 |
| Νίκος Αλιάγας, Greece |
Ανάβουν οι ώρες του καλοκαιριού τα πρωινά!..
Πόσα καινούργια πρόσωπα, καινούργια βήματα, νέες φωνές,
από παντού καλέσματα, λάμψεις, μηνύματα
έρχονται, φεύγουν με το μελτεμάκι,
πού ξετρελαίνει των παιδιών τις λυτές κόμες,
καθώς τρέχουν με πέλματα γυμνά στην αμμουδιά!..
Κ’ υστέρα πάει να σπρώξει τα ιστιοφόρα μας
καταμεσής του γαλανού πελάγου.
Με τόσα αποδημητικά πουλιά διασταυρωνόμαστε,
με τόσα σημαιοστόλιστα καράβια!..
Έρχονται, φεύγουν, φορτωμένα χαιρετίσματα
ποτισμένα αλάτι
και νοσταλγία θαλασσινή!..
Με την αυγή σαλπάρουν, ξεκινούν
σαν τα πουλιά τα μεγάλα ιστιοφόρα
παίρνοντας την αρμύρα από τα δάκρυα μας στ’ ανοιχτά πανιά τους,
πάνω στων γλάρων τις φτερούγες το χαιρετισμό μας!..[]
Κάθε ώρα του καλοκαιριού
είναι ένα ανάβλεμμα από τους θεούς στη γη ριγμένο!..
Μελισσάνθη, Η εποχή του ύπνου και της αγρύπνιας, 1950
(Ανθολογία Η.&Ρ.
Αποστολίδη)
-----------
Λευκά τσεμπέρια ν’ ανεμίσουν
τον συρτό της Κυρα-θάλασσας!..
Πάνος Σπάλας, περ. Νέα Εστία, 1949
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα,
εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024
