Τρίτη 9 Ιουνίου 2020

Άκρατος... Πάρις Τακόπουλος

Παύλος Σάμιος


Ό,τι δεν έχουμ’ έ χ ο υ μ ε,
εκεί πια καταλήγω,
κ’ εμείς που γράφουμε, για σας,
κ’ εσείς που δε διαβάζετε!
Και βγαίνει η σκέψις μου αυτή
με το ποτήρι μου στο χέρι.
-Μήπως και μ’ ένα δώρο,
λίγο, δε γίνεται το ίδιο;
Δ ε ν  ε ί ν α ι  τ ο  π ι ο  ό μ ο ρ φ ο,
ε κ ε ί ν ο  π ο υ  δ ε ν  δ ί ν ε τα ι; 

Πάρις Τακόπουλος, Τα Ποιητικά 2010-1950, εκδ. Ποταμός

Δευτέρα 8 Ιουνίου 2020

Χρόνια και χρόνια πάνε... Τάκης Παπατζώνης

Πυγμαλίων Καρατζάς


…Χρόνια και χρόνια πάνε
που έχει ο Πατέρας πάψει να επιφαίνη την παρουσία του-
απελπιστικά απρόσιτος κι αδιάφορος, κατά τη γνώμη μας…
Ο Γιος του πάλι, ο αγαπητός, που σίμωσε τόσο το κορμί μας
και συγκατάβηκε να σταθή πιο άνθρωπος κι από άνθρωπο
κοντά στον άνθρωπο, ξεπέρασε η φροντίδα του για μας
κάθε φροντίδα- τόσο, που δύσκολα του συχωρνάμε
την παρουσία του την τόσο φευγαλέα και την διαρκή απουσία του!..
(Μονάχος του το κήρυξε, παρηγορώντας μας, πως πια στο εξής
άλλο από τον Παράκλητο να μην προσμένωμε, που θα μας έφτανε
με το βουητό της βίαιας πνοής!)

Τάκης Παπατζώνης, Εκλογή Β’, εκδ. Ίκαρος 1962

Σάββατο 6 Ιουνίου 2020

Χάνομαι ένα Σάββατο... Βασίλης Κουντζάκης

Massimiliano Sarno


Χάνομαι ένα Σάββατο
στο κέντρο της πόλης
την ώρα που αφηρημένα κατεβαίνουν
τα ρολά των μαγαζιών
κι επικρατεί μια περίεργη βοή
την ώρα που τα παπούτσια σου
με χάρη ακουμπούν
τις πλάκες του πεζοδρομίου
στο γυρισμό για το σπίτι.

Βασίλης Κουντζάκης, Δίχως όνομα, εκδ.Εκάτη

Παρασκευή 5 Ιουνίου 2020

Κινηματογραφικό... Σαμσών Ρακάς

Cillian Murphy in Peaky Blinders


«θα σε πάρω τηλέφωνο αύριο», είπες
και απομακρύνθηκες αργά
λες και τραβούσε από απέναντι ο Κιούμπρικ

σε πίστεψα
ανέβαλα τη μέρα μου να κάνω πρόβα
σαν ξεπεσμένος ήρωας του Τζάρμους
αυτό το «σε περίμενα»
όταν θα σήκωνα το ακουστικό

ποτέ μου δεν το σήκωσα
περίμενα για ώρες αμοντάριστος
βάφτισα το οσονούπω ρήμα
μέχρι που απελπίστηκα
κάπου προς το χάραμα εκεί
πάνω στην αλλαγή του ταρκοφσκικού πλάνου
αισθάνθηκα μια προδοσία μικρή
ήταν που σ' είχα πιστέψει

δε φταις εσύ
δικό μου εντελώς το φταίξιμο
πώς να στο εξηγήσω;
μια προδοσία μικρή
σα να μαθαίνεις ξαφνικά
πως μια αγαπημένη σου ταινία
πηγαίνει
για
όσκαρ 

Σαμσών Ρακάς, Ούτις, εκδόσεις Υποκείμενο, Νοέμβριος 2017

Τετάρτη 3 Ιουνίου 2020

Σημεία στίξης... Δημήτρης Αθηνάκης

Wassily Kandinsky, 1938


Να τ’ αγαπάς τα σημεία στίξης.
Οι τελείες γίνονται άνω τελείες και ξανά τελείες·
κι έρχεται η άνω-και-κάτω τελεία:
και μετά δεν ξέρεις-
να εύχεσαι να ‘ρθει ένα τοσοδά κόμμα
να πάρεις μια ανάσα,
και βάλε μετά όσες τελείες θες.

[κι αλλιώς]

Όταν μου μιλάς πολύ σοβαρά Ελληνικά,
με πιάνει το επαγγελματικό μου·
να σου διορθώσω τόνους,
να βάλω άνω τελείες
και-φυσικά-παύλες παρενθετικές·
κι είναι κρίμα εσύ να μου λες πως δε με θες
κι εγώ να επιμελούμαι την απόρριψη.

Δημήτρης Αθηνάκης

Τρίτη 2 Ιουνίου 2020

Τα στοιχειώδη... Νικηφόρος Βρεττάκος

Barry Pringle


Το φως για να βλέπω και ν’ αγαπώ
το βρίσκω παντού: Στο λίγο ψωμί,
στου βουνού τη γυμνότητα, στο λουλούδι της γλάστρας,
στο νερό της πηγής, στο γιομάτο ευγένεια
αεράκι που έρχεται και θωπεύει την κούραση
των χεριών μου, στο λίγο εχέμυθο φως
του σπιτιού μου τη νύχτα, στην παρουσία
του άλλου ανθρώπου που προχωρεί
στο αντικρινό πεζοδρόμιο, στο άξαφνο
έγχρωμο βεγγαλικό της φωνής
ενός παιδιού που δεν φαίνεται.
Νικηφόρος Βρεττάκος, Τα ποιήματα, εκδ. Τρια Φύλλα