Σάββατο 15 Ιουλίου 2023

Πλοίο διαρκείας... Οδυσσέας Ελύτης

Ιωάννης Χαραμής, 1963

 

Να προφέρεις την πραγματικότητα

όπως ο σπουργίτης το χάραμα.

Και να τη σιμώνεις όπως το πλοίο τη Σέριφο ή τη Μήλο,

που τα βουνά ξετυλίγονται το ένα μέσ' απ' το άλλο

έως ότου φανεί ο υπέροχος κώνος με τα λευκά σπίτια.

[...]

Πουθενά αλλού δεν ένιωσα τη ζωή μου τόσο δικαιωμένη 

όσο πάνω στη γέφυρα ενός πλοίου.

Στη θέση τους τη σωστή, τα πάντα:

οι βίδες, οι λαμαρίνες, οι σωλήνες, τα συρματόσχοινα,

οι αεραγωγοί, τα όργανα πλεύσεως

και ο ίδιος εγώ που εγγράφω την αέναη μεταβολή 

παραμένοντας στο ίδιο σημείο.

Ένας πλήρης,

αυτάρκης και συγκροτημένος κόσμος που μου

ανταποκρίνεται και του ανταποκρίνομαι

και εισχωρούμε μαζί

σαν ένα σώμα στον κίνδυνο και στο θαύμα.


Πλοίο διαρκείας η χώρα μου.

Οδυσσέας Ελύτης, Ο μικρός Ναυτίλος


Παρασκευή 14 Ιουλίου 2023

Ανεπανάληπτο... Πάρις Τακόπουλος

Alex Webb, Nuevo Laredo, Tamaulipas, Mexico 1996

 

Λένε:

Σαν αγαπάμε,

ξαναβλέπουμε.

Μα δεν μας λένε

τι γινόμαστε

σαν αγαπάμε

και δεν βλέπουμε.

Ή μας το λένε,

μα εμείς

ποτέ μας

δεν μαθαίνουμε.

Πάρις Τακόπουλος, Τα ποιητικά 2010-1950, εκδ. Ποταμός


Τετάρτη 12 Ιουλίου 2023

Η νύχτα μπαίνει... Γιάννης Ρίτσος

Θωμάς Θωμόπουλος

 

Η νύχτα

μπαίνει απ' τ' ανοιχτά παράθυρα το καλοκαίρι

και σβήνει τους όγκους των επίπλων, όλα τ' αφομοιώνει

και φωτίζει ανεμπόδιστα ολόκληρο το σπίτι,

και τα μικρά κι ασήμαντα αντικείμενα σπιθίζουν

με λάμψεις μυστικές και πολυσήμαντες όπως τα οστά, και τα                                                                                 μαχαιροπήρουνα

χάνουν την ωρισμένη τους σκληρή χρησιμότητα,                                                                                                           μεταβάλλονται

σε μικρές φλέβες μετάλλων μέσα σ' ένα ουράνιο υπέδαφος

εύπλαστες αρτηρίες, πριν γίνουν πράγματα ή αφού έγιναν

 – [] κ' οι μεγάλοι παγωμένοι καθρέφτες στους διαδρόμους                                                                                   και στις αίθουσες

[] γίνονται ορθές κάθετες λίμνες ή μεγάλα παράθυρα                                                                                                          ολάνοιχτα

προς ένα αλάθευτο κι ακίνδυνο πέρα και πάντα...

Γιάννης Ρίτσος, Ποιήματα 1930-1960

(Ανθ. Η.&Ρ. Αποστολίδη)


Τρίτη 11 Ιουλίου 2023

Πιο μπροστά... Μιχάλης Πασιαρδής

Salvador Dalí, Port Alguer, 1924.


 

Η ποίηση είναι σαν το πρωί της άλλης

μέρας… Πάντα ένα κύκλο πιο μπροστά

απ’ τον κόσμο.

Μιχάλης Πασιαρδής, Ο δρόμος της ποίησης, Κύπρος 1970 


ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ‘‘ΤΟΙΧΟΥ ΤΟΥ ΕΤΕΡΟΥ’’

ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ…

Σάββατο 8 Ιουλίου 2023

Η ακρογιαλιά... Τίτος Πατρίκιος


 

Pablo Picasso

Δεν είχα για πάντα βυθιστεί

στα καταμαυρα νερά

βγήκα δύσκολα πάλι στον αφρό

είδα τον ουρανό να φέγγει

και πια δεν νοιαζόμουν

για το ανεκπλήρωτο παρελθόν

δεν προσπαθούσα ξανά να κρατηθώ

απο ένα σχεδιασμένο μέλλον

κολύμπησα ως την πολυθόρυβη

γεμάτη κόσμο ακρογιαλιά

και ξάπλωσα στη μαλακή

χιλιοπατημένη άμμο.

Τίτος Πατρίκιος, Η νέα χάραξη, εκδ. Κέδρος


Κυριακή 2 Ιουλίου 2023

Ο ήχος του νερού... Ρένος Αποστολίδης

Αγήνωρ Αστεριάδης

 

Ο ήχος του νερού

καθώς γέρν’ η γριά τη στάμνα:

όλ’ η ειρήνη

στο ποτήρι!

Ρένος Αποστολίδης

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)