Ροδακινίτσα... Γιάννης Βλαχογιάννης

Ρηνιώ Κυριαζίδη–Μουρέλου 

Προσευχὴ πρὸς ἕνα δέντρο

[]

Ροδακινίτσα, ὀ ἴσκιος σου γλυκός εἶναι γιά μένα,

[]

Τώρα ἡ ψυχή μου λαχταρεῖ σὰ στερεμμένη βρύση

τὰ μυστικά τ' ἀμίλλητα νὰ πιῇ καὶ νὰ μεθύσῃ,

ποὺ ἡ κόρη τὰ μολόησε κρυφά μόνο σ' ἐσένα,

ξεμολογήτρα της καλή, βουβά καὶ φοβισμένα.

Τὰ πῆρες καὶ τὰ μέρωσες ἐσύ καὶ τάχεις κάμει

δροσιά κι ἀνάβρα μέσα σου, καὶ κῦμα καὶ ποτάμι,

ποὺ ἐνῶ κυλᾶ καὶ χαίρεται τρελλά καὶ μουρμουράει,

νιώθω τῆς κόρης τὴ λαλιὰ μ' αὐτὰ νὰ σοῦ μηνάῃ. [] 

Γιάννης Βλαχογιάννης, Ημερολόγιον(Εθνικών φιλανθρωπικών καταστημάτων) Πόλη 1906 

Ανθ. Η.&Ρ. Αποστολίδη

------------

Καλύτερα που δε μιλάς

τα λόγια μας ξεχνιούνται

όσα ποτέ δεν είπαμε

αυτά δε λησμονιούνται.

Μιχάλης Γκανάς, Στίχοι, εκδ. Μελάνι