 |
| Guerra Pasquale |
Όπως με την επανάσταση,
έτσι και με σένα γίνεται πάντα.
Γιατί είσαι και συ όμορφη όπως η επανάσταση,
γιατί είσαι και συ σκληρή όπως η επανάσταση,
γιατί δεν έχω άλλο καταφύγιο έξω απ’ αυτή κι από σένα,
και συ όπως και κείνη άλλη από μένα διέξοδο
-γι’ αυτό
φιλώ το μαχαίρι που με σφάζει!..
Θανάσης Κωσταβάρας,
Συμπληρώματα.
Εκδόσεις της Τετάρτης, 1970
 |
| Bob Wolfenson |
Πόσο όμορφη είσαι όταν μιλάς.
Πόσο πιο όμορφη ακόμα όταν με κοιτάζεις.
Μα όταν μετρας τα παρόντα και χαράζεις τα μέλλοντα
έτσι καθώς ανοίγεις της καρδιάς τα φύλλα
κι αφείνεις τους κρυφούς σου πόθους να χρωματίζουν τα μάτια σου
τότε απ’ όλες τις ωραίες είσαι η ωραιότερη.
Ανθίζει ο κόσμος γύρω σου
κι εγώ ευωδιάζω ολόκληρος.
Γιαυτό μας μεταμορφώνει η αγάπη.
Θανάσης Κωσταβάρας, Η μακρινή άγνωστη χώρα, εκδ. Νεφέλη
περ. Πλανόδιον, τχ 31
