 |
| Γιάννης Τσαρούχης |
Πάνω σου στάζω ένα φιλί
σαν ένα κόμπο μέλι
κ’ έτσι σε δίνω σαν ανθό
στον ύπνο που σε θέλει!..
Λούλη Τσαμαντάνη, Κυβέλη, 1967
Κωνσταντίνος Μ.
Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024 (1161)
----------
Γλυκά θα κοιμηθούμε, σαν παιδάκια
γλυκά… Κι απάνωθέ μας θενα φεύγουν
στον ουρανό τ’ αστέρια και τα εγκόσμια…
Κώστας Καρυωτάκης, Νηπενθή, 1921
(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)
 |
| Γιάννης Τσαρούχης |
Στο παραθύρι στέκοσουν κ’ οι δυνατές σου οι πλάτες
φράζαν ακέρια τη μπασιά, τη θάλασσα, τις στράτες.
[]
Κι ως στέκοσουν και κοίταζες το λιόγερμα ν’ ανάβη,
σαν τιμονιέρης φάνταζες κ’ η κάμαρα καράβι
και μες στο χλιό και γαλανό τ’ απόβραδο-έγια λέσα!-
με αρμένιζες στη σιγαλιά του γαλαξία μέσα!
Γιάννης Ρίτσος, Ποιήματα 1930-60
(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)
------------
Μπροστά σε χνωτισμένα τζάμια
απόψε η θλίψη μου αλητεύει…
Κώστας Σοφιανός, Πάρεργο, 1970
Κωνσταντίνος Μ.
Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
 |
| Rupert Vandervell |
Αν κάποτε σωπαίνει
λυπημένη η καρδιά
είναι που όσο χτυπούσε
δεν ανοίγαμε.
Γιάννης Πατίλης, Το σπασμένο είναι πιο ανθεκτικό εκδ. ύψιλον 2023
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά
Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024 (σελ.1028 )
-----------
Στην αγάπη δεν πηγαίνουν· έρχεται.
Κρίτων Αθανασούλης, Το μικρό μου σύμπαν, εκδ. Δίφρος, 1969
(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)
 |
| Νίκος Αλιάγας, Greece |
Ανάβουν οι ώρες του καλοκαιριού τα πρωινά!..
Πόσα καινούργια πρόσωπα, καινούργια βήματα, νέες φωνές,
από παντού καλέσματα, λάμψεις, μηνύματα
έρχονται, φεύγουν με το μελτεμάκι,
πού ξετρελαίνει των παιδιών τις λυτές κόμες,
καθώς τρέχουν με πέλματα γυμνά στην αμμουδιά!..
Κ’ υστέρα πάει να σπρώξει τα ιστιοφόρα μας
καταμεσής του γαλανού πελάγου.
Με τόσα αποδημητικά πουλιά διασταυρωνόμαστε,
με τόσα σημαιοστόλιστα καράβια!..
Έρχονται, φεύγουν, φορτωμένα χαιρετίσματα
ποτισμένα αλάτι
και νοσταλγία θαλασσινή!..
Με την αυγή σαλπάρουν, ξεκινούν
σαν τα πουλιά τα μεγάλα ιστιοφόρα
παίρνοντας την αρμύρα από τα δάκρυα μας στ’ ανοιχτά πανιά τους,
πάνω στων γλάρων τις φτερούγες το χαιρετισμό μας!..[]
Κάθε ώρα του καλοκαιριού
είναι ένα ανάβλεμμα από τους θεούς στη γη ριγμένο!..
Μελισσάνθη, Η εποχή του ύπνου και της αγρύπνιας, 1950
(Ανθολογία Η.&Ρ.
Αποστολίδη)
-----------
Λευκά τσεμπέρια ν’ ανεμίσουν
τον συρτό της Κυρα-θάλασσας!..
Πάνος Σπάλας, περ. Νέα Εστία, 1949
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα,
εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024
 |
| Σοφία Λασκαρίδου |
Ανοίγει ανέγγιχτα, καλέ, του πατρικού σου η πόρτα·
στο πάτημά σου κελαηδούν και τα ξερά της χόρτα!
Νικόλαος Πετιμεζάς-Λαύρας, Εγκόλπια, 1925
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας,Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024 (672)
-----------
Α, σε ποιο χώμα γνώριμον από παιδί γυρίζω,
που δίχως χνάρι χαίρομαι, δίχως αφή γνωρίζω!..
Άγγελος Σικελιανός, Λυρικός βίος
(Ανθολογία Η.&Ρ.
