Παρασκευή 30 Ιουλίου 2021

Εικονοστάσι πέτρινο... Γιάννης Ρίτσος

Βούλα Παπαϊωάννου, Αττική

 

Εικονοστάσι πέτρινο σ' έρημο δρόμο...


Κάποτε, με το σούρουπο,

η εικόνα κατεβαίνει

τα δυο μαρμάρινα σκαλιά, μαζεύει αγριολούλουδα

ανάμεσα στις πέτρες, φτιάχνει ένα στεφάνι

και το κρεμάει στην ίδια την εικόνα της. Καμμιὰ φορά,

κάποιο ξεστρατισμένο πρόβατο στέκεται εκεί

μπροστά στο εικονοστάσι, σάμπως να προσεύχεται,

μασώντας αργά, αδιανόητα, το ξεραμένο πια στεφάνι... 

Γιάννης Ρίτσος, Ποιήματα 1930-1960 

(Ανθ. Η.&Ρ. Αποστολίδη)


Τετάρτη 28 Ιουλίου 2021

Το πρόβλημα... Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας

Lena Herzog

 

Το πρόβλημα δεν είναι να πεις.

Το πρόβλημα είναι να είσαι.

Αν δεν είσαι και πεις, δε βγαίνει τίποτα.

Αν είσαι, κι αν ακόμα τίποτα δεν πεις,

τα πάντα θα γίνουν.

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Ζώνη Ασφαλείας, εκδ. Andy’s


Δευτέρα 26 Ιουλίου 2021

Τη νύφη θα περάσουνε... Αθανάσιος Κυριαζής

Άνω Γαύριο Άνδρου, 24-7-2021

 

Τη νύφη θα περάσουνε

κ’ η ρούγα αναφτουρίζει!

Στο πιάτο τα ροδόφυλλα,

στην κίκαρη το ρύζι,


κ’ οι ευκές σαν βροχοστάλαμμα:

—Να ζήση, να ριζώση!..

Και στων παιδιών μας, άμποτες,

η Παναγιά να δώση!..


Κοκκίνιζαν τ’ αμούστακα…

Και μια μικρούλα –ο Γιούδας!-

να μη γελάση δάγκωνε

την άκρη της πλεξούδας!..

Αθανάσιος Κυριαζής, Τα ρουμελιώτικα 1928

(Ανθ. Η.&Ρ. Αποστολίδη)


Πέμπτη 22 Ιουλίου 2021

Μάθαμε... Κώστας Στεργιόπουλος

Marcus Cederberg

 

Μάθαμε τόσο πολύ στη στέρηση

που τρέμουμε και την πιο απλή χαρά! 

Κώστας Στεργιόπουλος, Τα τοπεία του ήλιου 

(Ανθ. Η.&Ρ. Αποστολίδη)


Τρίτη 20 Ιουλίου 2021

Tα χελιδόνια... Κώστας Μόντης

Kent Mathiesen


 Tα χελιδόνια

Έρχονται με μια οικειότητα,

διασχίζουν με μια οικειότητα τούς δρόμους μας,

μπαινοβγαίνουν με μια οικειότητα

στις βεράντες και στους ηλιακούς μας

σαν ξενιτεμένοι μας που έρχονται

να περάσουν το καλοκαίρι τους στην πατρίδα

με τους δικούς τους...

Κώστας Μόντης, Στιγμές


Κυριακή 18 Ιουλίου 2021

Μακριά από τoν θόρυβο... Γιώργος Σαραντάρης,

Amiko Li

 

Μακριά από τον θόρυβο

[…]

μέσα στην απουσία

με τ' άφωνο τραγούδι των ωρών

το άρωμα του χρόνου αναπνέω.

Γιώργος Σαραντάρης, Έργα 2,