Μεγάλο πράμμα... Διονύσιος Σολωμός

Νανά Ησαΐα 

 

Μεγάλο πράμμα η υπομονή!

Αχ! Μας την έπεμψε ο θεός, κλει θησαυρούς κ’ εκείνη!.. 

Διονύσιος Σολωμός 

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)

------------

Να ευχαριστήσουμε το θεό

που διαβάσαμε αυτό το στίχο.

Μας αρκεί για σήμερα… 

Κώστας Μόντης, Αγνώστω Ανθρώπω (1968)

ΔΕΚΑΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ‘’ΤΟΙΧΟΥ ΤΟΥ ΕΤΕΡΟΥ’’

ΔΕΚΑΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΛΟΥΣΙΟΥ ΚΑΙ ΜΕΣΤΟΥ ΛΟΓΟΥ…

Μύρισε... Α. Δρίβας

Charo Guijarro

 

Μύρισε από το άρωμα της παιδικής σου ηλικίαςː

αρμυρισμένα βαθυπράσινα σκίνα,

η ασπράδα από το πέλαγος,

οι πασχαλιές σταυρωμένες με κρίνα.

Πιάσε με τα δάχτυλά σου

αυτά τα λίγα βότσαλα

που η άρμη, ο ήλιος κ’ η φουρτούνα

έχουν λιάνει-

[]

-αναμνήσεις από τη θάλασσα,

που τα στιλπνά ετούτα βότσαλα

με συντριβή θα σου πούνε.

Α. Δρίβας, περ. Τα νέα γράμματα 1938

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)

------------

Κι ό,τι απόμεινε απ’ το πέρασμά σου

σιγά-σιγά ο χρόνος το λειαίνει

σαν ένα βότσαλο της ποταμιάς…

Τίτος Πατρίκιος, Μαθητεία, 1963 

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024 

Αγάπησα... Γιώργος Σεφέρης

David Hurn, Cardiff 1973

 

Αγάπησα κάποιους ανθρώπους άγνωστους

απαντημένους ξαφνικά στο έβγα της μέρας.

Γιώργος Σεφέρης, Τετράδιο γυμνασμάτων, 1940 

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024

-----------

Σαλεύουν ζωές εδώ, αγαπούν…

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Θρύψαλα εκδ. Andy’s publishers 

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα

Όλα-όλα δυο φεγγάρια... Κώστας Μόντης

Κατερίνα Θεοχαρίδου

 

Τι νομίζεις;

Όλα-όλα δυο φεγγάρια, τρία φεγγάρια έχει το καλοκαίρι.

Το τέταρτο

θα βρη τις χαράδρες γεμάτες χειμώνα!..

Κώστας Μόντης, Στιγμές, Λευκωσία 1958 

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)

-----------

Πόσο μπορεί να βαστάξη ένα καλοκαίρι; 

Γιολάντα Πεγκλή, Η θαυμάσια περιπέτεια, 1966 

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024

Η θάλασσα έχει μιλιά... Γιάννης Σφακιανάκης

 

Βασίλης Σπηλιωτόπουλος, Μαγγανάρι, Ίος

Η θάλασσα έχει μιλιά,

σαν το παιδί, σαν το πουλί,

έχει ματάκια γαλανά,

έχει ασημόφεγγα μαλλιά·

τη χαιρετώ από το βουνό

κάθε πουρνό και δειλινό,

της κουβεντιάζω απ’ τις πλαγιές

τις αστροφώτιστες βραδιές.

Γιάννης Σφακιανάκης, περ. Ελεύθερα γράμματα, 1948

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα (1478)

-----------

Να σ’ αγναντεύω, θάλασσα, να μη χορταίνω,

απ’ το βουνό ψηλά

στρωτήν και καταγάλανη και μέσα να πλουταίνω

απ’ τα μαλάματά σου τα πολλά.

Κώστας Βάρναλης, Το φως που καίει, εκδ Κέδρος

Πάνω σου... Λούλη Τσαμαντάνη

Γιάννης Τσαρούχης

 

Πάνω σου στάζω ένα φιλί

σαν ένα κόμπο μέλι

κ’ έτσι σε δίνω σαν ανθό

στον ύπνο που σε θέλει!..

