Ροδακινίτσα... Γιάννης Βλαχογιάννης

Ρηνιώ Κυριαζίδη–Μουρέλου 

Προσευχὴ πρὸς ἕνα δέντρο

[]

Ροδακινίτσα, ὀ ἴσκιος σου γλυκός εἶναι γιά μένα,

[]

Τώρα ἡ ψυχή μου λαχταρεῖ σὰ στερεμμένη βρύση

τὰ μυστικά τ' ἀμίλλητα νὰ πιῇ καὶ νὰ μεθύσῃ,

ποὺ ἡ κόρη τὰ μολόησε κρυφά μόνο σ' ἐσένα,

ξεμολογήτρα της καλή, βουβά καὶ φοβισμένα.

Τὰ πῆρες καὶ τὰ μέρωσες ἐσύ καὶ τάχεις κάμει

δροσιά κι ἀνάβρα μέσα σου, καὶ κῦμα καὶ ποτάμι,

ποὺ ἐνῶ κυλᾶ καὶ χαίρεται τρελλά καὶ μουρμουράει,

νιώθω τῆς κόρης τὴ λαλιὰ μ' αὐτὰ νὰ σοῦ μηνάῃ. [] 

Γιάννης Βλαχογιάννης, Ημερολόγιον(Εθνικών φιλανθρωπικών καταστημάτων) Πόλη 1906 

Ανθ. Η.&Ρ. Αποστολίδη

------------

Καλύτερα που δε μιλάς

τα λόγια μας ξεχνιούνται

όσα ποτέ δεν είπαμε

αυτά δε λησμονιούνται.

Μιχάλης Γκανάς, Στίχοι, εκδ. Μελάνι

Πικρό... Τάκης Χατζηαναγνώστου

David Caballero

 

Πόσο πικρό κι ατέλειωτο το κύκλωμα της ματαιότητάς μας!..

Να κυνηγάς ό,τι δεν έζησες κι ό,τι ποτέ σου δε θα ζήσης!.. 

Τάκης Χατζηαναγνώστου, Τόμες 

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)

-----------

Ή ικανοποιείσαι με το τίποτα ή δεν ικανοποιείσαι με τίποτα!

(Έτσι όμως ή αλλιώς, η εκλογή δεν είναι ποτέ δική σου…)

Χρήστος Τρύφωνας, Ιθαγένεια 

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)

Απόφευγε... Χρίστος Τρύφωνας

Natacha Persyn

 

Απόφευγε τις σκληρές εκδικήσεις.

Κανενός εχθρού η τιμωρία δεν αξίζει όσο ένας ήρεμος ύπνος.

Φρόντιζε ν’ απομακρύνης τους ανεπίθύμητους,

χωρίς να τους εξολοθρεύης.

Έτσι, και ήσυχος θα είσαι, και μεγαλόψυχος θα φαίνεσαι…

Συμβουλές του χαλίφη Αλ-Σαχ-Αούν, που άφησ’ εποχή

για την πρωτοτυπία του.

Συμβουλές που τις εφάρμοσε ο ίδιος, στέλνοντας σε «καλές θέσεις»,

αλλά μακρυά, όσους το κέφι τού χαλάγαν…

Γι’ αυτό και μπόρεσε άνετα να μελετήση τον Αριστοτέλη,

να μάθη Άλγεβρα, να χαρή τις σκλάβες του χαρεμιού του,

και να δοξάζη τον Αλλάχ με καθαρή καρδιά.

Χρίστος Τρύφωνας, Ιθαγένεια, 1966

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024

-----------

Υπάρχω με τέχνη δική μου! 

Ζωή Καρέλλη, Της Μοναξιάς και της Έπαρσης, 1951

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024

Σκληρό... Πέτρος Χρονάς

Wassily Kandinsky, 1937

 

Και τι να πης γι’ αυτό τον ήλιο,

μες στο χειμώνα π’ όλο παίζει,

με λαμπερά μεταξωτά σαν ταυρομάχος;

Σκληρό να σε φωτίζουν ξαφνικά σα νάσουν κάστρο!..

Πέτρος Χρονάς, Σφενδόνη, 1959

(Ανθ. Η.&Ρ. Αποστολίδη)

-------------

Το φως θέλει τόλμη. Δε μπορείς να του κρυφτής. 

Γιάννης Ρίτσος, Ποιήματα 1930-60

(Ανθ. Η.&Ρ. Αποστολίδη)

Παιδική φωνή... Κώστας Καραχάλιος

Ζαχαρίας Στέλλας, 1970

 

Στο μισοΰπνι το αυγινό

από το χάος μ’ ανέσυρε του ονείρου

μια κρυσταλλένια παιδική φωνή!..

(Ζωή!.. Ζεστή ζωή!.. Φρέσκη ζωή!..)

Κώστας Καραχάλιος, Μυλόπετρες, 1965

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024

----------

Τα απλά και τα όμορφα, τα παιδικά αποζητάμε…

Κων. Μ. Μάστρακας, Θρύψαλα εκδ. Andy’s publishers

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024

Ντύσου τον ήλιο... Γιάννης Σφακιανάκης

Kees Scherer, Ελαφόνησος,1965

 

Ντύσου τον ήλιο κ’ έλα

στην τρέλλα του πρωινού

να κατεβούμε στην πλαγιά,

να πάμε στ’ ακρογιάλι.

Γιάννης Σφακιανάκης, Ελεύθερα γράμματα, 1947

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)

-------------

Ο ασπασμόςː ενάλιος

ανέκαθενּׄ· [] και ο εναγκαλισμόςː

μίμηση της αγκάλης που ανοίγεται σε αχτές.

Τάκης Παπατζώνης, Εκλογή β’, εκδ.Ίκαρος, 1962

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)