 |
| Herbert List, ο Ναός του Ποσειδώνα, Σούνιο 1937 |
Αν φαίνεται η Ύδρα
απ’ τ’ ακρωτήρι του Σουνίου
δεν το ξέρω.
Όμως αν ήθελες,
θα το μπορούσες να τη δης.
Κι ας μη φαινόταν…
Πάνος Πρωτοπαπάς
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
----------
Όψις []των αδήλων τα φαινόμενα!
Αναξαγόρας [Σέξτος]
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024
 |
Μπατσί, Άνδρος (@andros_secrets)
Οι πόρτες διάπλατ’ ανοιχτές, μάγεμα γύρω οι ώρες,
η ερμιά σα χαϊδολόγημα κ’ η σιγαλιά αρμονία…
Κωστής Παλαμάς, Βωμοί
Ανθ. Η.&Ρ. Αποστολίδη
------------
Μεθάτε με τον άνεμο
μεθάτε με το χρώμα!
Βασίλης Λιάσκας, Ζωοφόρος 1968
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά
Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024
 |
| Δημήτρης Τενεζάκης |
Να μη στεναχωριέσαι,
θα προχωρούν μόνα τους τα πράγματα.
Θα συνεχίζονται,
θα βρίσκουν το δρόμο τους.
Τάκης Παυλοστάθης, Ποιήματα και Πέζα, εκδ. Νεφέλη.
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας,
Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024
-----------
Είν’ η ζωή ό,τι πάρεις!
Γιάννης Πατίλης, Το σπασμένο είναι πιο ανθεκτικό εκδ. ύψιλον 2023
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας,
Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024
 |
| Μπάμπης Γιαννικάκης |
Θα κατεβαίνεις σκάλες,
κάθε πρωί θα κατεβαίνεις σκάλες·
σαν άγαλμα προς τη θυρίδα για το εισιτήριο θα προχωρείς
κι ύστερα στην ουρά
-πάντα σαν άγαλμα-
που μες στο μάρμαρό του ονειροπολεί,
θα στέκεις.
Στο τράμ
πιασμένος στη χειρολαβή θα ταλαντεύεσαι
με το κεφάλι μες στη λύπη κρεμασμένο.
Στον Πειραιά, η πρωινή ομίχλη θα σε πνίγει
και στο γραφείο οι συνάδελφοι.
Και θα ραγίζεις
και στα δυο η πέτρα σου θα σπα
καθώς απ’ το παράθυρο στην προκυμαία θα κοιτάς
το πλοίο που ξεμάκρυνε-
σφυρίζοντας μες στην ψυχή σου.
Χρίστος
Λάσκαρης, Ποιήματα, εκδ. Τύρφη, 2022
-----------
Στα καΐκια τ’ αραγμένα, τα δεμένα,
στα καΐκια που δεν πάνε πουθενά,
θα μπούμε να γυρίσουμε τα ξένα!
Ζαχαρίας Παπαντωνίου, Τα θεία δώρα, 1936
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
 |
| Gaby Perez |
Ο πατέρας
κάπνιζε φτηνά χύμα τσιγάρα.
Καπερνάρος.
Γνήσιος κατιών εγώ,
όταν καπνίζω φτηνό βαρύ χαρμάνι
και με κυριεύει μια γλυκιά ζαλάδα
τον πατέρα ενθυμούμαι
να καπνίζη σκεφτικός
και να κοιτάζη προς τα πέρα.
Τάσος Καπερνάρος, Ακελδάμα. Λόγος περί του καπνικού ζητήματος, Αθήνα 1990
Διορθώσεις, ΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ τχ.22, Απρίλιος 2013
-----------
Μέσα σου να σκάβεις:
ξεθάβοντας,
μέρες παιδικές
για τρυφερά, εξαίσια ποιήματα.
Χρίστος Λάσκαρης, Ποιήματα, εκδ. Τύρφη,
Αθήνα 2022
 |
| Alan Schaller |
Το σκοτάδι [] κατεβαίνει αδιάφορο,
μετά από τόσες λάμψεις, τόσο φως, τόση φεγγοβολή,
μετά από τόσες διδαχές, τόσες αλήθειες,
τόσα λόγια τόσα επιφωνήματα!..
Νίκος Φωκάς, Μάρτυρας μοναδικός
(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)
-------------
Το φως διεισδύει.
Το σκοτάδι δεν καταδέχεται να διεισδύση.
Κώστας
Μόντης, Κύπρια ειδώλια
