 |
| Herbert List, Αττική 1937 |
Αγάπησα κάποτε τη λεωφόρο Συγγρού
-το διπλό λίκνισμα του μεγάλου δρόμου
που μας άφηνε θαυματουργά στη θάλασσα
την παντοτινή, για να μας πλύνη από τις αμαρτίες.
Γιώργος Σεφέρης, Τετράδιο γυμνασμάτων 1940
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
------------
Θάλασσα καλοπιαστική
γύρω στο πείσμα των βουνών το ασύμμετρο.
Κική Δημουλά, περ. Τα Νέα Ελληνικά 1966
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
 |
| Josef Sudek |
Ο ένας, πέθανε από λάθος.
Ο άλλος, έφυγε με μια σχεδία για το Γιοχάνεσμπουργκ-
γιατ’ οι δικοί του πήγαν εκεί κάτω,
λες κι ήτανε Σεπτέβρης κι αλλάζαν συνοικία.
Ο τρίτος, αυτοκτόνησε.
Η αγάπη σου παντρεύτηκε —την πήρες εσύ, (το ίδιο κάνει).
Άλλοι σκοτώθηκαν, άλλοι τρελάθηκαν…
Όλοι, τελοσπάντων, κατά κάποιον τρόπο λείψαν.
Παράτησαν τα σπίτια τους σε ξένους,
να περνάμε απόξω,
να τ’ αναγνωρίζουμε
και να μην τολμάμε να σφυρίξουμε.
Να λέμε: —Πάει αυτός!
Ή: —Σπουδάζει στη Σορβόνη…
Και το αποτέλεσμα:
Νάρχουνται κάτι απογέματα,
ολόιδια με τ’ αλλοτινά,
και να λες: —Πάω στο Νίκο…
(Αλλά δ ε ν πας. Έχει πεθάνει.)
—Πάω στο Γιάννη… (Αλλά δ ε ν πας,
μήτε σ’ αυτόν,
δίχως σημάδι στον κρόταφο…)
Κι έτσι, δεν έχεις πουθενά πια να πας,
και κάθεσαι μονάχος σου και πλήττεις,
με την υποψία
μήπως έχεις αργοπορήσει…
Ρένος Αποστολίδης, περ. ο Αιώνας μας, 1951
(Ανθολογία Η.&Ρ.
Αποστολίδη)
------------
Τα πράγματα όλα
ένας διαρκής αποχαιρετισμός είχανε γίνει.
Άρης Δικταίος, Πολιτεία β’, 1958
Κωνσταντίνος Μ.
Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
 |
| Γιάννης Γαΐτης Ο χρόνος πέρασε, και κάθεται σταυροπόδι λίγο πιο κάτω. Και μείς καθόμαστε σταυροπόδι και κοιτάμε το χρόνο που πέρασε. Κι ο χρόνος μας κοιτάει. Κι όλοι καθόμαστε σταυροπόδι και κοιτιόμαστε. Και κανείς δε λέει να προχωρήση… Πάνος Πρωτοπαπάς (Ανθ. Η.&Ρ. Αποστολίδη) Κωνσταντίνος
Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024 (1169} ----------- Άνθρωποι που δεν τους συμβαίνει τίποτε τώρα και καιρό!.. Βύρων Λεοντάρης, Ανασύνδεση, 1962 Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά
Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024 |
 |
| Ανδρέας Εμπειρίκος |
Πέλαγο το πέλαγο
κύμα το κύμα
γύρισες στο νησί.
Τους φίλους
τους πήρε η θάλασσα,
τους γέρους η γη.
Κι απόμειναν τα μεγάλα
μάτια των παιδιών
να σε κοιτάζουν…
Ιάκωβος Ψαράς, περ. Ενδοχώρα, 1963
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας,
Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024(1650}
------------
Τώρα [] δεν είμαστε πια για τους άλλους παρά οι άλλοι!
