 |
| Περικλής Λύτρας |
Λες και ψυχή καμμιά δεν έχει
το ‘ρημωμένο το χωριό·
και μόνο η βρύση σιγοτρέχει
μέσα στο δρόμο το μικρό…
Και τώρα το λευκό σπιτάκι,
στην άκρη πέρα του χωριού
ρίχνει τον ίσκιο του το λίγο
στην κάψα του καλοκαιριού…
Αλέκος Φωτιάδης, Ανοιχτά μυστικά 1909
(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)
-----------
Καταμεσήμερο!..
Κάτω απ’ τις πέτρες οι ίσκιοι έχουν κουρνιάσει.
Μελισσάνθη, Εκλογή (1930-50)
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά
Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου