Χαιρετισμός... Πάνος Σπάλας

Σωτήρης Σόρογκας, 2010

 

Έβγαλα το καπέλλο μου και χαιρέτησα την Άνοιξη,

φίλησα μια αναμμένη παπαρούνα στ’ αχείλι

και στάθηκα να περάση η πομπή των χαμομηλιών!..

Ένα πουλί τρυπάει ένα συννεφάκι να περάση,

μι’ αράχνη απλώνει τ’ ασπρόρουχά της στον ήλιο

και μια μυλόπετρα γυρίζει τη φωνή μου,

τη φωνή μου που την παίρνει το ποτάμι

για να την πάει στην θάλασσα!..[]

Τραγούδησα παλιά τραγούδια

κι άκουσα στο σκοπό τους την παιδική φωνή μου

-τη φωνή μου που κλώθει η μυλόπετρα

και την πάει τραγουδώντας για τη θάλασσα!

Πάνος Σπάλας, Αλφειός, 1950

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)

------------

Η Άνοιξη είναι απάντηση, δεν είναι εποχή.

Θάνος Χαμπίπης, Ιχνηθέτης 1964 

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024

Πενήντα χρόνια... Μέλπω Αξιώτη

Eduardo Gageiro, Ericeira, Portugal,  1937

 

…Ωχ, αφέντη, και νάξερες το τι μεγάλο πράμμα που είναι να τάχης όλα μες στο σπίτι σου!

-μας τόμαθεν εμάς η μάνα μας:

Πενήντα χρόνια θέλει ο άνθρωπος ύστερ’ από τη γέννησή του

να γεννηθή…

Τώρα πηγαίνετε!.. μας είπε η μάνα μας

Έτσι,

σαν ήρθε και πεθάναμε, δεν πήραμε άλλο τίποτας στις                                                                                                  χούφτες μας

-τα φιλιά του κόσμου.

Μέλπω Αξιώτη, Σύμπτωση

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)

------------

Και να ξέρη κανείς πως εκείνο που μένει απ' τον

ολόκληρον άνθρωπο γεννιέται πέρα απ’ τον θάνατο!..

Γιώργος Μετσόλης, Παρουσία, 1951 

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024

Μνήμες... Δημήτρης Χουρμούζης

                                                                    Θεόδωρος Βρυζάκης, 1853

Μνήμες μιας άλλης γης:

η αμυγδαλιά, που επέμενε ν’ ανθίση,

κ' ένα τραγούδι

Μωριά και Ρούμελη

που επέμενε να εθνεγείρη…

Δημήτρης Χουρμούζης, Έλυτρα της σιωπής  

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)

-----------

Παιδιά κι άντρες με μια γνώμη

σαν το σίδερο στ’ αμόνιː

-Εμείς τ’ αποφασίζουμε,

το θέλουμε, τ’ ορίζουμε!..  

Δημοτικό 

Συλλογή: Arnold Passow, Ρωμαίικα Τραγούδια" (Popularia carmina Graeciae recentioris), 1860

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)

 

Ο εθνικός μας δρόμος... Χρίστος Λάσκαρης

Paul Hull

 

Φτιαγμένος από μοναξιά και άσφαλτο

ο εθνικός μας δρόμος

τραβάει σιωπηλός,

διασχίζοντας εκτάσεις ακατοίκητες.

Νυχτώνει,

και γίνεται πιο σιωπηλός.

Αριά και πού,

με το χλομό του φως,

κάποιο μοναχικό πρατήριο βενζίνης…

Χρίστος Λάσκαρης, Ποιήματα, Παιανία 1995

Διορθώσεις, ΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ τχ 23, Μάιος 2013 https://diorthoseis.eu/

------------

…Κ’ η νύχτα να πέφτη σα βροχή

στο κορμί ενός σκύλου.

Ιάσων Ιωαννίδης, Απ’ το υπόγειο 1965

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)

Τόσο γλυκειά... Χρυσούλα Χατζηγιαννιού

Γιάννης Τσαρούχης

 

… Τόσο γλυκειά

και τόσο

όμορφη,

που λες:

Ενήστεψέ μου

ο λογισμός

και κρύσταλό σου

εγίνη!..

Χρυσούλα Χατζηγιαννιού, Μπαλλάντες 

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)

------------

Γεννήθηκα για να προφτάσω

να χαιρετίσω στην άκρη του δρόμου

τον ήλιο των ματιών σου!..

Γιάννης Ρίτσος, Ποιήματα 1930-60

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)

Ο μύθος... Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας

Ιωάννης Δούκας, Κένταυρος Χείρων και  Αχιλλέας

 

Κι αυτός ο μύθος της αχίλλειας πτέρνας!

Ο πανίσχυρος – παναδύναμος εις τι σημείον.

Επουσιώδες δήθεν, βασικό παραταύτα και στηρικτικό του.

Μέχρι θανάτου.

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Θρύψαλα εκδ. Andy’s publishers 

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024

-------------

…Και τα πιο ασήμαντα [], μεγάλα!

Τάκης Παπατζώνης, Εκλογή Α’, 1962

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)