Τάκης Παυλοστάθης, Ποιήματα και Πεζά, εκδ. Νεφέλη.
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
 |
| Sebastien Beghin |
Ήρθε έτσι απαλή, προλογισμένη η βροχούλα,
σαν το παιδάκι που το περιμένεις
να γυρίση στην ώρα του από το σχολείο.
Κώστας Μόντης, Στιγμές, Λευκωσία, 1958
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024
------------
Ανοιξιάτικη βροχή,
στάλα-στάλα στην ψυχή
μου πέφτεις-
στην ψυχή μου που είν’ ωχρός
βενετσιάνικος παλιός
καθρέφτης.
Γιώργος Καραπάνος, Δώρα της αγάπης, 1946
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024
 |
| Roberto Zabban, Σικελία 1958 |
Κορίτσια των απόκεντρων συνοικιών!.. Κοντά σας
να ζούσα την ωραία ζωή που ζουν οι γειτονιές,
να χαίρουμαι όπως χαίρουνται το σέρτικο έρωτά σας
οι βλάμηδες που σας μιλάν τη νύχτα στις γωνίες!
Ν’ αναγαλλιώ στις μυρουδιές που χύνουν τα χαγιάτια
με τα γκρενά γαρούφαλα και τους βασιλικούς,
μες απ’ τα τζάμια να θωρώ τα φλογερά σας μάτια
να κρυφοπαιγνιδίζουνε με τους περαστικούς!
Χρύσα-Κατίνα-Αγγέλικα, Φώτω-Μαρίτσα-Βάσω,
σε μιαν αιώνιαν Άνοιξη π’ αναρριγά η καρδιά σας,
πώς λαχταράω την άμυαλη νιότη μου να περάσω,
κορίτσια των απόκεντρων συνοικιών, κοντά σας!
Πέτρος Στυλίτης, εφημ. Πρωία, 1931
Κωνσταντίνος Μ.
Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
-------------
Κορίτσι, με το φρέσκο φόρεμά σου,
διάφανη δόξα του λεπτού γαλάζιου!
Γιώργος Στογιαννίδης, Περιστέρια στο φως, 1940
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
 |
| Ιφιγένεια Λαγάνα Ανακαλύπτω μια χαμένη Κυριακή κάθε Δευτέρα. Χάρης Μελιτάς, Γλώσσα λανθάνουσα, Αθ. 2010 Διορθώσεις, ΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ τχ. 25, Ιούλιος 2013 https://diorthoseis.eu/ ------------- Απ’ την καθημερινή ζωή, που αδρά σε φθείρει, σώσου! Απόστολος Μελαχρινός, Παραλλαγές, 1907 Κωνσταντίνος
Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024 |
.gif) |
| Oamul (Lu Mao) |
Είναι όμορφη σήμερα η μέρα
σαν ένα λουλούδι μέσα στο βάζο!
Ήθελα να τραγουδήσω,
να πεταχτώ στο παράθυρο
λίγο
να πεισθώ πως την άκουσα!
Ήταν η Άνοιξη να συλλογισθώ
-η Άνοιξη! Να φωνάξω χαρούμενος,
και να πλημμυρίσουν τα μάτια μου
δάκρυα,
να πλημμυρίσουνε φως,
και κορίτσια και άνθη,
κορίτσια κι αγόρια
να ευωδιάσουν τη σκέψη μου!..
Γιώργος Στογιαννίδης, περ. Νέα πορεία, 1956
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
------------
Γλυκειά η στιγμή – κι ας σταματήση!
Γιάννης Κλ. Ζερβός, Στίχοι, 1929
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
 |
| Robert A. Mc Cabe, Μύκονος 1955 |
Ήμουν παιδί· στο σπίτι μου μπροστά και πέρα ολούθε
τη γιόμιζε τη γειτονιά, την έλουζε τη χώρα,
της άρπας της ιταλικής ο χαϊδεμένος ήχος!
