Τετάρτη 1 Μαρτίου 2017

Το παρελθόν... Αναστασία Καλλία

Grant Haffner

Μου κτύπησε την πόρτα
το σαρκαστικό γέλιο
ενός αυθάδικου παρελθόντος
κι εγώ η κουτή άνοιξα.
Μπήκε ολόκληρο μέσα
για μια Αρμένικη επίσκεψη.
Η ώρα πήγε έντεκα
και δεν λέει να καταλάβει
ότι νυστάζω
κι ότι αύριο πρωί πρωί
ξεκινάω για το μέλλον μου.

Αναστασία Καλλία




Τρίτη 28 Φεβρουαρίου 2017

Α, α (άλφα)... Γιώργος Δομιανός

Lola Le Lann by Emmanuel Giraud

περνάω όλη μου
την ημέρα
μπαίνοντας
στα βιβλιοπωλεία του κέντρου

εκεί κρυφά
ανοίγω τα λεξικά
βρίσκω τη λέξη
απελπισία
και
δίπλα της
σημειώνω
με έναν μαύρο μαρκαδόρο
τις ώρες
που έχω να σε δω.
Γιώργος Δομιανός

http://combustions.tumblr.com




Κυριακή 26 Φεβρουαρίου 2017

Τα μούρα σου τα βυσσινιά...Γιώργος Σεφέρης

Alphonse Eugène Felix Lecadre


Τα μούρα σου τα βυσσινιά διψώ να τα δαγκώσω·
κι ο κότσυφάς σου αν πειραχτεί, μαχαίρι θα του δώσω.
—Τα μούρα μου τα βυσσινιά, ποιός έχει εξιά θα πάρει,
κι ο κότσυφας μου είναι πουλί και θέλει κυνηγάρη.

Γιώργος Σεφέρης, ΔΙΠΛΕΣ ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ ΓΙΑ ΜΑΧΑΙΡΙΑ




Παρασκευή 24 Φεβρουαρίου 2017

Δήθεν... Αθανάσιος Κριτσινιώτης

Michel Perez

Ποτίζει στη βεράντα τα άνθη της.
Ξαφνικά μπαινει μέσα.
Σε λίγο ξαναβγαινει.
Δήθεν ξέχασε τη ζακέτα της.
Απλώς θέλει να με ξαναδεί.
Αθανάσιος Κριτσινιώτης, Φύλλα στο ποτάμι,

fteraxinasmag.wordpress.com


Πέμπτη 23 Φεβρουαρίου 2017

Θίασοι λέξεων...

Έκτωρ


Τώρα η μνήμη αποκαΐδια...
όνειρα γκρι κι η θύμησή τους ίδια!!!
Θανάσης Αθανασόπουλος

Θίασοι λέξεων μας οδηγούν, για πρώτη φορά, διατυμπανίζοντάς το…
… στην οδό της νίκης,
… στην οδό της ευτυχίας,
… στην έξοδο από το Έρεβος.
Θίασοι λέξεων, ταγοί της μίας και μόνης αλήθειας…
… διασαλπίζουν καθημερινά την σοφία τους.
Ινστρούχτορες διαλαλούν την αγάπη τους για τις λαϊκές οικογένειες…
Αλληλέγγυοι διακοινώνουν την λατρεία τους προς τους περιδιαβαίνοντες…
Πεφημισμένοι-ανιδιοτελείς, αγωνιστές της ποπολοκρατίας, υποδεικνύουν τους κακούς…
Αυλόδουλοι, καμποτίνοι, κολομπίνες, αρλεκίνοι, χορευτές και λοιποί, μεγαλόσχημοι και μη, γαλιφίζουν το αφεντάτο…
Και από κάτω μια κοινωνία που αποψιλώνεται και οδηγείται σε μια ηθική και πνευματική παρακμή…
… που αδυνατεί να αντιληφθεί προς τα πού να κοιτάξει, προς τα πού να πάει…
Μια κοινωνία σε εθελούσια υποτέλεια…
… που αδυνατεί, προς το παρόν, να ανακαλύψει την πραγματικότητα…
Μια κοινωνία στα πρόθυρα…

Ελλειπτικό
Γονέων-κηδεμόνων
Σύλλογος
φιλάθλων Πειραιώς
σύλλογος
θεσμός, Α.Ε., τροπολογία, κλαδική
διμοιρία, συνομοσπονδία
Ε.Δ.Ε., μαφία
Δ.Σ., Ε.Κ.Κ., Μ.Μ.Ε.
Ιερατείο
Π.Α.Ε.
η φράξια
το ποίμνιο
μια κάστα
ένα Κράτος, εσμός
Εθνική
Ληστοσυμμορία
διαβούλευση, επιτροπεία
Π.Ν.Π.
λαϊκή ή εθνική
(δημοκρατικός συγκεντρωτισμός
Κοινωνικό συμβόλαιο)
Κυριαρχία
Χαρτοφυλάκιο
Σεχταρισμός
Ε.Υ.Π.
Ενορίες
κορπορατισμός…
κι εν γένει, συνάφεια.
Και σινάφια, σινάφια, σινάφια, σινάφια
ΣΙΝΑΦΙΑ.
Σαν σφήκες, όλοι τους.
Πάνω
μου.

Ρένος Μάρτης, 

Τρίτη 21 Φεβρουαρίου 2017

Η πεθυμιά... Βιτσέντζος Κορνάρος

Gigino Falconi, 1933

Αρχή ήτονε πολλά μικρή κι άφαντη δίχως άλλο,
μα το μικρό με τον καιρόν εγίνηκε μεγάλο
ελόγιασα να τη θωρώ κι ώς τη θωριά να σώνω
και μετά κείνη να περνώ και να μηδέν ξαπλώνω
κι αγάλια-αγάλια η πεθυμιά μ’ έβανεν εις τα βάθη,
κ’ ήκαμε ρίζες και κλαδιά, βλαστούς και φύλλα κι άθη
κ’ επλήθαινε την πεθυμιά το πελελό [= παλαβό] μου αμμάτι,
κ’ ήρχιζε κ’ εστρατάριζε κ’ εσιγανοπερπάτει.
Το σιγανό με τον καιρό προθυμερόν [= γοργό] εγίνη
κ’ ήβαν’ ο Έρωτας κρουφά τα ξύλα στο καμίνι.

Βιτσέντζος Κορνάρος (26 Μαρτίου 1553 – 1613 ή 1614)  «Ερωτόκριτος», Α΄, 297-306. Ερμής, 1985.