Η Μεγάλη Εβδομάδα... Αθ. Κανελλόπουλος

Rembrandt, Ο Χριστός Διδάσκων, 1652

Η Μεγάλη Εβδομάδα δεν είναι μόνο η συνοπτική ιστόρηση του Θείου πάθους, είναι παράλληλα και η αυθεντική περίληψη της ποιότητας του ανθρώπινου βίου, αντιπροσωπευτικό απάνθισμα συμπεριφοράς και χαρακτήρων στη δημόσια και ιδιωτική ζωή. Από τότε ως τα σήμερα δεν έπαψε η ζωή μας να είναι γεμάτη από Ιούδες που προδίνουν και Θωμάδες που δυσπιστούν, από Σίμωνες που αίρουν το σταυρό και Πιλάτους που “νίπτουν τας χείρας των”, από Μάρθες και Μαρίες που “τυρβάζουν περί πολλά” και από Μαριάμ που βλέπουν τα παιδιά τους να τα σταυρώνει η κοινωνία, από Καϊάφες που κρίνουν διατεταγμένα σε δεύτερο βαθμό και από Βαραββάδες που αθωώνονται, από άρχοντες περιβαλλόμενους “ψευδή πορφύραν” και από Ιωσήφ “κεκρυμμένους διά τον φόβον των Ιουδαίων”, από Φαρισαίους υποκριτές και Νικόδημους νομιμόφρονες, από γυναίκες “εν πολλαίς αμαρτίαις” και από Πέτρους “τρίτων αρνησαμένους”. Μια εναλλαγή του “Ωσαννά” και του “Σταύρωσον”, του ενταφιασμού και της Ανάστασης, του Γολγοθά και του θριάμβου, της ελπίδας και των θαυμασμών, των κολαφισμάτων και του προσκυνήματος…

Αθανάσιος Κανελλόπουλος, “ΓΡΑΦΕΙ Ο ΕΥΒΟΥΛΟΣ”  ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΕΣΤΙΑ

Πώς θα άφηνε;.. Τάσος Λειβαδίτης

Rebprandt, Η Ανάσταση του Λαζάρου

Κάτωχρος κι εξαντλημένος ο Ιησούς

στάθηκε κοντά στον τάφο,

"Λάζαρε, βγες έξω", φώναξε.

Όλοι περίμεναν.

Κι ο φτωχός νεκρός,

που ένιωσε ότι εδώ στον τάφο του

παίζεται η τύχη του κόσμου,

τι να κάνει;

Η γη είχε χαθεί,

πώς θα άφηνε

χωρίς ανάσταση έναν ολάκερο ουρανό!

Τάσος Λειβαδίτης, Ο Θεός χρειάζεται την βοήθειά μας

Αμούστακο... Νίκος Αντωνάτος

Κωνσταντίνος Μάνος, Σκύρος 1967

ΑΠΟ ένα παρελθόν

αμούστακο

φαγώθηκε

όλο μου το μέλλον.

Νίκος Αντωνάτος, Αυλός λελυπημένος, περ. Πλανόδιον τχ.39

Το δράμα... Ήρκος Ρ. Αποστολίδης

Floris Neususs

Η μεγαλύτερη

αναντιστοιχία συναισθημάτων

σε χώρο τόσο «μικρό»,

και δεδομένο χρόνο:

Στα νεκροταφεία,

την ώρα της κηδείας

(και λίγο πρίν, λίγο μετά)…

Ήρκος Ρ. Αποστολίδης

Διορθώσεις, ΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ, τχ. 37

http://www.diorthoseis.gr

Σιγαστήρα... Γιάννης Γκούμας

Keith Carter

Και καθώς τοποθετώ τις παντόφλες μου

πλάι στο κρεβάτι

για ένα αύριο,

αντιλαμβάνομαι

ότι όλη μου η ζωή

ήταν μια προσπάθεια

να βάλω σιγαστήρα στην σιωπή μου. 

Γιάννης Γκούμας, Η σιωπή των άλλων.

περ. Περίπλους, τχ.45

Το στερνό παραμύθι... Λάμπρος Πορφύρας

Boris Ivanovich Kopylov

Πήραν στρατί στρατί το μονοπάτι

βασιλοπούλες και καλοκυράδες,

από τις ξένες χώρες βασιλιάδες

και καβαλάρηδες απάνω στ’ άτι.

Και γύρω στης γιαγιάς μου το κρεβάτι,

ανάμεσα από δυο χλωμές λαμπάδες

περνούσανε και σαν τραγουδιστάδες

τής τραγουδούσαν —ποιος το ξέρει— κάτι.

Κανείς για της γιαγιάς μου την αγάπη,

δε σκότωσε το Δράκο ή τον Αράπη,

και να της φέρει αθάνατο νερό.

Η μάνα μου είχε γονατίσει κάτου

μ’ απάνω —μια φορά κι έναν καιρό—

ο Αρχάγγελος χτυπούσε τα φτερά του.

Λάμπρος Πορφύρας, Άπαντα,