Κωστής Παλαμάς, Η φλογέρα του βασιλιά, 1910
Κωνσταντίνος
Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
-----------
Κι άνθιζε μέσα μου η ζωή μ’ όλα τα πλούτια πο ‘χει!..
Διονύσιος Σολωμός
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
 |
| Νίκος Αλιάγας |
Ροδίζ’ η ανατολή κι ασπρογαλιάζει
και φρέσκο σαν πρωτόπλαστο τ’ ατλάζι
γιαλίζει του πελάου και τ’ ουρανού·
μια καινή κτίση μό ‘ρχεται στο νου.
Γ. Βερίτης, Στις πηγές των υδάτων, 1950
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
-----------
Πρώι, και λιοπερίχυτη και λιόκαλ’ είναι η μέρα.
Κωστής Παλαμάς, Η φλογέρα του Βασιλιά
Κωνσταντίνος Μ.
Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
 |
| Robin Cracknell |
Θυμάσαι τα θαλασσινά μας καταφύγια,
τη φλόγα των ονομάτων μας μες στο σκοτάδι,
τον άνεμο[],
την παλίρροια της σιωπής μας;
Γιάννης Σφακιανάκης, Τραγούδια της αυγής, 1948
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
------------
Έφυγες, κ’ έφυγε μαζί σου
η [] σιωπή μας.
Γιάννης Νεγρεπόντης, Δωρήματα, 1963
Κωνσταντίνος
Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
 |
| Rene Magritte |
Η μάνα λουλακίζει·
γλυστρά στη λακανίδα
το μπλε του κόσμου.
Μαρία Μαρκαντωνάτου, Σπαρτολούλουδα, εκδ. Παρασκήνιο, Αθ. 2020
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας,
Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024
-----------
Οι νοικοκυρές κατακάθουνται απάνου σε γερούς γοφούς…
Ι. Μ. Παναγιωτόπουλος,Το παράθυρο του κόσμου, 1962
(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)
 |
| Παναγιώτης Μπελντέκος, Αθήνα 2014 |
Τα δέντρα
που καρφώνει στα πλακάκια
ο δήμος
τα ‘χει πειράξει
η νοσταλγία των δασών, και
σαν πουλιά
σε κλουβιά
μαραζώνουν.
Κώστας Σοφιανός, Σηματωρός, 1974
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
------------
Κάθε πρωί μες στο κλουβί το καναρίνι
τρελαίνεται να τραγουδά.
Γιατί επιμένει, σκέφτομαι,
σα να μην έχει καταλάβει.
Εκτός κι αν παίζει θέατρο.
Χρίστος Λάσκαρης, Ποιήματα, εκδ. Τύρφη
2022
 |
| Robert Frank, Paris 1950 |
Αγαπώ τα λουλούδια,
την άνοιξη,[]
το μάκρος, τη σιωπή
και τα τραγούδια,
τ’ ωραίο βιβλίο, το γράμμα
το μακρυνό αγαπώ…
(Στον κόσμο, ίσως, να πω
δεν έχω άλλο πράμμα…)
Τέλλος Άγρας, Καθημερινές, 1939
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας,
Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024
------------
Υποστηρίζω το λουλούδι απ’ το χέρι στο χέρι.
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Ζώνη Ασφαλείας, εκδ. Andy’s publishers
Κωνσταντίνος Μ.
Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
 |
| El Greco (Δομήνικος Θεοτοκόπουλος), 1577 |
Χριστέ μου, γιατί φόρεσες αυτό το πένθιμο
μακρύ φουστάνι
κι αυτά τ’ αγκάθια στο κεφάλι σου;
Χάθηκαν τα λουλούδια;
Γιάννης Ρίτσος, Ποιήματα 1930-60
(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)
-----------
Δεν έχουμε δικαίωμα να μeτράμε <απ’> τη Γέννηση <παρ’> απ’ τη Σταύρωση.
Κώστας Μόντης
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας,
Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024
