Μιαν αρχή... Κική Δημουλά

Cristina Velina

Βλέπεις είναι δειλό το κάθε τέλος.

Κανένα δεν τολμά να έλθει με άδεια χέρια.

Κάθε φορά φέρνει μαζί του δώρο μιαν αρχή.

Κική Δημουλά

Απολογισμός... Θεοδ. Αγγ. Παπαδημητρόπουλος

Denis Nolet

Μέτρησα ἕνα χρόνο

στὸν καθρέφτη μου

κ’ εἶδα χίλια πρόσωπα

νὰ μὲ συντροφεύουν…

Μύριες σκιές μαζεύτηκαν

ζητῶντας ἀπολογισμό·

ἄλλες μὲ πόνο στὴ φωνή

κι ἄλλες γεμάτη μῖσος.

Στάθηκα ἐκεῖ – ἀμίλητος.

Ἄνοιξα τὴν ἀγκαλιά

καὶ γλίστρησαν εἰρηνικά

πρόσωπα καὶ σκιὲς

ξανά μές στὴν καρδιά

Θεοδόσης Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλος 

http://dieleusi.map-in-box.gr

Εσύ τι έκανες τόσα χρόνια;.. Κώστας Μόντης

Salvador Dali

Συγχώρεσέ τον Κύριε

που θα παρουσιαστεί αναμάρτητος

και δεν θα έχει απάντηση όταν τον ρωτήσεις:

‘’Εσύ τι έκανες τόσα χρόνια;

Εσύ πού σπαταλήθηκες τόσα χρόνια;’’

Κώστας Μόντης

Σώζομαι... Θωμάς Γκόρπας

Daniel Craig by Jean-Baptiste Mondino.

Σώζομαι, αν σώζομαι τελικά,

χάρη σε κάποιες τέχνες

ταπεινές που ξέρω: του τσιγάρου, του ξενυχτιού,

της νοσταλγίας και της αθανασίας

τόσων ωραίων πραγμάτων που περνάνε απαρατήρητα...

Ψάχνω για νέες αγάπες πυρετωδώς και όταν δεν

τις βρίσκω, τις φαντάζομαι ώσπου να τις βρω...

Γράφω πού και πού ποιήματα

μερικά απ' τα πολλά που ονειρεύομαι

και βάζω μέσα σ' αυτά δικά μου και δικά σας όνειρα

για τα οποία εσείς και ντρέπεστε και υποφέρετε.

Φοβάστε και σιγά σιγά πεθαίνετε... 

Θωμάς Γκόρπας

Ερημίτες... Χρίστος Τρύφωνας

Hervieux Nathan

Τὴν ἡμέρα ποὺ θὰ νιώσῃς
πὼς εἶσαι ὁ μόνος πρωταγωνιστής τῆς ζωῆς σου,
πὼς οἱ ἀλλοι -- ἀκόμα κ᾿ ἐκεῖνοι ποὺ πολύ ἀγαπᾷς --
δέν εἰναι παρὰ οὐδέτεροι
κομπάρσοι ἤ πρόσωπα βουβά,
τὴν ἡμέρα ἐκείνη δοκιμάζεσαι.
Ἄν ἔχῃς μέσα σου κουράγιο, συνεχίζεις.
Ζῆς, γελᾷς, δουλεύεις, καὶ λυπᾶσαι - ἐσένα καὶ τοὺς                                                                                                ἄλλους,
πού δίπλα σου δρόμους παράλληλους βαδίζουν.
Τὸ βάρος τῆς δικῆς σου ὕπαρξης δέν προσπαθεῖς
νὰ τὸ φορτώσῃς σὲ κανένα.
Ξέρεις καλά πώς -- μόλις --κάθε ἄνθρωπος
ἀντέχει τὸ δικό του τὸ φορτίο.
Γι᾿ αὐτό, σάν ἄνθρωπος γενναῖος, ὑποφέρεις μόνος
καί, χωρίς τίποτα νὰ δείχνῃς, δέ σταματᾶς νὰ παίζῃς.
Ἡ παράσταση εἶναι χωρίς διάλειμμα -- ἐκτός
ἀπὸ τὰ μοναχικά σου δάκρυα -- καὶ τελειώνει, πάντοτε,
μαζί μὲ σένα. 
Χρῖστος Τρύφωνας (Ανθ. Η.Ρ.Η.Σ. Αποστολίδη),

Ένας μικρός Xριστός... Τόλης Νικηφόρου

El Greco

Ένας μικρός Xριστός γεννιέται πάλι αύριο,

μόνος στον κόσμο.

Ένας μικρός Xριστός που ζωγραφίζει θαμπά

στο τζάμι δέντρα για τα παιδιά,

καράβια για τα όνειρα,

ένα παραμύθι της αγάπης για τους απελπισμένους.

Παραμονή και τα χιλιάδες φώτα της πλατείας

στα μάτια του λάμπουν σαν δάκρυα.

Τόλης Νικηφόρου, Γαλάζιο βαθύ σαν αντίο (1999).