 |
| Γιάννης Κρίκης, Μονή Διονυσίου, Άγιον Όρος. |
Πλάσαμε μαζί ένα όνειρο
-δεν ξεπερνούσε τα μέτρα μας…
Το αναστήσαμε πλέκοντας γύρω του
τα γερά μπράτσα μας,
να το προστατέψουμ’ απ’ την παγωνιά.
Μα ψήλωσε τόσο πολύ
-ξεπέρασε το μπόι μας.
Ας τ’ αφήσουμε στα χέρια
του θεού, κι εκείνος
όπως θέλει ας το μεγαλώση!
Ρεβέκκα Μαυρομιχάλη, περ. Τα Νέα Ελληνικά, τχ 12, Δεκ.
1966
 |
| Robin Rice, Anguilla |
Απλώνω την αγκαλιά μου και συνάζω,
όλα τα μάτια, και τους καημούς, τα βράχια, τ’ ακρογιάλια,
τους αετούς, τη μουσική όλων των κλαριών, τον αφρό όλων των κυμάτων.
Απλώνω την αγκαλιά μου και συνάζω,
όλους τους ασφόδελους που φύτεψα στα βράχια, όλα μου
τα μεράκια, τα ντέρτια – το τσιφτετέλι και το ζεϊμπέκικο,
το κρεμεζί μου το μαντίλι και τις γαλάζιες μου τις χάντρες.
Απλώνω την αγκαλιά μου και συνάζω,
όλα μου τα κολύμπια στην Κινέτα, τον έρωτά μου με το φως
και τα βότσαλα, την αναπνοή μου όταν αγαπώ, το φόβο μου
όταν με διώχνουνε, την έξαρσή μου όταν θέλω, τη χαρά μου όταν ζω.
Απλώνω την αγκαλιά μου και συνάζω,
όλες τις μέρες του χρόνου – δικές μου είναι, από τη μιαν
αυγή στην άλλη – με πλημμυρίζουνε ανοιξιάτικες ευωδίες,
ξεφάντωμα και κορεσμός του ήλιου.
Μάτση Ανδρέου, Μάης, Ιούνης και Νοέμβρης, 1944 (Ποιήματα
1944-1985, εκδ. Ίκαρος, Αθήνα 1989)
 |
| Astrid Germain Camargue by Jean-Marc Bulles. |
Ένα μάτσο θύμησες κάθε απομεσήμερο…
Χάρτινα όλα δίχως εσένα-
χάρτινα χόρτα,
χάρτινα σπίτια,
χάρτινοι κήποι,
χάρτινα λουλούδια,
χάρτινα χρυσάνθεμα,
χάρτινες στιγμές,
χάρτινοι άνθρωποι
-κ’ εγώ, χάρτινος κ’ εγώ,
παλιόχαρτο δίχως εσένα,
που το παίρνει ο άνεμος…
Χάρτινα όλα-και μόνο
ένα μάτσο θύμησες κάθε απομεσήμερο,
όχι χάρτινες παρά πικρές,
κατάπικρες και καταπράσινες!
Ρένος Αποστολίδης, περ.
Τα Νέα Ελληνικά, τχ. 4, Απρ. 1966
 |
| Μαρία Φιλοπούλου |
Έλα να φυτευτείς στις μασχάλες μου.
Να πάψω πια να σε κοιτώ απ’ τις χαραμάδες
να μη ληστεύω τη φωνή σου απ’ το τηλέφωνο…
Έλα να παίξουμε τα παιδικά μας χρόνια.
Να έρθω να παραθερίσω στο κορμί σου
ό,τι ενοίκιο υποταγής κι αν μου ζητήσεις.
Να γίνω αστέρι και μελτέμι και βροχή.
Να σε μαυλίσω.
Γιάννης Καρατζόγλου, Ένα καλοκαίρι
(1970)
 |
| Saul Leiter |
Τα ακατόρθωτα – μη σε απασχολεί -
θα τα προμηθευτώ εγώ.
Εσὺ φέρε μόνο το χέρι σου στον ώμο μου.
Κική Δημουλά, Χλόη Θερμοκηπίου, εκδ. Ίκαρος, 2005
 |
| Χρήστος Δαγκλής, χαρακτικό |
Αγνό πρωινό
το άγονο μικρό νησί με το λευκό ξωκλήσι
ολούθε η θάλασσα
κι ο όρθρος των τζιτζικιών που ξαναρχίζει.
Πάντα ονειρεύομαι πως με ονειρεύεσαι
πάντα ονειρεύομαι τα όνειρά μας.
Γιώργος Καραντώνης, Τα πεπραγμένα, τόμος Β’(Ποιήματα
1999-2014)