Αποστολίδη)
 |
| Michael Wolf |
Ένας καλλωπισμός παντού, και μέσα άχυρο· []
Οι περιέργιες μονάχα για το έχει του άλλου,
σκαρφαλωμένες στα δένδρα σαν το Ζακχαίο…
Πέτρος Χρονάς
(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)
------------
—Ζωές ρηχές
που τσιγγουνεύονται τη στοργή!
Μια πίστη σπιτωμένη,
μια ξεραΐλα,
μια ερμιά…
Ζώης Μάναρης
(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)
 |
| Anita Palceska |
Όλα περνάνε.
Και τα καλά, και τα κακά,
κ’ έρχονται άλλα που τα επικαλύπτουν-
καμμιά φορά τ’ αποκαλύπτουν ή
τ’ ανακαλύπτουν!
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Ζώνη Ασφαλείας, εκδ. Andy’s, 2004
Κωνσταντίνος
Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
-----------
Χρόνος· τα μεν γαρ εύρηκεν ούτος ήδη, τα δ’ ευρήσει.
Πλούταρχος, Ηθικά
 |
| Joan Miro |
Θα σου στείλω μηνύματα, φωνές,
απ’ τα τοπεία που σ’ έθελγαν και σε μεθούσαν,
να σε κάμω ν’ ακούσης αμυδρά
το κύμα και την καλημέρα μου…
Να σου προξενήσω
ένα χαμόγελο!
Νικηφόρος Βρεττάκος, Η παραμυθένια πολιτεία, 1947
Ανθολογία Η.&Ρ.
Αποστολίδη
----------
Πες και πες και λίγο-λίγο
τη μικρή της γειτονιάς
να την πάρω και να φύγω!..
Αθανάσιος Κυριαζής, Ζώη και μοίρα, 1932
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
 |
| Masoud Gharaei |
Όλο βαθαίνω και βυθίζομαι
στο σκότος του εαυτού μου.
Ό,τι ανασύρω ως την επιφάνεια,
των άλλων μοιάζει πιο πολύ!
Όχι δικό μου
-ξένο!..
Γιάννης Νεγρεπόντης, Δωρήματα, 1963
Κωνσταντίνος
Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
------------
Όλοι να ‘ναι ελεύθεροι να κρατήσουν στα χέρια τους
τον εαυτό τους, κι ας τους πέση!..
Γιάννης Συμεώνογλου
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024
 |
| Γιώργος Ρόρρης |
Τι ψύχρα δω στ’ αρχοντικά!..
Οι ξένοι όλοι, κ’ οι δικοί, πέρασαν…
Άδειασ’ η σάλα…
(Τι φέρετρα αδηφάγα!..)
Έρση Λάγκε
(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)
-----------
Όλα ήταν ξένα! [] Δαπανούσαμε, κομπάζαμε επί πιστώσει!
Κώστας Μόντης
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
 |
| Γιάννης Τσαρούχης, 1927 |
Τι λύσσα ο δίκαιος άνθρωπος,
τι πείνα ο πλούσιος,
τι ανεκδιήγητη κακία ο καλός,
τι μυστική προσήλωση ο ηλίθιος!..
Αντρέας Καραντώνης, Το χαλί της Ερμίνης
(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)
-----------
Θα νοσταλγήσετε αυτόν που αγαπούσε.
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Θρύψαλα εκδ. Andy’s publishers
Κωνσταντίνος
Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
 |
| Umberto D'Aniello, Capri. |
Κoντά στη θάλασσα έγειρα το πρόσωπο
κι αφέθηκα γλυκά να ονειρεύομαι,
καθώς πλησίαζε το βράδι κι άλλαζαν τα νερά…
Θ. Αιγιαλινός, Αυτά τα 30, 1969
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024
-----------
Μα είναι τόσο ωραία
ο ήλιος, η θάλασσα· ένα παντοτινό καλοκαίρι…
Γιώργος Σεφέρης, Κύπρον ου μ’ εθέσπισεν, 1955
Κωνσταντίνος
Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
 |
| Γιώργος Διγαλάκης |
Λάβατε το πνεύμα!.. Πού σπαταλήθηκε το ζωοποίο;
Πού το κυρίαρχον έπεσε; Πού το ανεξάντλητον αναλώθη;
Των χαρισμάτων η πηγή πού εξεκενώθη;
Τάκης Παπατζώνης, Εκλογή Α’, 1962
(Ανθ. Η.&Ρ. Αποστολίδη)
----------
Τὸ πνεῦμα μου δώσω [] ὑμῖν [] ἵνα [] πορεύησθε [] καὶ [] ποιήσητε.
Παλαιά Διαθήκη, Ιεζεκιήλ ΛΣτ’ 27
Κωνσταντίνος Μ.
Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
