Και οι Άγιοι βγήκανε... Οδυσσέας Ελύτης

Έλλη Λαμπέτη και Van Heflin στην ταινία The Wastrel

Εχθές έχωσα κάτω απ' την άμμο το χέρι μου κι έπιασα το δικό της.

                                          

Όλο το απόγεμα ύστερα τα γεράνια με κοίταζαν απ' τις αυλές με νόημα.

Οι βάρκες, οι τραβηγμένες έξω στη στεριά, πήρανε κάτι γνώριμο, οικείο.

Και το βράδυ, αργά, την ώρα που της έβγαλα τα σκουλαρίκια να τη φιλήσω

έτσι όπως θέλω εγώ,

με τη ράχη ακουμπισμένη στον μαντρότοιχο της εκκλησιάς,

μπουμπούνισε το πέλαγος

και οι Άγιοι βγήκανε κρατώντας κεριά να μου φωτίσουνε.»

Χωρίς αμφιβολία υπάρχει για τον καθέναν από μας κι από μια ξεχωριστή, αναντικατάστατη αίσθηση

που αν δεν τη βρει να την απομονώσει εγκαίρως και να συζήσει αργότερα μαζί της,

έτσι που ναν τη γεμίσει πράξεις ορατές, πάει χαμένος.

Οδυσσέας. Ελύτης, O μικρός ναυτίλος, Ίκαρος 1985 (Από την ενότητα: ΜΥΡΙΣΑΙ ΤΟ ΑΡΙΣΤΟΝ ΙΧ)

Η θάλασσα των ματιών σου... Ντ Χριστιανόπουλος

David Benoliel

Θέλω να πέσω στη θάλασσα των ματιών σου

μα δεν ξέρω κολύμπι

τάχα θα τρέξεις να με σώσεις

ή θα μ' αφήσεις να πνιγώ;

Ντίνος Χριστιανόπουλος, Το κορμί και το σαράκι

Ήλιος ο φωτογράφος... Κωνσταντίνος Ιωαννίδης

Edwin Bower Hesser, 1920s 

Ο ήλιος με μια πολαρόιντ

φωτογραφίζει μια γυναίκα με μπικίνι.

Και λίγο λίγο το κορμί της εμφανίζεται

με χρώματα επάνω στο χαρτί.

Κι αυτό είναι κάτι που πολύ του αρέσει.

Φωτογράφος μανιακός, συνεχώς αλλάζει φιλμ.

Του αρέσουν του κορμιού της οι καμπύλες.

Ήλιος ο φωτογράφος.

Ο γεωγράφος.

Ο γεωμέτρης.

Κωνσταντίνος Ιωαννίδης

http://www.thraca.gr

Φρούτα... Φαίδων Πατρικαλάκις

David Dubnitskiy

Για ν' απολαύσουμε τις ευγενικές γεύσεις των φρούτων,

πρέπει πρώτα να τους φερθούμε βάναυσα

δαγκώνοντάς τα ...

Φαίδων Πατρικαλάκις

Οι μέρες... Αθανασία Καραγιάννη

Αλ. Βουγιουκλάκη και Δημ Παπαμηχαήλ στα γυρίσματα της Μανταλένας, 1960

Τί ὄμορφες ποὺ ἦταν οἱ μέρες

ποὺ ξημέρωναν στὰ χέρια μας!..

Τὶς ἀκουμπούσαμε δίπλα μας

καὶ μᾶς συντρόφευαν

-σὰν κατοικίδια!

Τί περίεργες ποὺ εἶναι οἱ μέρες

ποὺ φεύγουν πρὶν ξημερώσουν…

Δὲν προλαβαίνεις νὰ τὶς κοιτάξῃς

καὶ σὲ τυφλώνει

-τὸ σκοτάδι τους.

Ἄλλαξαν πολὺ

οἱ μέρες

στὶς μέρες μας!..

Ξέχασαν πὼς κάποτε

ζήσαμε μαζί.

Ἀθανασία Καραγιάννη: Ἡ ἐκδίκηση τῶν λέξεων

Διορθώσεις, ΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ, τχ. 31

 https://diorthoseis.eu/

Στης εκκλησιάς τα σκαλοπάτια... Γεώργιος Αθάνας

Charles Blackman, 1961

Στης εκκλησιάς τα σκαλοπάτια

θέλω ένα όρθρο να σε ιδώ,

να σε κοιτάξω μες στα μάτια,

και τίποτα να μη σου πω!

Θέλω ένα λαύρο μεσημέρι

βαθιά στο δάσος να σε βρω,

να σου χαϊδέψω αβρά το χέρι

και τίποτα να μη σου πω!

θέλω κι' ένα βραδάκι ακόμα

κρυφά στον κήπο σου να μπω,

να σου φιλήσω αγνά το στόμα,

και τίποτα να μη σου πω!

Γεώργιος  Αθάνας