Λούλη Τσαμαντάνη, Κυβέλη, 1967

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024 (1161)

----------

Γλυκά θα κοιμηθούμε, σαν παιδάκια

γλυκά… Κι απάνωθέ μας θενα φεύγουν

στον ουρανό τ’ αστέρια και τα εγκόσμια…

Κώστας Καρυωτάκης, Νηπενθή, 1921

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)

Με αρμένιζες... Γιάννης Ρίτσος

Γιάννης Τσαρούχης

 

Στο παραθύρι στέκοσουν κ’ οι δυνατές σου οι πλάτες

φράζαν ακέρια τη μπασιά, τη θάλασσα, τις στράτες.

[]

Κι ως στέκοσουν και κοίταζες το λιόγερμα ν’ ανάβη,

σαν τιμονιέρης φάνταζες κ’ η κάμαρα καράβι

και μες στο χλιό και γαλανό τ’ απόβραδο-έγια λέσα!-

με αρμένιζες στη σιγαλιά του γαλαξία μέσα!

Γιάννης Ρίτσος, Ποιήματα 1930-60

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)

------------

Μπροστά σε χνωτισμένα τζάμια

απόψε η θλίψη μου αλητεύει…

Κώστας Σοφιανός, Πάρεργο, 1970

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024

Δεν ανοίγαμε... Γιάννης Πατίλης

Rupert Vandervell

 

Αν κάποτε σωπαίνει

λυπημένη η καρδιά

είναι που όσο χτυπούσε

δεν ανοίγαμε.

Γιάννης Πατίλης, Το σπασμένο είναι πιο ανθεκτικό εκδ. ύψιλον 2023 

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024 (σελ.1028 )

-----------

Στην αγάπη δεν πηγαίνουν· έρχεται.

Κρίτων Αθανασούλης, Το μικρό μου σύμπαν, εκδ. Δίφρος, 1969 

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)

Κάθε ώρα του καλοκαιριού... Μελισσάνθη

Νίκος Αλιάγας, Greece

 

Ανάβουν οι ώρες του καλοκαιριού τα πρωινά!..

Πόσα καινούργια πρόσωπα, καινούργια βήματα, νέες                                                                                      φωνές,

από παντού καλέσματα, λάμψεις, μηνύματα

έρχονται, φεύγουν με το μελτεμάκι,

πού ξετρελαίνει των παιδιών τις λυτές κόμες,

καθώς τρέχουν με πέλματα γυμνά στην αμμουδιά!..

Κ’ υστέρα πάει να σπρώξει τα ιστιοφόρα μας

καταμεσής του γαλανού πελάγου.

Με τόσα αποδημητικά πουλιά διασταυρωνόμαστε,

με τόσα σημαιοστόλιστα καράβια!..

Έρχονται, φεύγουν, φορτωμένα χαιρετίσματα

ποτισμένα αλάτι

και νοσταλγία θαλασσινή!..

Με την αυγή σαλπάρουν, ξεκινούν

σαν τα πουλιά τα μεγάλα ιστιοφόρα

παίρνοντας την αρμύρα από τα δάκρυα μας στ’ ανοιχτά                                                                                πανιά τους,

πάνω στων γλάρων τις φτερούγες το χαιρετισμό μας!..[]

Κάθε ώρα του καλοκαιριού

είναι ένα ανάβλεμμα από τους θεούς στη γη ριγμένο!..

Μελισσάνθη, Η εποχή του ύπνου και της αγρύπνιας, 1950 

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)

-----------

Λευκά τσεμπέρια ν’ ανεμίσουν

τον συρτό της Κυρα-θάλασσας!.. 

Πάνος Σπάλας, περ. Νέα Εστία, 1949 

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024

Ανοίγει ανέγγιχτα... Νικόλαος Πετιμεζάς-Λαύρας

Σοφία Λασκαρίδου 

 

Ανοίγει ανέγγιχτα, καλέ, του πατρικού σου η πόρτα·

στο πάτημά σου κελαηδούν και τα ξερά της χόρτα!

Νικόλαος Πετιμεζάς-Λαύρας, Εγκόλπια, 1925 

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας,Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024 (672)

-----------

Α, σε ποιο χώμα γνώριμον από παιδί γυρίζω,

που δίχως χνάρι χαίρομαι, δίχως αφή γνωρίζω!.. 

Άγγελος Σικελιανός, Λυρικός βίος 

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)

Οι περιέργιες... Πέτρος Χρονάς

Michael Wolf

 

Ένας καλλωπισμός παντού, και μέσα άχυρο· []

Οι περιέργιες μονάχα για το έχει του άλλου, 

σκαρφαλωμένες στα δένδρα σαν το Ζακχαίο… 

Πέτρος Χρονάς

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)

------------

—Ζωές ρηχές

που τσιγγουνεύονται τη στοργή!

Μια πίστη σπιτωμένη,

μια ξεραΐλα,

μια ερμιά… 

Ζώης Μάναρης 

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)

Όλα περνάνε... Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας

Anita Palceska

 

Όλα περνάνε.

Και τα καλά, και τα κακά,

κ’ έρχονται άλλα που τα επικαλύπτουν-

καμμιά φορά τ’ αποκαλύπτουν ή

τ’ ανακαλύπτουν!

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Ζώνη Ασφαλείας, εκδ. Andy’s, 2004 

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024

-----------

Χρόνος· τα μεν γαρ εύρηκεν ούτος ήδη, τα δ’ ευρήσει.

Πλούταρχος, Ηθικά

Θα σου στείλω... Νικηφόρος Βρεττάκος

Joan Miro

 

Θα σου στείλω μηνύματα, φωνές,

απ’ τα τοπεία που σ’ έθελγαν και σε μεθούσαν,

να σε κάμω ν’ ακούσης αμυδρά

                                    το κύμα και την καλημέρα μου…

                                   Να σου προξενήσω

                                                                   ένα χαμόγελο!

Νικηφόρος Βρεττάκος, Η παραμυθένια πολιτεία, 1947 

Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη

----------

Πες και πες και λίγο-λίγο

τη μικρή της γειτονιάς

να την πάρω και να φύγω!..

Αθανάσιος Κυριαζής, Ζώη και μοίρα, 1932 

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024

Όλο βαθαίνω... Γιάννης Νεγρεπόντης

Masoud Gharaei

 

Όλο βαθαίνω και βυθίζομαι

στο σκότος του εαυτού μου.

Ό,τι ανασύρω ως την επιφάνεια,

των άλλων μοιάζει πιο πολύ!

Όχι δικό μου

-ξένο!..

Γιάννης Νεγρεπόντης, Δωρήματα, 1963 

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024

------------

Όλοι να ‘ναι ελεύθεροι να κρατήσουν στα χέρια τους

τον εαυτό τους, κι ας τους πέση!.. 

Γιάννης Συμεώνογλου 

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024

Τι ψύχρα... Έρση Λάγκε

 

Γιώργος Ρόρρης

Τι ψύχρα δω στ’ αρχοντικά!..

Οι ξένοι όλοι, κ’ οι δικοί, πέρασαν…

Άδειασ’ η σάλα…

(Τι φέρετρα αδηφάγα!..) 

Έρση Λάγκε 

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)

-----------

Όλα ήταν ξένα! [] Δαπανούσαμε, κομπάζαμε επί πιστώσει! 

Κώστας Μόντης 

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024

Τι λύσσα... Αντρέας Καραντώνης

Γιάννης Τσαρούχης, 1927

 

Τι λύσσα ο δίκαιος άνθρωπος,

τι πείνα ο πλούσιος,

τι ανεκδιήγητη κακία ο καλός,

τι μυστική προσήλωση ο ηλίθιος!..

Αντρέας Καραντώνης, Το χαλί της Ερμίνης

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)

-----------

Θα νοσταλγήσετε αυτόν που αγαπούσε. 

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Θρύψαλα εκδ. Andy’s publishers

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024