Σάββατο 21 Σεπτεμβρίου 2019

Το τελευταίο καλοκαίρι... Γιάννης Ρίτσος

Γιώργος Δεπόλλας, Γαύριον Άνδρου. GIF by blogger


Αποχαιρετιστήρια χρώματα των δειλινών.
Καιρός να ετοιμάσεις
τις τρεις βαλίτσες — τα βιβλία, τα χαρτιά, τα πουκάμισα —
και μην ξεχάσεις εκείνο το ρόδινο φόρεμα
που τόσο σου πήγαινε
παρ’ ότι το χειμώνα δε θα το φορέσεις. Εγώ,
τις λίγες μέρες που μας μένουν ακόμη, θα ξανακοιτάξω
τούς στίχους που έγραψα Ιούλιο κι Αύγουστο
αν και φοβάμαι πως τίποτα δεν πρόσθεσα, μάλλον
πως έχω αφαιρέσει πολλά, καθώς ανάμεσα τους διαφαίνεται
η σκοτεινή υποψία πως αυτό το καλοκαίρι
με τα τζιτζίκια του, τα δέντρα του, τη θάλασσά του,
με τα σφυρίγματα των πλοίων του στα ένδοξα λιογέρματα,
με τις βαρκάδες του στο φεγγαρόφωτο κάτω απ’ τα μπαλκονάκια
και με την υποκριτική ευσπλαχνία του, θα ‘ναι το τελευταίο.
Γιάννης Ρίτσος, Καρλόβασι, 3.IX.89, Αργά, πολύ αργά μέσα στη νύχτα

Πέμπτη 19 Σεπτεμβρίου 2019

Η διαφορά... Στέλιος Αντωνιάδης

Grace Kelly by Elliott Erwitt

Όταν φεύγουν
οι άλλες
φεύγουν
όταν φεύγεις
εσύ
μένεις.
Στέλιος Αντωνιάδης, Στιγμογραφήματα ΙΙΙ

Τρίτη 17 Σεπτεμβρίου 2019

Όπως η θάλασσα... Τίτος Πατρίκιος

Mona Kuhn


Ήταν κι εκείνη όπως η θάλασσα
δεν παραδόθηκε ποτέ στον ήλιο
ούτε νοιαζόταν να τον σαγηνεύσει.
Ωραία γινόταν λίγο πριν απ' την ανατολή
ή λίγο μετά το ηλιοβασίλεμα.
Τίτος Πατρίκιος, Λυσιμελής Πόθος

Κυριακή 15 Σεπτεμβρίου 2019

Ο φεγγάρης... Άλεκ Σχινάς

Andrew Caldwell, New Zealand


Τάχαμε όλα…
          Κατά τρόπον ακραιφνώς νεοελληνικό
σε πολυκάρεκλο αριδοξάπλωμα αναπαυτικό
μπαϊλντίσαμε τα τσιγάρα και τη ρετσίνα.
Στες εκλεκτικά αγγιγμένες πιατέλες
περίσσευαν πολλοί οι μεζέδες·
και στες τσέπες ασφυκτιούσαν τα νομίσματα.
Οι τελευταίες μας φράσεις αιωρούντο από πολλού
            στην ατμόσφαιρα
ημιθανείς σχεδόν από τη διάχυτη ευωδία του                                                                                αγιοκλήματος.
Δεν είχαμε να πούμε τίποτα πια…
          Τάχαμε όλα…
Αν έμενε ακόμη κάτι,
         το πολύ-πολύ,
ήταν να βγει ο φεγγάρης!..
Πρόβαλε πάνω απ’ το βουνό,
προχώρησε αργά στον ουρανό,
πίσω από κάποιο σύννεφο τον χάσαμε για μια στιγμή,
ύστερα ξαναφάνηκε,
και εν τέλει κρύφτηκε οριστικά
πίσω από την απέναντι οικοδομή…

Ε! σιγά-σιγά τραβήξαμε δια ύπνον…
Έναν ύπνον βαθύτατον-χωρίς όνειρα…
       Όλα τάχαμε…
Άλεκ Σχινάς 
(Ανθ. Η.Ρ.Η.Σ. Αποστολίδη)

Σάββατο 14 Σεπτεμβρίου 2019

Τετάρτη 11 Σεπτεμβρίου 2019

Κελάιδισμα... Επαμεινώνδας Χ. Γονατάς

Karen Hollingsworth


Εγώ που δεν έχω πουλιά φυλακισμένα σε κλουβιά
(ένα κλουβί της μάνας μου σαπίζει στην αποθήκη)
ξυπνάω καμμιά φορά από 'να σιγανό κελάϊδισμα.
Επαμεινώνδας Χ. Γονατάς, Η κρύπτη