Το τζην και την κιλότα σου... Γιάννης Υφαντής

Sir William Orpen 

Το τζην και την κιλότα σου, όταν μαζί τα βγάζεις

πιο λεύτερα μες στη χαρά του παιχνιδιού με βάζεις.

 

Από χυμό πλημμύρισε η αυλακιά της ήβης•

είναι που με τα μπούτια σου τ’ άνθος της σάρκας στύβεις.

 

Στα μπούτια σου ανάμεσα έγραψες τις ασκήσεις

και μού πες «με τα χείλη σου, θέλω να μου τις σβήσεις».

 

Έγλειφα το αλάτι εγώ στ’ άνθος του εγκρεμού σου

φιλώντας που και που  αρπαχτά τους έξοχους μηρούς σου.

 

Μα όταν εμπαινόβγαινα στην πύλη της αβύσσου

με γλείφανε οι δροσερές φλόγες του παραδείσου.

Γιάννης Υφαντής, Κάτω απ’ το εικόνισμα των άστρων, εκδ Ίκαρος

Ερχόμαστε... Τάσος Λειβαδίτης

Ερχόμαστε

Παραμερίστε

Kατεβαίνουμε σαν μια χιονοστιβάδα που 
όσο κατηφορίζει μεγαλώνει.

Τάσος Λειβαδίτης

Ελπίδες... Bertolt Brecht

Igor Morski

ΔΗΛΩΣΙΣ…

Αλ. Τσίπρας:« Φεύγει ο φόβος, έρχεται η ελπίδα».11/1/15, avgi.gr

ΣΧΟΛΙΟΝ…

Όσοι τρέφονται με ελπίδες

Ότι οι κουφοί θα σας αφήσουν να μιλήσετε

και ότι οι αχόρταγοι

όλο και κάτι θα σας δώσουν;

Ότι οι λύκοι θα σας βάλουνε να φάτε

και δεν θα σας καταπιούν αμάσητους;

Ότι από αίσθημα φιλίας

κινούμενες οι τίγρεις

κοπιάστε θα σας πουν

τα δόντια να μας βγάλετε;

Τέτοια μού περιμένετε;

Τέτοια μού προσδοκάτε;

Bertolt Brecht

Μονόδρομος... Δ. Μαρούδας

Μετάφραση:

-Θα πρέπει να μας επιστρέψετε τα χρήματα που μας δανείσατε και που τα χάσαμε.

-Δεν είναι αυτό που θα είχα στο μυαλό μου για μια τράπεζα.

Charb (Στεφάν Σαρμπιονέ), ένα από τα 12 θύματα της επίθεσης ενόπλων εναντίον της σατιρικής εφημερίδας «Charlie Hebdo» την Τετάρτη, 7/1/15, στο Παρίσι.

Παρ' ότι θέλεις παλιατζή...

Wolinski

ΣΧΟΛΙΟΝ

Τα παραμύθια είναι κάτι παραπάνω από αληθινά.

Όχι επειδή μας λένε πως υπάρχουν δράκοι και θησαυροί,

αλλά επειδή μας λένε ότι οι δράκοι μπορούν να νικηθούν...

Neil Gaiman

Τα κορίτσια του Φλόρες... Οliverio Girondo

David Hamilton

Τα κορίτσια του Φλόρες έχουν μάτια γλυκά

σαν τα ζαχαρωμένα αμύγδαλα της Confitería del Molino,

και φορούν μεταξωτούς φιόγκους

που γεύονται τους γλουτούς φτερουγίζοντας σαν πεταλούδες.

Τα κορίτσια του Φλόρες κάνουν βόλτα αγκαζέ,

για να μοιραστούν την αναστάτωσή τους,

κι αν κάποιος τις κοιτάξει κατάματα,

σφίγγουν τα πόδια από φόβο ότι το φύλο τους

θα πέσει στο πεζοδρόμιο.

Όταν σουρουπώνει, όλες τους κρεμούν τα άγουρα στήθη τους

στα σιδερένια κλαδιά των μπαλκονιών,

ώστε τα φουστάνια τους να κοκκινίσουν όταν τις νιώσουν γυμνές, και τη νύχτα, ρυμουλκούμενες από τις μαμάδες τους –σημαιοστολισμένες σαν φρεγάτες– βγαίνουν βόλτα στην πλατεία,

για να εκσπερματώσουν οι άντρες λόγια στο αφτί τους

και οι φωσφορίζουσες θηλές τους

να αναβοσβήσουν σαν πυγολαμπίδες.

Τα κορίτσια του Φλόρες ζουν με την αγωνία

μην τυχόν σαπίσουν οι γλουτοί τους σαν πολυκαιρισμένα μήλα,

και ο πόθος των ανδρών τις πνίγει τόσο που κάποιες φορές

θα ήθελαν να απαλλαγούν απ’ αυτόν όπως από έναν κορσέ,

μιας και δεν έχουν το κουράγιο

να κόψουν το κορμί τους κομματάκια

και να το πετάξουν σε όσους περνούν απ’ το πεζοδρόμιο.

Μπουένος Άιρες, Οκτώβριος 1920 

Οliverio Girondo, Είκοσι ποιήματα για να διαβαστούν στο τραμ,  μετ. Κωνσταντίνος Παλαιολόγος