 |
| John Keats by Joseph Severn |
Ετέθη, εν τέλει,
το ερώτημα!
Το για ποιους γράφουμε,
και ποιοι διαβάζουνε;
Κι ωραία που φύσηξε μι’ απάντηση:
Γι’ αυτούς που δεν διαγράφουμε,
μα μας διαγράφουν.
Πάρις
Τακόπουλος, Τα ποιητικά 2010-1950, εκδ. Ποταμός
------------
Διά ποιημάτων φιλοσοφεί.
Ξενοφάνης, Παρμενίδης [Διογένης]
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
ΔΩΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΙΗΣΗ
ΔΩΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ‘’ΤΟΙΧΟΥ ΤΟΥ ΕΤΕΡΟΥ’’
 |
| Rhiannon Logsdon |
Το καλοκαίρι ο ουρανός διανυκτερεύει
οι μυρουδιές έχουν την παιδική μας ηλικία
μέσα στον ύπνο μας κοιμούνται τα πιο ωραία ταξίδια
κι εγώ δεν έχω άλλο όπλο απ' το να διηγούμαι
ψεύτικες ιστορίες
και να τις πιστεύω.
Τάσος Λειβαδίτης, Βιολέτες για
μια εποχή
-----------
Ύπνος μάς έπαιρνε [] ανοιχτομάτης και γλυκός,
σαν εσώπαιναν τα βαθιά
[] μεγάλα παραμύθια…
Άγγελος Σικελιανός, Αλαφροΐσκιωτος
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά
Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024
 |
| Μάριος Πράσινος, 1944 |
Κουράστηκα να ζητώ το κάπου αλλού,
το κάτι άλλο!
Δημήτρης Παπακωνσταντίνου, Το ρήγμα, 1963
(Ανθ. Η.&Ρ. Αποστολίδη)
----------
Σ’ ό, τ ι ξ έ ν ο γέρνει η πεθυμιά!
Ζώης Μάναρης
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά
Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024
 |
| Σπύρος Κουρσάρης |
Ξένη ολότελα ανάμεσά τους.
Καταραμένη να γνωρίζη.
Μα να μην ακούη κανείς.
Όλοι τη δείχναν με το δάχτυλο.
Κρυφογελούσαν πότε-πότε!
Κάποτε την περιφρονούσαν
κ’ εντέλει[] την αγνοούσαν.
Ξένη ολότελα ανάμεσά τους
τι θα μπορούσε α υ τ ή να ξέρη;..
Μαρκέλλα Ευθυμίου
Διορθώσεις, ΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ τχ 31, Απρίλιος 2014, https://diorthoseis.eu/
-----------
Συχνά, απευθυνόμενος, μονολογώ!
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Θρύψαλα εκδ. Andy’s publishers
Κωνσταντίνος
Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
 |
| Σπύρος Βασιλείου, η στάση 1957 |
Κουρασμένη,
περιμένοντας το λεωφορείο,
μπρος σ’ ένα σπίτι παλιό
στο Ψυχικό.
Κάπως αλλιώς θ’ άνοιγαν τα παράθυρα.
Κάπως αλλιώς θα σφίγγανε το χέρι,
θάλεγαν καλημέρα.
Θάθελα νάναι ζωντανοί
οι άνθρωποι οι παλιοί,
μες στα παλιά τα σπίτια.
Ολυμπία Καράγιωργα, Προχωρώντας στο χρόνο, εκδ. Εξάντας
Διορθώσεις, ΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ τχ. 22, Απρίλιος 2013, https://diorthoseis.eu/
-------------
Κάποτε νιώθω να ’μαι ανάμεσα σ’ αυτούς που δε γνώρισα ποτέ.
Οδυσσέας Ελύτης, Εκ του πλησίον,
εκδ. Ίκαρος
 |
| Περικλής Λύτρας |
Λες και ψυχή καμμιά δεν έχει
το ‘ρημωμένο το χωριό·
και μόνο η βρύση σιγοτρέχει
μέσα στο δρόμο το μικρό…
Και τώρα το λευκό σπιτάκι,
στην άκρη πέρα του χωριού
ρίχνει τον ίσκιο του το λίγο
στην κάψα του καλοκαιριού…
Αλέκος Φωτιάδης, Ανοιχτά μυστικά 1909
(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)
-----------
Καταμεσήμερο!..
Κάτω απ’ τις πέτρες οι ίσκιοι έχουν κουρνιάσει.
Μελισσάνθη, Εκλογή (1930-50)
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά
Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024
