 |
| Paul Hill |
Οι άνθρωποι [] με λένε φλύαρο,
μα εσύ ξέρεις
πως μιλάω για σένα!
Νίκος Καρύδης, Ποιήματα, 1957
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας,
Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024
-----------
Μιλώ γιατὶ υπάρχει ένας ουρανὸς που με ακούει.
Μιλώ γιατὶ μιλούν τα μάτια σου.
Γιώργος Σαραντάρης, Ποιήματα, εκδ.
Εστία 1961
 |
| Fred Stein, 1946 |
Μια μέρα λιόχαρη
θα πάρουμε ένα απόγευμα μόνο για μας
θα φύγουμε οπουδήποτε
και μακριά απ’ όλους κρυφά,
θα εξεφτελίσουμε τις ώρες μας όπως θέλουμε!..
Γιώργος Σαραντάρης, Ποιήματα, τ.
1, εκδ. Διάνυσμα
-----------
Θα παίζουν τα ραδιόφωνα
τραγούδια για το τίποτα γραμμένα.
Λίνα Νικολακοπούλου
Κωνσταντίνος Μ.
Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
 |
| Μαρία Φιλοπούλου |
Μπορεί ένας απὸ μας ν᾿ αγαπήσει μια γυναίκα;
Ας βγει έξω,
ας περπατήσει προς τη θάλασσα,
ας τραγουδήσει!..
Απὸ τα κύματα θ᾿ ανθίσουν γυναίκες
όχι μοναχὰ για κείνον που τραγουδά
αλλὰ για όλους μας!
Όλοι θα μάθουμε ξανὰ τον έρωτα,
σα να μην τον ξέραμε ποτὲ
σα να τον είχαμε λησμονήσει!..
Γιατὶ τον είχαμε λησμονήσει!
Γιώργος
Σαραντάρης, Σαν πνοή του αέρα, εκδ. Ερμής
 |
| René Burri, Napoli, 1956 |
Πάψαμε να μιλάμε για την καρδιά μας!
Γίναμε «σοβαρά άτομα»!..
Γιώργος Σαραντάρης, Ποιήματα, 1961
(Ανθ. Η.&Ρ. Αποστολίδη)
.gif) |
| Daryl Hannah, Peter Gallagher, and Valérie Quennessen in Summer Lovers (1982) |
Όποιος φέρνει τη θάλασσα στην αγκαλιά του
Είναι σα να μην υποφέρει απὸ βάρος
Είναι σα να μη ντρέπεται που πηγαίνει με τον αγέρα
Είναι σα να κρατάει ολάκερη τη γη μέσα στο βλέμμα
Να τραγουδάει μέσα στη νύχτα
Και να του γίνεται η νύχτα μητέρα
Να τραγουδάει μέσα στον ήλιο
Και ν᾿ αγαπάει μια γυναικα
Που τη νομίζει βρέφος
Να τραγουδάει μέσα στον άνεμο
Κι έτσι να χάνει και να κερδίζει τη φωνή του.
Γιώργος Σαραντάρης, Σαν Πνοὴ του Αέρα, εκδ. Ερμής
 |
| Chema Madoz |
Με ανοιχτές αγκαλιές δεχτήκαμε το χινόπωρο.
Γελούσανε τα κορμιά μας γελούσανε οι αυλές μας.
Το γέλιο μας έτρεχε να βγει έξω απ' τα σπίτια
αλλά το τσάκωναν οι νοικοκυρές
και το εμπόδιζαν να ξεπορτίσει.
Οι πετεινοί χάλαγαν τον κόσμο.
Οι κοκόροι ακόμα και τα τριαντάφυλλα
είχανε ξεκουφάνει.
Κι έρχονταν το χινόπωρο με τόσα φύλλα
όσα δεν σήκωναν ενωμένες οι καρδιές όλων μας.
Κάθονταν σε υπέροχο άρμα
κι άφηνε παγώνια να το σέρνουν
να το ξεπροβοδούν παιδιά ατάραχα
που έφερναν στην όψη εικόνες από λιβάδια
και χωρίς να παίζουν
έπαιξε η ζωή τους μπροστά μας
τον χορό των ματιών που αγναντεύουν το θαύμα.
Γιώργος Σαραντάρης, Έργα, εκδ.Βικελαία βιβλιοθήκη
 |
| Amiko Li |
Μακριά από τον θόρυβο
[…]
μέσα στην απουσία
με τ' άφωνο τραγούδι των ωρών
το άρωμα του χρόνου αναπνέω.
Γιώργος Σαραντάρης,
Έργα
2,
 |
| Wassily Kandinsky, Sky blue 1940 |
Μέρες που σαν μια θάλασσα
με περιτριγυρίζουν
Μέρες που δεν τις πρόφτασε η σιωπή
Μέρες σαν παιχνίδια παιδιών
Μέρες που μοιάζουν με τα καλοκαίρια
όταν δεν τελειώνουν
Μέρες που δεν τις ήξερε η καρδιά μου
Μέρες γιομάτες μέλισσες
Μέρες πικρές
Μέρες σαν τη βροχή και σαν τον ήλιο
Μέρες που μας οδήγησαν σε κήπο
μας σήκωσαν πάνω σε φτερά
μας χάρισαν χελιδόνια
μας κατέβασαν σε μια αυλή
κάτω από ένα αγιόκλημα
Μέρες τραγουδιστές
πού πάω
τις ψιθυρίζω στην καλή μου
ευφραίνομαι ευφραίνεται
και μ' αγαπά
την αγαπάω κ' εγώ
περσότερο
από ποτέ
Γιώργος Σαραντάρης, Γιατί τον είχαμε λησμονήσει..., εκδ. τυπωθήτω
 |
| Marijana X Jakelić |
Υπάρχει μνήμη που συλλέγει τα περασμένα
δεν τ’ αφήνει στο δρόμο της ζωής να σκορπισθούνε
να εξαφανιστούνε κάπου
όξω από μας
όξω από ορίζοντα και βλέμμα·
κι έτσι, και αν σβύσουνε,
η μυρωδιά τους σώζεται
απελπιστικά.
Γιώργος Σαραντάρης,
Έργα, εκδ.Βικελαία βιβλιοθήκη
 |
| Xi Pan, Άνοιξη |
 |
| Rarindra Prakarsa |
 |
| Jean Patchett by Peter Basch |
 |
| Marcus Gray |
