Ρήτρον ζωής... Νίκος Εγγονόπουλος

Julia Borodina

 

Να, αυτό είναι που λέγαμε: η χαρά.

Να, αυτή είναι η λεγόμενη: λεπτή θωπεία αγαπημένης                                                                                     γυναικός.

Αυτό είναι που λεν: ρήτρον ζωής. 

Νίκος Εγγονόπουλος, Τα κλειδοκύμβαλα της σιωπής, 1939

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024

-------------

Γράφω για όσους δεν έχουν το κράτος να ξεδιαλύνουν

τα μεγαλεία των μικρών πραγμάτων και τα πολλά των ολίγων. 

Τάκης Παπατζώνης, Εκλογή Α’, 1962 

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024

Το σπιτικό σας το παλιό... Γιάννης Κλ. Ζερβός

Έλλη Παπαδημητρίου, Κυκλάδες, 1935

 

Το σπιτικό σας το παλιό κι ο κήπος στην αυλή του

με ρόδα που ξεθώριαζαν, τα δέντρα μαραμένα,

παραμυθένιο σούρουπο γύρω στη σιωπηλή του

σάλα..- κι ω! χρόνια του νησιού, μες στον καιρό σβησμένα! 

Γιάννης Κλ. Ζερβός, Στίχοι, 1929 

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)

------------

Ωραία είναι τα πράγματα· ωραία κι όταν πεθαίνουν.

Γιώργος Θέμελης, Δενδρόκηπος, 1955 

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024

Μεγάλο πράμμα... Διονύσιος Σολωμός

Νανά Ησαΐα 

 

Μεγάλο πράμμα η υπομονή!

Αχ! Μας την έπεμψε ο θεός, κλει θησαυρούς κ’ εκείνη!.. 

Διονύσιος Σολωμός 

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)

------------

Να ευχαριστήσουμε το θεό

που διαβάσαμε αυτό το στίχο.

Μας αρκεί για σήμερα… 

Κώστας Μόντης, Αγνώστω Ανθρώπω (1968)

ΔΕΚΑΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ‘’ΤΟΙΧΟΥ ΤΟΥ ΕΤΕΡΟΥ’’

ΔΕΚΑΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΛΟΥΣΙΟΥ ΚΑΙ ΜΕΣΤΟΥ ΛΟΓΟΥ…

Μύρισε... Α. Δρίβας

Charo Guijarro

 

Μύρισε από το άρωμα της παιδικής σου ηλικίαςː

αρμυρισμένα βαθυπράσινα σκίνα,

η ασπράδα από το πέλαγος,

οι πασχαλιές σταυρωμένες με κρίνα.

Πιάσε με τα δάχτυλά σου

αυτά τα λίγα βότσαλα

που η άρμη, ο ήλιος κ’ η φουρτούνα

έχουν λιάνει-

[]

-αναμνήσεις από τη θάλασσα,

που τα στιλπνά ετούτα βότσαλα

με συντριβή θα σου πούνε.

Α. Δρίβας, περ. Τα νέα γράμματα 1938

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)

------------

Κι ό,τι απόμεινε απ’ το πέρασμά σου

σιγά-σιγά ο χρόνος το λειαίνει

σαν ένα βότσαλο της ποταμιάς…

Τίτος Πατρίκιος, Μαθητεία, 1963 

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024 

Αγάπησα... Γιώργος Σεφέρης

David Hurn, Cardiff 1973

 

Αγάπησα κάποιους ανθρώπους άγνωστους

απαντημένους ξαφνικά στο έβγα της μέρας.

Γιώργος Σεφέρης, Τετράδιο γυμνασμάτων, 1940 

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024

-----------

Σαλεύουν ζωές εδώ, αγαπούν…

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Θρύψαλα εκδ. Andy’s publishers 

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα

Όλα-όλα δυο φεγγάρια... Κώστας Μόντης

Κατερίνα Θεοχαρίδου

 

Τι νομίζεις;

Όλα-όλα δυο φεγγάρια, τρία φεγγάρια έχει το καλοκαίρι.

Το τέταρτο

θα βρη τις χαράδρες γεμάτες χειμώνα!..

Κώστας Μόντης, Στιγμές, Λευκωσία 1958 

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)

-----------

Πόσο μπορεί να βαστάξη ένα καλοκαίρι; 

Γιολάντα Πεγκλή, Η θαυμάσια περιπέτεια, 1966 

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024