 |
| Paul Klee |
Α! Παύσε!..
Τι έτι εις τους αιώνας ομιλής;..
Ούτε δια του σταυρού
δεν «εδιδάχθης»!
Ταλαιπώρησες πτωχούς ψαράδες.
Θα τους μετέτρεπες σε αλιείς ανθρώπων!
Αλιείς;!..
Ανθρώπων;!..
Τι να τα κάνεις τόσα ψάρια;
Εσύ που χόρτασες χιλιάδες,
μόνο με πέντε;!
Τα αρτικόλεξά σου μ’ απαντούν
με την απόλυτη
σιγήν
ΙΧΘΥοΣ.
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας
Διορθώσεις, ΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ τχ. 31, Απρ. 2014
https://diorthoseis.eu/
 |
| Κώστας Τσόκλης: Σταύρωση |
[] Τα πάθη φεύγοντας εσένα Κύριε μεθούσα.
Την ύλη βρήκα δικό σου εύρημα
τη λύπη κινητήρα του Καλού. []
Νίκος Καρούζος, Ποιήματα
(Ανθ. Η.&Ρ. Αποστολίδη)
 |
| Phoebe Unwin |
Τι ήταν τελικά ο παππούς μου;
Ένας αυθεντικός καρβουνιάρης,
να κυνηγάη τον πελάτη με το τουφέκι:
«Κάρβουνο πιο μαύρο κι απ’ τη νύχτα – έλα»!..
Κι αυτές με τα τσεμπέρια και τις ποδιές,
οι όμορφες γειτόνισσες οι στρίγκλες – πόσο και πόσο
κι αν έβαζε καμιά φορά το χέρι του
κάτω απ’ τα φουστάνια τους ήταν σοφός,
κι ας έβρισκαν στο σπίτι μαύρα τα μπούτια τους·
ήταν σοφός αυτός. Μες τη μαυρίλα του
ήξερε τι κάνει και πού το πάει.
Έλεγε: το κάρβουνο θέλει κόλπα, θέλει γαλιφιές,
να το πασάρης στον άλλο
πρέπει να το πουλήσης όσο –όσο
ή να το μοιραστής πάση θυσία,
να φύγη από πάνω σου αυτή η μαυρίλα,
αυτό το ανεξίτηλο σκοτάδι.
Μαρία Κέντρου-Αγαθοπούλου, Επιλογές και σύνολα. Ποιήματα (1965-1995)
Διορθώσεις, ΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ τχ. 17, Νοεμ. 2012
https://diorthoseis.eu/
 |
| Γιάννης Τσαρούχης, 1971 |
Ήταν ωραίος
σαν το λάθος
το εικοσάχρονο!
Σαγήνη
των ανήφορων
που περιστέφει
το γκρεμό!
Κ’ ήμουνα
ίσια,
και πρωτάρισσα
στον κύκλιο
οδυρμό.
Όντας μιλούσε
αναρριγούσαν
οι αύλακες-
και χόρευε
στον κάμπο
το νεράκι
πουλαράκι
ολοδροσάτο!
Κ’ η ευφροσύνη
οινοχόος
των Ολύμπων
μες σε κύλικα
ξανθό
μας κερνούσε
το κρασί της
το μοσχάτο!..
Εχάθη-
σαν αντίλαλος…
Κι απόμεινα
δαρμένο
αμύγδαλο
στον κλώνο…
Μερώστε
το καρτέρι μου
ν’ ανοίξω
και να τιναχτώ
πεντάμορφη
απ’ τον πόνο!..
Πόσο ν’ απέχη
από δω
ο αγαπημένος;
Τα βήματά του
εσώπασεν
η χλόη
και σκωρία
ευφράνθη
την οδό…
Περιπατήστε
ελπίδες
μονοσάνταλες
κι όπου
τον απαντήσετε
ψηλώστε
τρίκλωνο
κελαηδισμό!..
Στη Βενετιά
να παραγγείλω
το ξημέρωμα
και το κατώφλι μου
στον ουρανό!
Χρυσούλα Χατζηγιαννιού, Μπαλλάντες, 1969
.jpg) |
| Robert Doisneau, Paris 1947 |
Κανείς δεν με εμποδίζει να είμαι άγιος ή πρόστυχος
αλλά και κανείς δεν με βοηθάει σ’ αυτό.
Βράζω ελεύθερος στο ζουμί μου!..
Γιάννης Συμεώνογλου
(Ανθολογία Η.&Ρ.
Αποστολίδη)
 |
| Σαράντης Καραβούζης, λιθογραφία |
Απ' το μπαλκόνι του πουνέντε
μ' ένα χαμόγελο []
καλημέριζε τους διαβάτες ο πατέρας
κι η μάνα -με χούφτα γιομάτη έγνοιες-
τάιζε τα χελιδόνια…[]
Η αδελφή τον ήλιο έστυβε
για να ζεσταίνει τ' αγριολούλουδα
που φύτρωναν στη στέγη
κι εγώ στο βορινό παράθυρο
έπαιρνα χώμα απ' τη γλάστρα
κι έφτιαχνα λέξεις, σxήματα, ιδέες… []
Ήταν ωραίο το σπίτι μας
άρχιζε απ' τη μεγάλη σάλα της καρδιάς
και τέλειωνε πέρα στα χαμομήλια.
Γιώργος
Παπούλιας, Λακωνική σονάτα
