Μάνα... Γιάννης Πανούσης

Ewa Cwikla

 

Γλυκιά μορφή

χαμογελάει αδρά μεσ’ από την κορνίζα

της φωτογραφημένης στιγμής,

για να θυμίζη,

σιωπηλά και τρυφερά,

στους ένοικους του άδειου σπιτιού,

πως μόνο η άδολη αγάπη

μπορεί να μας προστατεύη.

Γιάννης Πανούσης, Μοιρόγραφτο, Ι. Σιδέρης, Αθ. 2018 

Διορθώσεις, ΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ Σεπτέμβριος 2019, τχ 45 https://diorthoseis.eu/

-------------

Απέραντα που ήτανε

της μάνας σου τα μάτια!

Τάσος Ζερβός, περ. Τα Νέα Ελληνικά, τχ. 10, Οκτ. 1966

Εύκολα που ξεχάσαμε... Γιώργος Στογιαννίδης

Adam Magyar

 

Όταν σηκώναμε τα μάτια, βλέπαμε έναν άλλο καπνό,

που μύριζε κέδρο και αγάπη.

Δεν ξέραμε πως θα υποφέραμε σήμερα,

πως δεν θα ‘χαμ’ ένα φύλλο να σκεπάσουμε τη ντροπή μας

καθώς περιμένουμε, χρόνια και χρόνια,

συζητώντας αδιάντροπα, ξεγελώντας ο ένας τον άλλο

μ’ ανθοδέσμες και άχρηστα δώρα…

Εύκολα που ξεχάσαμε, εύκολα που περάσαμε

απ’ τον Άννα στον Καϊάφα!..

Γιώργος Στογιαννίδης, περ. Τα Νέα Ελληνικά, 1952 

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024

-----------

Μ’ όλο που ήμασταν

όλοι μαζί πάρα πολλοί,

η φριχτή μοναξιά μας αγκάλιαζε

χωριστά τον καθένα!

Ζωή Καρέλλη, περ. ο Αιώνας μας, 1949 

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024

Το ντουλάπι... Νίκος Βασιλάκης

Antoni Taule

 

Το ντουλάπι έχει μέσα

άρτον, οίνον κι έλαιον

αλλά ψυχή-

την πόρτα δεν χτυπά,

να στρώσω αμέσως το τραπέζι.

Νίκος Βασιλάκης, Τα ποιήματα που γίναν χόβολη 1986-2004, εκδ. Μπιλιέτο

-----------

Βάλε κι άλλη αγάπη στο τραπέζι

κάποιος πονεμένος θα βρεθεί...

Λευτέρης Παπαδόπουλος, Τα τραγούδια μου, εκδ. Κάκτος

Απ’ το μυαλό... Δημήτρης Παπαδίτσας

Δημοσθένης Κοκκινίδης

Απ’ το μυαλό [] δε βγήκε ποτέ ένα ολόκληρο ζώο

ποτέ η εκτυφλωτική δέσμη του ασήμαντου -που είναι                                                                           ακέραιος ύμνος-

και ποτέ ένα ολόκληρο νησί με τραγουδιστές λακκούβες                                                                                    αλατιού

και ταπεινούς θάμνους πρωινής χαράς μελισσιών!.. 

Δημήτρης Παπαδίτσας, Εν Πάτμω και δύο ερμηνείες, 1966

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)

-------------

Πολλά μέλλει να μάθης

αν το ασήμαντο εμβαθύνης!

Οδυσσέας Ελύτης, Το Άξιον Εστί 

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024

 

Ροδακινίτσα... Γιάννης Βλαχογιάννης

Ρηνιώ Κυριαζίδη–Μουρέλου 

Προσευχὴ πρὸς ἕνα δέντρο

[]

Ροδακινίτσα, ὀ ἴσκιος σου γλυκός εἶναι γιά μένα,

[]

Τώρα ἡ ψυχή μου λαχταρεῖ σὰ στερεμμένη βρύση

τὰ μυστικά τ' ἀμίλλητα νὰ πιῇ καὶ νὰ μεθύσῃ,

ποὺ ἡ κόρη τὰ μολόησε κρυφά μόνο σ' ἐσένα,

ξεμολογήτρα της καλή, βουβά καὶ φοβισμένα.

Τὰ πῆρες καὶ τὰ μέρωσες ἐσύ καὶ τάχεις κάμει

δροσιά κι ἀνάβρα μέσα σου, καὶ κῦμα καὶ ποτάμι,

ποὺ ἐνῶ κυλᾶ καὶ χαίρεται τρελλά καὶ μουρμουράει,

νιώθω τῆς κόρης τὴ λαλιὰ μ' αὐτὰ νὰ σοῦ μηνάῃ. [] 

Γιάννης Βλαχογιάννης, Ημερολόγιον(Εθνικών φιλανθρωπικών καταστημάτων) Πόλη 1906 

Ανθ. Η.&Ρ. Αποστολίδη

------------

Καλύτερα που δε μιλάς

τα λόγια μας ξεχνιούνται

όσα ποτέ δεν είπαμε

αυτά δε λησμονιούνται.

Μιχάλης Γκανάς, Στίχοι, εκδ. Μελάνι

Πικρό... Τάκης Χατζηαναγνώστου

David Caballero

 

Πόσο πικρό κι ατέλειωτο το κύκλωμα της ματαιότητάς μας!..

Να κυνηγάς ό,τι δεν έζησες κι ό,τι ποτέ σου δε θα ζήσης!.. 

Τάκης Χατζηαναγνώστου, Τόμες 

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)

-----------

Ή ικανοποιείσαι με το τίποτα ή δεν ικανοποιείσαι με τίποτα!

(Έτσι όμως ή αλλιώς, η εκλογή δεν είναι ποτέ δική σου…)

Χρήστος Τρύφωνας, Ιθαγένεια 

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)