 |
| Γκλόρυ Ροζάκη |
Μικρούλι εξοχικό κλειστό σπιτάκι
με τ’ άδειο σκεφτικό εξοχικό περιβολάκι,
ψιλή βροχή βροχή τη μοναξιά σου ραίνει,
ψιλή βροχή στα τζάμια σου πεθαίνει.
Στέργιος Σκιαδάς, Ώρες πνοής, 1951
Κωνσταντίνος Μ.
Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
------------
Μικρό χωριό μου
ερημικό τραγούδι
φτάνεις τα βράδια.
Μαρία Μαρκαντωνάτου, Σπαρτολούλουδα, εκδ. Παρασκήνιο, Αθ. 2020
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
 |
| David Seymour |
Μη με θαυμάζης,
μόνο αγάπα με,
λυπήσου ό,τι γνωρίζω.
Ήθελα να μην ήξερα, να [] αγαπούσα μόνο.
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Ζώνη Ασφαλείας, εκδ. Andy’s, 2004
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
-----------
Η ευτυχία κρατάει κάτω απ’ τη μασχάλη της ένα ψωμί.
Γιάννης Ρίτσος, Ποιήματα 1930-60
(Ανθολογία Η.&Ρ.
Αποστολίδη)
 |
| Bartolomé Esteban Murillo, 1670 |
Ο άσωτος υιός
είναι πρώτα υιός
και μετά άσωτος.
Ιάσων Ευαγγέλου, Ψυφίδες ΙΓ’
Διορθώσεις, ΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ τχ. 22, Απρίλιος 2013,
https://diorthoseis.eu/
-----------
Ενέγκαντες τον μόσχον τον σιτευτόν θύσατε,
και φαγόντες ευφρανθώμεν,
ότι ούτος ο υιός μου νεκρός ην και ανέζησε,
και απολωλώς ην και ευρέθη!
Καινή Διαθήκη, Λουκάς, ΙΕ’23
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
 |
| Βασίλης Ταγκούλης |
Θα σου στείλω μηνύματα, φωνές,
απ’ τα τοπεία που σ’ έθελγαν και σε μεθούσαν,
να σε κάμω ν’ ακούσης αμυδρά
το κύμα και την καλημέρα μου…
Να σου προξενήσω
ένα χαμόγελο!
Νικηφόρος Βρεττάκος, Η παραμυθένια πολιτεία 1947
(Ανθ. Η.&Ρ. Αποστολίδη)
------------
Το χαμογέλιο σου-
το πιο καλό γιατρικό του νου μου.
Βικτόρια Θεοδώρου, Ποιήματα, 1957
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
 |
| Pentti Sammallahti |
Για το «πάντα» και το «ποτέ».
Είναι περίεργο πώς δεν βρέθηκε
σ’ όλον τον κόσμο μια γλώσσα
που να μην τα περιλαμβάνει στο λεξιλόγιό της,
που να κατενόησε ότι δεν υπάρχουν,
που να κατενόησε ότι είναι παραπειστικά.
Κώστας Μόντης, Στιγμές, 1958
------------
Όλα μπορεί κάποτε να ‘χουν γίνει-
ή να μην έγιναν ποτέ-
κι όλα μπορεί να ξαναγίνουν.
Μελισσάνθη, Εκλογή (1930-1950), 1965
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
.jpg) |
| Orson Welles & Rita Hayworth in The Lady from Shanghai (1947), photo by Robert Coburn |
Μίλα.
Πες κάτι, ό,τιδήποτε.
Μόνο μη στέκης σαν ατσάλινη απουσία.
Διάλεξε έστω κάποια λέξη,
που να σε δένη πιο σφιχτά
με την αοριστία.
Πες:
«άδικα»,
«δέντρο»,
«γυμνό».
Πες:
«θα δούμε»,
«αστάθμητο»,
«βάρος».
Υπάρχουν τόσες λέξεις που ονειρεύονται
μια σύντομη, άδετη, ζωή με τη φωνή σου.[]
Κική Δημουλά, Το λίγο του κόσμου, εκδ. Ίκαρος
Διορθώσεις, ΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ Φεβ. 2013, τχ. 20
https://diorthoseis.eu/
-------------
Και μισή κουβέντα μπορεί να ‘ναι: σχέση.
Κων. Μ. Μάστρακας, Θρύψαλα εκδ. Andy’s publishers
Κωνσταντίνος Μ.
Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
