 |
| Umberto D'Aniello, Capri. |
Κoντά στη θάλασσα έγειρα το πρόσωπο
κι αφέθηκα γλυκά να ονειρεύομαι,
καθώς πλησίαζε το βράδι κι άλλαζαν τα νερά…
Θ. Αιγιαλινός, Αυτά τα 30, 1969
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024
-----------
Μα είναι τόσο ωραία
ο ήλιος, η θάλασσα· ένα παντοτινό καλοκαίρι…
Γιώργος Σεφέρης, Κύπρον ου μ’ εθέσπισεν, 1955
Κωνσταντίνος
Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
 |
| Γιώργος Διγαλάκης |
Λάβατε το πνεύμα!.. Πού σπαταλήθηκε το ζωοποίο;
Πού το κυρίαρχον έπεσε; Πού το ανεξάντλητον αναλώθη;
Των χαρισμάτων η πηγή πού εξεκενώθη;
Τάκης Παπατζώνης, Εκλογή Α’, 1962
(Ανθ. Η.&Ρ. Αποστολίδη)
----------
Τὸ πνεῦμα μου δώσω [] ὑμῖν [] ἵνα [] πορεύησθε [] καὶ [] ποιήσητε.
Παλαιά Διαθήκη, Ιεζεκιήλ ΛΣτ’ 27
Κωνσταντίνος Μ.
Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
 |
| Herbert List, Μύκονος, 1937 |
Ανεξίκακος
στο κέντρο του χωριού
η Παναγία.
Μαρία Μαρκαντωνάτου, Σπαρτολούλουδα, εκδ. Παρασκήνιο 2020
Κωνσταντίνος Μ.
Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
-----------
Άκου τα σήμαντρα
των εξοχικών εκκλησιών!
Φτάνουν από πολύ μακρυά,
από πολύ βαθιά.
Απ’ τα χείλη των παιδιών,
απ’ την άγνοια των χελιδονιών,
απ’ τις άσπρες αυλές της Κυριακής,
απ’ τ’ αγιοκλήματα και τους περιστεριώνες
των ταπεινών σπιτιών!..
Άκου τα σήμαντρα
των εαρινών εκκλησιών!..
Γιάννης Ρίτσος, Ποιήματα 1930-1960
(Ανθολογία Η.&Ρ.
Αποστολίδη)
 |
| Vicenzo Lanza, Η πύλη των Λεόντων πριν από τις ανασκαφές, 1882 |
Μυκήνες, τείχη, τάφοι, πανοπλίες,
ήλιος που μας πονάει, αγέρας που τυφλώνει…
Κάποτε ήταν ζωή όλες τούτες οι ερημιές,
κάποτες ήταν αίμα ετούτη η σκόνη…
Βύρων Λεοντάρης, Η ομίχλη του μεσημεριού, 1959
Κωνσταντίνος Μ.
Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
---------
Δρόμους που τώρα έγιναν αγνώριστοι,
κέντρα γεμάτα κίνηση που τέλεψαν-
και θέατρα, και καφενεία, που ήσαν μια φορά…
Κωνσταντίνος Π. Καβάφης, Ποιήματα, εκδ. Τα Νέα Ελληνικά
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας,Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
 |
| Γιάννης Γαΐτης |
Και να
καινά
κενά!
Γιάννης Συμεώνογλου,
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
----------
Ας όψεται [] που μας τάπε τόσο μπερδεμένα!..
Δε μιλούσε καθαρότερα κι αυτός ο βλογημένος!..
—Ήταν ιδεολόγος, πολύ ιδεολόγος!.. []
Φώτος Πολίτης, Καραγκιόζης ο Μέγας
(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)
 |
| Philippe Durand, Σαντορίνη |
Απ’ των μαλλιών σου των σγουρών θα πιώ και θα χορτάσω
ίσκιους, σπιτίσια αγάπη κι ουρανό
γεμάτο μικροσύννεφα κ’ ήλιο μεσημβρινό,
πηγές, νερά κελαρυστά, μες σε βαθύσκιο δάσο!..
Σταμάτης Μαράντος, Αποχαιρετισμοί, 1952
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024
------------
Απέριττο στολίδι και ακριβό-
μαύρα μαλλιά νυχτώνουν σ’ άσπρο λαιμό.
Κώστας Σοφιανός, Πάρεργο, 1970
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
