 |
| Έλλη Παπαδημητρίου, Κυκλάδες, 1935 |
Το σπιτικό σας το παλιό κι ο κήπος στην αυλή του
με ρόδα που ξεθώριαζαν, τα δέντρα μαραμένα,
παραμυθένιο σούρουπο γύρω στη σιωπηλή του
σάλα..- κι ω! χρόνια του νησιού, μες στον καιρό σβησμένα!
Γιάννης Κλ. Ζερβός, Στίχοι, 1929
(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)
------------
Ωραία είναι τα πράγματα· ωραία κι όταν πεθαίνουν.
Γιώργος Θέμελης, Δενδρόκηπος, 1955
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
 |
| Νανά Ησαΐα |
Μεγάλο πράμμα η υπομονή!
Αχ! Μας την έπεμψε ο θεός, κλει θησαυρούς κ’ εκείνη!..
Διονύσιος Σολωμός
(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)
------------
Να ευχαριστήσουμε το θεό
που διαβάσαμε αυτό το στίχο.
Μας αρκεί για σήμερα…
Κώστας
Μόντης, Αγνώστω Ανθρώπω
(1968)
ΔΕΚΑΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ‘’ΤΟΙΧΟΥ ΤΟΥ ΕΤΕΡΟΥ’’
ΔΕΚΑΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΛΟΥΣΙΟΥ ΚΑΙ ΜΕΣΤΟΥ ΛΟΓΟΥ…
 |
| Charo Guijarro |
Μύρισε από το άρωμα της παιδικής σου ηλικίαςː
αρμυρισμένα βαθυπράσινα σκίνα,
η ασπράδα από το πέλαγος,
οι πασχαλιές σταυρωμένες με κρίνα.
Πιάσε με τα δάχτυλά σου
αυτά τα λίγα βότσαλα
που η άρμη, ο ήλιος κ’ η φουρτούνα
έχουν λιάνει-
[]
-αναμνήσεις από τη θάλασσα,
που τα στιλπνά ετούτα βότσαλα
με συντριβή θα σου πούνε.
Α. Δρίβας, περ. Τα νέα γράμματα 1938
(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)
------------
Κι ό,τι απόμεινε απ’ το πέρασμά σου
σιγά-σιγά ο χρόνος το λειαίνει
σαν ένα βότσαλο της ποταμιάς…
Τίτος Πατρίκιος, Μαθητεία, 1963
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024
 |
| David Hurn, Cardiff 1973 |
Αγάπησα κάποιους ανθρώπους άγνωστους
απαντημένους ξαφνικά στο έβγα της μέρας.
Γιώργος Σεφέρης, Τετράδιο γυμνασμάτων, 1940
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
-----------
Σαλεύουν ζωές εδώ, αγαπούν…
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Θρύψαλα εκδ. Andy’s publishers
Κωνσταντίνος Μ.
Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα
 |
| Κατερίνα Θεοχαρίδου |
Τι νομίζεις;
Όλα-όλα δυο φεγγάρια, τρία φεγγάρια έχει το καλοκαίρι.
Το τέταρτο
θα βρη τις χαράδρες γεμάτες χειμώνα!..
Κώστας Μόντης, Στιγμές, Λευκωσία 1958
(Ανθολογία Η.&Ρ.
Αποστολίδη)
-----------
Πόσο μπορεί να βαστάξη ένα καλοκαίρι;
Γιολάντα Πεγκλή, Η θαυμάσια περιπέτεια, 1966
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
 |
| Βασίλης Σπηλιωτόπουλος, Μαγγανάρι, Ίος |
Η θάλασσα έχει μιλιά,
σαν το παιδί, σαν το πουλί,
έχει ματάκια γαλανά,
έχει ασημόφεγγα μαλλιά·
τη χαιρετώ από το βουνό
κάθε πουρνό και δειλινό,
της κουβεντιάζω απ’ τις πλαγιές
τις αστροφώτιστες βραδιές.
Γιάννης Σφακιανάκης, περ. Ελεύθερα γράμματα, 1948
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα (1478)
-----------
Να σ’ αγναντεύω, θάλασσα, να μη χορταίνω,
απ’ το βουνό ψηλά
στρωτήν και καταγάλανη και μέσα να πλουταίνω
απ’ τα μαλάματά σου τα πολλά.
Κώστας Βάρναλης, Το φως που καίει, εκδ Κέδρος
