Το άλλο όνομα του παραδείσου... Τόλης Νικηφόρου

 

Τάσσος (Αναστάσιος Αλεβίζος ), ξυλογραφία 1952

Μοσχοβολούσαν οι πατάτες στο ταψί,

άστραφτε το βαρύ τραπέζι

καλογυαλισμένο,

από τη μια ο μεγάλος μου αδερφός,

αγέρωχος ιππεύοντας

τα είκοσί του χρόνια,

κι από την άλλη η μάγισσά μας η μικρή,

το πρόσωπο της ξέφωτο

στο δάσος των μαλλιών της.

Και η μητέρα να θροΐζει όρθια τριγύρω,

μια φράση εδώ,

σαν χάδι ένα μάλωμα εκεί,

οι λέξεις πινελιές απ’ το χαμόγελο της.

Σε ξένες θάλασσες για πάντα χάθηκε

η Κυριακή,

με το βαθύ γαλάζιο

ιστιοφόρο των ματιών της.

Τόλης Νικηφόρου, Ο πλοηγός του απείρου

Διορθώσεις, ΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ τχ 25, https://diorthoseis.eu/