεινοὺς ἐμπόρους συσκευασμένης, ἑτοιμοπαράδοτης ἐμπειρίας.

  Κ’ εἶναι διατεθειμένοι νὰ κάνουν ὅ,τι τοὺς προστάξουν οἱ «μεγάλοι», γιὰ μιὰ τζούρα νοθευμένο πνεῦμα ἢ γιὰ τὰ ὑπολείμματα μιᾶς σκάρτης παρτίδας σκέψης, τυλίγοντας ἀνυποψίαστοι στὸ κορμί τους τὶς ἁλυσίδες τῆς συνευθύνης καὶ τῆς συνενοχῆς, σβήνοντας βιαστικὰ τὴ φωνή τους, σὰν τὸ μόλις ἀναμμένο τσιγάρο, ποὺ πατᾷ χάμω ὁ φαντάρος, ὅταν βλέπῃ ξαφνικὰ νάρχεται ὁ διοικητής…

  Οἱ ἔμποροι πάντα ἀνοίγουν, χαμογελαστοί, τὶς πόρτες καὶ τοὺς καλοδέχονται. Ἄλλωστε τὸ ὄφελος θὰ εἶναι ἀμοιβαῖο. Ὅλα κι ὅλα, καθαρές ἐξηγήσεις. Τοῦτοι οἱ φτωχοδιάβολοι θὰ ἐξασφαλίσουν τὴ δόση τους κ’ ἐκεῖνοι θὰ σπρώξουν ἀθέατοι τὴν πραμμάτειά τους. Κ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ ἀφεντικὸ ποὺ σέβεται τὸν ἑαυτό του, πρέπει νὰ περιστοιχίζεται ἀπὸ εὐέλικτους καταφερτζίκους, «μπροστινούς», ψιθυριστὲς καὶ θεληματάρηδες ποὺ θὰ βγάζουν τὴ λάντζα.

  Κάθε μαγαζί, ἂν θέλῃ νὰ σταθῇ στὴν ἀγορά, πρέπει νὰ παίζῃ ἔξυπνα μὲ τὴ μπράντα, τὸ prestige καὶ τὶς ἄυλες ἀξίες του. Ἔτσι γίνονται οἱ δουλειὲς στὸ κάτω-κάτω, βρὲ ἀδερφέ… Οἱ καιροὶ εἶναι δύσκολοι -πάντα ἦταν. Τί κι ἂν γεννοβολᾷ τὸ ψέμα κ’ ἡ πόλη πνίγεται στὸ ντουμάνι ἀπ’ ἄκρη σ’ ἄκρη;..

  Μέρος τῶν ἐσόδων θὰ διατεθῇ σε «ἱεροὺς σκοπούς», στιλβωμένα ἄλλοθι καὶ κοινωφελῆ ἔργα, ποὺ θὰ μείνουν.

Βαγγέλης Βογιατζής

Διορθώσεις, ΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ

http://www.diorthoseis.gr

Μπορείς να κλείσεις... William Shakespeare

W. Whitaker

Μπορείς να κλείσεις τα μάτια σου,

για πράγματα που δεν θέλεις να δεις,

αλλά δεν μπορείς να κλείσεις την καρδιά σου,

γι΄ αυτά που δεν θέλεις να νιώσεις...

William Shakespeare

Απαραίτητος κίναιδος... Πάρις Τακόπουλος

Ελληνικό Χ(ω)ρόδραμα...

Να φεύγεις από όσα νόμισες γι' αληθινά,

μήπως φτάσεις κάποτε σ' αυτά.

Μενέλαος Λουντέμης

Και ενώ έχει σφίξει το στομάχι μας από την αγωνία, για το πόσες τηλεοπτικές άδειες θα δωθούν και σε ποιους…

Και ενώ η κυβέρνηση απειλεί ότι… θα βάλει τάξη, εκτός από την Ρ/Τ και στα sites και στα blogs…

Και ενώ, ο παρατρεχάμενος…, γελωτοποιός και γνώστης της ανά τον κόσμο πολιτικής σκέψης…, κος Λάκης Αλ Τσαντίρης…, διέγνωσε και περί της πνευματικής ικανότητος και αντίληψης των ατόμων με περιορισμένη κινητικότητα…

Και ενώ όλα αυτά… και άλλα πολλά…

… ας δούμε τι έλεγε για την τηλεόραση ο Πάρις Τακόπουλος το 1966…

Διορθώσεις, ΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ,  τχ 30

http://www.diorthoseis.gr

Ρώτησα αν μου επιτρέπει... Λεία Χατζοπούλου-Kαραβία

Cyrille Druart

Ρώτησα αν μου επιτρέπει

να τον επισκεφτώ με τα μάτια μονάχα

ή αποκλειστικά με την αφή, τυφλά.

Αν θα του ήμουν ευπρόσδεκτη δίχως μνήμη

δίχως λέξεις ή με λέξεις μονάχα

ενδεδυμένη με δώδεκα πέπλους

με μάσκα ή δίχως πρόσωπο

μόνο με τη γυμνή μου κοιλιά.

«Φτάνει ν’ αντέξεις» είπε.

«Φτάνει μη σε τρομάξω

καθώς εγώ σε περιμένω

αδιαμέλιστος».

Λεία Χατζοπούλου-Kαραβία, 30 ποιήματα ζωής και θανάτου, Αθήνα 1981