 |
| Δημοσθένης Κοκκινίδης |
Απ’ το μυαλό [] δε βγήκε ποτέ ένα ολόκληρο ζώο
ποτέ η εκτυφλωτική δέσμη του ασήμαντου -που είναι ακέραιος ύμνος-
και ποτέ ένα ολόκληρο νησί με τραγουδιστές λακκούβες αλατιού
και ταπεινούς θάμνους πρωινής χαράς μελισσιών!..
Δημήτρης Παπαδίτσας, Εν Πάτμω και δύο ερμηνείες, 1966
(Ανθολογία Η.&Ρ.
Αποστολίδη)
-------------
Πολλά μέλλει να μάθης
αν το ασήμαντο εμβαθύνης!
Οδυσσέας Ελύτης, Το Άξιον Εστί
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
 |
| Ρηνιώ Κυριαζίδη–Μουρέλου Προσευχὴ πρὸς ἕνα δέντρο [] Ροδακινίτσα, ὀ ἴσκιος σου γλυκός εἶναι γιά μένα, [] Τώρα ἡ ψυχή μου λαχταρεῖ σὰ στερεμμένη βρύση τὰ μυστικά τ' ἀμίλλητα νὰ πιῇ καὶ νὰ μεθύσῃ, ποὺ ἡ κόρη τὰ μολόησε κρυφά μόνο σ' ἐσένα, ξεμολογήτρα της καλή, βουβά καὶ φοβισμένα. Τὰ πῆρες καὶ τὰ μέρωσες ἐσύ καὶ τάχεις κάμει δροσιά κι ἀνάβρα μέσα σου, καὶ κῦμα καὶ ποτάμι, ποὺ ἐνῶ κυλᾶ καὶ χαίρεται τρελλά καὶ μουρμουράει, νιώθω τῆς κόρης τὴ λαλιὰ μ' αὐτὰ νὰ σοῦ μηνάῃ. [] Γιάννης Βλαχογιάννης, Ημερολόγιον(Εθνικών φιλανθρωπικών καταστημάτων) Πόλη 1906 Ανθ. Η.&Ρ.
Αποστολίδη ------------ Καλύτερα που δε μιλάς τα λόγια μας ξεχνιούνται όσα ποτέ δεν είπαμε αυτά δε λησμονιούνται. Μιχάλης Γκανάς, Στίχοι, εκδ. Μελάνι |
 |
| David Caballero |
Πόσο πικρό κι ατέλειωτο το κύκλωμα της ματαιότητάς μας!..
Να κυνηγάς ό,τι δεν έζησες κι ό,τι ποτέ σου δε θα ζήσης!..
Τάκης Χατζηαναγνώστου, Τόμες
(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)
-----------
Ή ικανοποιείσαι με το τίποτα ή δεν ικανοποιείσαι με τίποτα!
(Έτσι όμως ή αλλιώς, η εκλογή δεν είναι ποτέ δική σου…)
Χρήστος Τρύφωνας, Ιθαγένεια
(Ανθολογία Η.&Ρ.
Αποστολίδη)
 |
| Natacha Persyn |
Απόφευγε τις σκληρές εκδικήσεις.
Κανενός εχθρού η τιμωρία δεν αξίζει όσο ένας ήρεμος ύπνος.
Φρόντιζε ν’ απομακρύνης τους ανεπίθύμητους,
χωρίς να τους εξολοθρεύης.
Έτσι, και ήσυχος θα είσαι, και μεγαλόψυχος θα φαίνεσαι…
Συμβουλές του χαλίφη Αλ-Σαχ-Αούν, που άφησ’ εποχή
για την πρωτοτυπία του.
Συμβουλές που τις εφάρμοσε ο ίδιος, στέλνοντας σε «καλές θέσεις»,
αλλά μακρυά, όσους το κέφι τού χαλάγαν…
Γι’ αυτό και μπόρεσε άνετα να μελετήση τον Αριστοτέλη,
να μάθη Άλγεβρα, να χαρή τις σκλάβες του χαρεμιού του,
και να δοξάζη τον Αλλάχ με καθαρή καρδιά.
Χρίστος Τρύφωνας, Ιθαγένεια, 1966
Κωνσταντίνος Μ.
Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
-----------
Υπάρχω με τέχνη δική μου!
Ζωή Καρέλλη, Της Μοναξιάς και της Έπαρσης, 1951
Κωνσταντίνος Μ.
Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
.jpg) |
| Wassily Kandinsky, 1937 |
Και τι να πης γι’ αυτό τον ήλιο,
μες στο χειμώνα π’ όλο παίζει,
με λαμπερά μεταξωτά σαν ταυρομάχος;
Σκληρό να σε φωτίζουν ξαφνικά σα νάσουν κάστρο!..
Πέτρος Χρονάς, Σφενδόνη, 1959
(Ανθ.
Η.&Ρ. Αποστολίδη)
-------------
Το φως θέλει τόλμη. Δε μπορείς να του κρυφτής.
Γιάννης Ρίτσος, Ποιήματα 1930-60
(Ανθ. Η.&Ρ.
Αποστολίδη)
 |
| Ζαχαρίας Στέλλας, 1970 |
Στο μισοΰπνι το αυγινό
από το χάος μ’ ανέσυρε του ονείρου
μια κρυσταλλένια παιδική φωνή!..
(Ζωή!.. Ζεστή ζωή!.. Φρέσκη ζωή!..)
Κώστας Καραχάλιος, Μυλόπετρες, 1965
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
----------
Τα απλά και τα όμορφα, τα παιδικά αποζητάμε…
Κων. Μ. Μάστρακας, Θρύψαλα εκδ. Andy’s publishers
Κωνσταντίνος Μ.
Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
