Απόφευγε... Χρίστος Τρύφωνας

Natacha Persyn

 

Απόφευγε τις σκληρές εκδικήσεις.

Κανενός εχθρού η τιμωρία δεν αξίζει όσο ένας ήρεμος ύπνος.

Φρόντιζε ν’ απομακρύνης τους ανεπίθύμητους,

χωρίς να τους εξολοθρεύης.

Έτσι, και ήσυχος θα είσαι, και μεγαλόψυχος θα φαίνεσαι…

Συμβουλές του χαλίφη Αλ-Σαχ-Αούν, που άφησ’ εποχή

για την πρωτοτυπία του.

Συμβουλές που τις εφάρμοσε ο ίδιος, στέλνοντας σε «καλές θέσεις»,

αλλά μακρυά, όσους το κέφι τού χαλάγαν…

Γι’ αυτό και μπόρεσε άνετα να μελετήση τον Αριστοτέλη,

να μάθη Άλγεβρα, να χαρή τις σκλάβες του χαρεμιού του,

και να δοξάζη τον Αλλάχ με καθαρή καρδιά.

Χρίστος Τρύφωνας, Ιθαγένεια, 1966

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024

-----------

Υπάρχω με τέχνη δική μου! 

Ζωή Καρέλλη, Της Μοναξιάς και της Έπαρσης, 1951

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024

Σκληρό... Πέτρος Χρονάς

Wassily Kandinsky, 1937

 

Και τι να πης γι’ αυτό τον ήλιο,

μες στο χειμώνα π’ όλο παίζει,

με λαμπερά μεταξωτά σαν ταυρομάχος;

Σκληρό να σε φωτίζουν ξαφνικά σα νάσουν κάστρο!..

Πέτρος Χρονάς, Σφενδόνη, 1959

(Ανθ. Η.&Ρ. Αποστολίδη)

-------------

Το φως θέλει τόλμη. Δε μπορείς να του κρυφτής. 

Γιάννης Ρίτσος, Ποιήματα 1930-60

(Ανθ. Η.&Ρ. Αποστολίδη)

Παιδική φωνή... Κώστας Καραχάλιος

Ζαχαρίας Στέλλας, 1970

 

Στο μισοΰπνι το αυγινό

από το χάος μ’ ανέσυρε του ονείρου

μια κρυσταλλένια παιδική φωνή!..

(Ζωή!.. Ζεστή ζωή!.. Φρέσκη ζωή!..)

Κώστας Καραχάλιος, Μυλόπετρες, 1965

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024

----------

Τα απλά και τα όμορφα, τα παιδικά αποζητάμε…

Κων. Μ. Μάστρακας, Θρύψαλα εκδ. Andy’s publishers

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024

Ντύσου τον ήλιο... Γιάννης Σφακιανάκης

Kees Scherer, Ελαφόνησος,1965

 

Ντύσου τον ήλιο κ’ έλα

στην τρέλλα του πρωινού

να κατεβούμε στην πλαγιά,

να πάμε στ’ ακρογιάλι.

Γιάννης Σφακιανάκης, Ελεύθερα γράμματα, 1947

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)

-------------

Ο ασπασμόςː ενάλιος

ανέκαθενּׄ· [] και ο εναγκαλισμόςː

μίμηση της αγκάλης που ανοίγεται σε αχτές.

Τάκης Παπατζώνης, Εκλογή β’, εκδ.Ίκαρος, 1962

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)

Σε περιμένω... Πάρις Τακόπουλος

Kelly Castro

 

Ω! Γραφότανε και μῶνος

με «Ο» μέγα,

καί ἦταν πιό σωστό.

Γιατ’ εἶναι πάντοτε μακρό

αὐτό τό «Ω»,

κι ἂς περισπᾶται.

Ἰδίως ὅταν μῶνος μου

ἐγώ σέ περιμένω.

Πάρις Τακόπουλος, Τα ποιητικά (2010-1950), εκδ. Ποταμός

-----------

Βραδύνεις

και αλγώ

περί πολλά.

Χρυσούλα Χατζηγιαννιού, Μπαλλάντες, 1969  

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024

Πολύ, πάρα πολύ!.. Αγγελική Γάττου

Sebastiao Salgado

Μια και το λέει ο λόγος,

το λέει η γνώση, η γνώμη σου και το συμφέρο

και βέβαια, ναι,

θα πάμε ως πέρα, απάνω-κάτω, ως μακρυά-

ησύχασε!

Θ’ ανοιχτούμε πολύ, πάρα πολύ,

θα φοβηθούμε πολύ, πάρα πολύ,

θα θαρέψουμε πολύ, πάρα πολύ.

Ησύχασε.

Αγγελική Γάττου, Ανθρώπινο, 1950 

 (Ανθ. Η.&Ρ. Αποστολίδη)

-------------

Πάντα ο άνθρωπος φοβόταν.

Τις μοναχικές στιγμές,

την άλλη όχθη,

τους καπνούς πέρα από τη βουνοσειρά…

Γιάννης Συμεώνογλου 

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)