Παρασκευή, 18 Σεπτεμβρίου 2015

Καμποτινισμοί... Θ. Παπαδημητρόπουλος

Karien Deroo: Ο Πολιτικός

Καμποτινισμοί
Νά ἡ Ἑλλάδα τώρα: Ἕνας θίασος σκιῶν τῆς συμφορᾶς. Οἱ πρῶτοι ρόλοι προγραμματισμένοι ὅπως πάντα ἀπὸ τὸν ξένο σκηνοθέτη· οἱ δεύτεροι κ’ οἱ τρίτοι μοιρασμένοι, ἀπὸ τόν «χαρισματικό» ἤ, σκέττα: βαλκανιονίκη πρωταγωνιστὴ κι ἀπὸ τόν «κακιωμένο» δευτεραγωνιστὴ πού, ὡς γνωστόν, «σημαίνει δύναμη» ἐπίσης· οἱ τέταρτοι, οἱ πέμπτοι κ’ οἱ ἕκτοι, ἀπὸ τὶς κλαδικές, τοὺς κομματάρχες καὶ τὴν τύχη· τοὺς τελευταίους ρόλους «κρατάει» ὁ ἁπλὸς λαός: χορὸς καὶ θεατής —τὸ θέατρο εἶναι «ζωντανό»!— καί, ὡς τοῦ λένε, θιασάρχης. Τί τὸ περίεργο λοιπόν, ποὺ γίνεται «χίλια κομμάτια» προσπαθῶντας καί νὰ παίξῃ, καί νὰ δῇ καί —ὁποία εἰρωνεία— νὰ μαζέψῃ τὶς εἰσπράξεις;.. Ὥσπου οὐρλιάζῃ ὁ σκηνοθέτης —π’ ὅσο κι ἂν ἐπιδιώκῃ τὴ σύγχυση, τὴ θέλει πάντως ἐλεγχόμενη καὶ ὁπωσδήποτε ἐξυπηρετικὴ τῶν συμφερόντων του—: «ΣΤΟΠ, ΣΤΟΠ, ΣΤΟΠ! Εἶστε ἀνίκανοι νὰ στήσετε ἕνα θέαμα εὐπρόσωπο! Εἶστε γελοῖοι! Εἶστε κακοὶ ἠθοποιοί, you bastards! Ἀδειάστε μου τὰ καμαρίνια! Ἐμπρός, πίσω στὴν πλατεία! Ἀλλάζει τὸ ἔργο, ἀλλάζουν οἱ πρῶτοι ρόλοι! Μάεστρο: πᾶμε!  Ἀ τ τ ί λ α,  τὸ κομμάτι σου!»
[Κριτικὴ καὶ κείμενα, Ἀθήνα, Χειμώνας 1984, τ. 1, Ἡ αὐτοπεποίθηση τῶν ἠλιθίων, τοῦ Κώστα Σοφιανοῦ, Β΄: Τὰ λόγια, σελ. 8-9.]
Κι ν τ παραπάνω λόγια εναι το 1984, συνεχίζει ν κρατά καλά κατάσταση πο τόσο δύσοσμα περιγράφεται παραπάνω, καί στ σημεριν λλάδα… Σν λος σκελετς τς κοινωνίας μας εν’ τσι βουτηγμένος στ κάκιστο θέατρο, πς κι π πο ζητμε κάτι καλύτερο πάνω στν πραγματικ θεατρικ σκηνή; Καμποτινισμο στ κοινό, καμποτίνος κι θεατρίνος πο μές π’ τ περιβάλλον το «κοινότατου κοινο» ξεπηδάει…
ταν μι σκέψη —μι πράξη— πάει ντίδρομα στ παραδεδομένα τς γίας Πιάτσας, π,… νά σου κα πετάγεται π παντο (κι π’ τ πλέον, ποτίθεται, «νεωτερίζοντα κύτταρα») παμπάλαια σκουρι το πνευμάτιστου κα πλεόν καλαίσθητου, καθ ξαγοράσιμου…
Λέγαν ο παλιοί: « πουτάνα εναι γι ν χαίρεται πελάτης… Τ διο κι θοποιός!» Κ’ εχαν να δίκιο – φτειάχναν να πρόχειρο νάχωμα στ ναρκισσευόμενο λιτισμ κ’ στετισμ τς τεχνης κς.
Μόνο πο τώρα πουτάνα δίχως δον ς τεχνη κι παίδευτη δν πληρώνεται κ’ ν τέλει πελάτης χασμουριέται μές σ φαντασμαγορίες κα μαϊμουδισμος φεστιβαλικν, κρατικοδίαιτων κα στεγασμένων νοσιουργημάτων…
πότε, τ ργο, ναγκαα, θ’ λλάξ..- πο θάβρουμε μως τος πρώτους;!
Θεοδόσης Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλος
Πηγή: Διέλευση

http://dieleusi.map-in-box.gr


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου