 |
| Παναγιώτης Μπελντέκος, Αθήνα 2014 |
Τα δέντρα
που καρφώνει στα πλακάκια
ο δήμος
τα ‘χει πειράξει
η νοσταλγία των δασών, και
σαν πουλιά
σε κλουβιά
μαραζώνουν.
Κώστας Σοφιανός, Σηματωρός, 1974
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
------------
Κάθε πρωί μες στο κλουβί το καναρίνι
τρελαίνεται να τραγουδά.
Γιατί επιμένει, σκέφτομαι,
σα να μην έχει καταλάβει.
Εκτός κι αν παίζει θέατρο.
Χρίστος Λάσκαρης, Ποιήματα, εκδ. Τύρφη
2022
 |
| Robert Frank, Paris 1950 |
Αγαπώ τα λουλούδια,
την άνοιξη,[]
το μάκρος, τη σιωπή
και τα τραγούδια,
τ’ ωραίο βιβλίο, το γράμμα
το μακρυνό αγαπώ…
(Στον κόσμο, ίσως, να πω
δεν έχω άλλο πράμμα…)
Τέλλος Άγρας, Καθημερινές, 1939
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας,
Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024
------------
Υποστηρίζω το λουλούδι απ’ το χέρι στο χέρι.
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Ζώνη Ασφαλείας, εκδ. Andy’s publishers
Κωνσταντίνος Μ.
Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
 |
| El Greco (Δομήνικος Θεοτοκόπουλος), 1577 |
Χριστέ μου, γιατί φόρεσες αυτό το πένθιμο
μακρύ φουστάνι
κι αυτά τ’ αγκάθια στο κεφάλι σου;
Χάθηκαν τα λουλούδια;
Γιάννης Ρίτσος, Ποιήματα 1930-60
(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)
-----------
Δεν έχουμε δικαίωμα να μeτράμε <απ’> τη Γέννηση <παρ’> απ’ τη Σταύρωση.
Κώστας Μόντης
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας,
Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024
 |
| Fan Ho, Hong Kong, 1958 |
Καλό το νερό
και πέτρινο το χέρι του μεσημεριού
που κρατεί τον ήλιο στην ανοιχτή παλάμη του.
Όπου και να πατή το πόδι σας, φωνάζω
ανοίξετε, αδελφοί,
μια βρύση ανοίξετε!
τη δική σας βρύση!..
Οδυσσέας Ελύτης, Το Άξιον εστί
(Ανθολογία
Η.&Ρ. Αποστολίδη)
------------
Άξιος που ζη σαν άγνωρος με τη δική του γνώση,
σα νάχη, όχι να δώση,
μα σα να θέλη να γυρέψη.
Κωστής Παλαμάς, Τα παράκαιρα, 1919
(Ανθολογία Η.&Ρ.
Αποστολίδη)
 |
| Φλώρα Μάστρακα, Διέξοδος |
Η Αγάπη, μόνο, βαστάζει όλα τα φορτία.[]
Γιατί η Αγάπη είναι το μέγα φορτίο![]
Γιατί η Αγάπη είναι η ζωή και ο θάνατος![]
Η Αγάπη προσεύχεται και ενεργεί·
η Αγάπη αγρυπνεί.[]
Γιατί η Αγάπη είναι η μυστική αγρύπνια![]
γιατί η Αγάπη είναι η χαρούμενη θλίψη![]
Η Αγάπη είναι ο Μυστικός Δείπνος!
Κ’ η μεγάλη υπόσχεση![]
η Αγάπη εδώρησε το φως.
Μελισσάνθη, Η εποχή του Ύπνου και της Αγρύπνιας, 1950
(Ανθ. Η.&Ρ. Αποστολίδη)
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας,
Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024
------------
Η []αγάπη[] συνέχει ημάς.
Καινή Διαθήκη, Παύλος προς Κορινθίους
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
 |
| Giotto |
Ευλογημένος ο ερχόμενος!.. Καλώς να ορίση!..
Πνιγόμαστε να προσδοκάμε την καινούρια του έλευση!..
Τούτος ο ερχόμενος αμνός δεν έχει πια να άρη
τις αμαρτείες του κόσμου. Γιατί απόσβεσεν ο κόσμος
την αμαρτία!.. Non est peccatum!.. Βαρύτερη αποστολή
του μέλλεταιː Ο κόσμος τώρα σπαταλά τον χρόνο! []
Τάκης Παπατζώνης, Εκλογή Α’, 1962
Ανθ. Η.& Ρ. Αποστολίδη
-----------
Του κενού γενήκαμε αγέρωχοι βαστάζοι!
Γιάννης Ρίτσος, Ποιήματα 1930-60
Ανθ. Η.& Ρ. Αποστολίδη
