Τετάρτη, 16 Οκτωβρίου 2019

Υποθήκαι... Πάρις Τακόπουλος

Dennis Stock, New York City, 1950


Υποθήκαι ή Joie de vivre  

Πρόσεχε, ζύγιζε καλά την κάθε πράξη σου,
την κάθε κίνησή σου και την κάθε λέξη σου·
τριγύρω σου οι άλλοι, και προ παντός οι φίλοι σου,
παραμονεύουν περιμένοντας το νέο σφάλμα σου,
για να κηρύξουνε, αδέκαστα, την καταδίκη σου,
ανανεώνοντας την τόση πίστη τους στον εαυτό τους.
Γι’ αυτό και συ, για το καλό σου, πρόσεχε.
Όσο θα ζήσης-άκου της πείρας τη φωνή-
μη δίνης σε κανένα την ευκαιρία να σε κρίνη,
ως τη στιγμή, τουλάχιστον, που σοβαρός και άφθαρτος
θα επισκεφθής αξιοπρεπώς τον άσπρο τάφο σου.
Ε, τότε πια, εκεί, θ’ αλλάξουν ριζικά τα πράγματα·
εκεί, θ’ ακούς μονάχα, και θα χαίρεσαι
τους πρώην συνανθρώπους σου να περπατούν προσεκτικά
κ’ ίσως-δεν αποκλείεται-με σέβας από πάνω σου
α υ τ ο ί  τώρα ζυγίζοντας την κάθε πράξη τους
την κάθε κίνησή τους και την κάθε λέξη τους…
Πάρις Τακόπουλος  
(Ανθ. ΗΡΗΣ Αποστολίδη)

Κυριακή, 13 Οκτωβρίου 2019

Τα έρημα κέντρα... Μιχαήλ Δ. Στασινόπουλος

Άνθιμος Ντάγκας


Οι έρωτες οι εφήμεροι του περασμένου θέρους
κάθονται τώρα μοναχοί κι' αμίλητοι και κλαίνε
στων λουτροπόλεων τα ψυχρά κι' ερημωμένα κέντρα.
Διαβαίνει το φθινόπωρο μοναχικό στα κέντρα
κι' έναν παλμό οι φτερούγες του νωχελικό ρυθμίζουν,
τη ναρκωμένη ατμόσφαιρα ξυπνώντας ένα γύρω,
σα ν' ανεμίζει όλη ευωδιά μια σάρπα μεταξένια.
Στο πέλαγος το σιωπηλό των άδειων καθισμάτων,
στο φως το πάλλευκο, που πια δεν το στολίζουν ίσκιοι,
πλανιέται ακόμη σαν ηχώ λιπόθυμη τριγύρω
ο βόμβος των ομιλιών κι' η κίνηση κι' η λάμψη.
Έσβυσε τώρα η κίνηση, τα τραίνα έχουνε πάψει,
κι' έμεινε το φθινόπωρο μοναχικός θαμώνας.
Οι γλόμποι οι γαλατόχρωμοι κι' οι γαλανοί καθρέφτες
μελαγχολούνε, τη βροχή ν' ακούν έξω να στάζει
και πιο μακριά, στην έρημην ακρογιαλιά, να κλαίνε
τα κύματα, σε θλιβερές εναλλαγές, στη νύχτα.
Έμεινε το φθινόπωρο μοναχικό θαμώνας
στο πέλαγος το σιωπηλό των άδειων καθισμάτων,
και στην απόμερη γωνιά, τριγύρω στο τραπέζι,
βουβοί, στο λευκό μάρμαρο, στηρίζουν τον αγκώνα
και κλαιν' οι εφήμεροι έρωτες του περασμένου θέρους.
Μιχαήλ Δ. Στασινόπουλος, Στοχασμοί και Παραλλαγές




Σάββατο, 12 Οκτωβρίου 2019

Κούμασια... Ντίνος Χριστιανόπουλος

Gif του Κώστα Αγιαννίτη



Λογιώ λογιώ κουμάσια
γύρω απ’ τα τζιου-μποξ

άλλος μπανίζει άλλος διπλαρώνει
κανείς δε νοιάζεται για μουσική
Ντίνος  Χριστιανόπουλος, Το Κορμί και το Σαράκι




Πέμπτη, 10 Οκτωβρίου 2019

Αλίμονο... Αντώνης Τσόκος

Herbert List, Naples, Italy 1961


Χθες βράδυ κόλλησα τις σόλες των παπουτσιών μου.
Όσο έχω κόλλα θα είμαι πλούσιος.

Υ.Γ. Αλίμονο σ’ εκείνους που πετούν τη φτώχια στα σκουπίδια. 
Αντώνης Τσόκος

Τρίτη, 8 Οκτωβρίου 2019

Ένα κείμενο... Γιάννης Πατίλης

Helmut Newton Polaroids at Foam Photography Museum - Amsterdam. Photo by Myscha Oreo

Αγάπησα την Πανδία για τα στήθη της.
Όταν χόρευε δυο άσπρα φωτεινά σύννεφα
καταύγαζαν τον χώρο. Όταν ξάπλωνε
δυο άσπρα φώτα ανέβαιναν στον ουρανό.
Το καλοκαίρι στα σκαλάκια
οι ρώγες της άναβαν και σβήναν.
Το κορμί μου, έλεγε, είναι ένα κείμενο
που πρέπει να το υπογραμμίσεις, να το αποστηθίσεις
και να το πεις.
Γιάννης Πατίλης



Δευτέρα, 7 Οκτωβρίου 2019

Το παλιό ρολόι... Μέλπω Αξιώτη

Elliot Erwitt, Καλαμάτα 1966

Τη ζωή μας περάσαμε χωρίς νερό,
χωρίς πηγάδι στην αυλή,
χωρίς κεντίσματα στις πουκαμίσες,
αν και οι άνθρωποι τα συνηθίζανε στον καιρό μας τέτοια πράματα.
Μεγάλο μέρος της ζωής μας 
περάσαμε μέσα στον καφενέ του Βροχή,
με το παλιό ρολόι σταματημένο στις 7
-30 χρόνια!
Οι φίλοι μας το συμβουλεύονταν με άγια πίστη-
τη σεβαστήκαμε
τόση ειλικρίνεια…
Μέλπω Αξιώτη, Σύμπτωση, 1939