Μετά από πολλή άγονη σκέψη... Βασίλης Καραβίτης

Henri Matisse

Μετά από πολλή άγονη σκέψη

Στη σάρκα

πίσω ολοταχώς.

Όπως ο ναυαγός

στο γνώριμο ερημονήσι του.

Βασίλης Καραβίτης

Μὲς στὴν καρδιά μου... Τέλλος Άγρας

James Jacques Tissot

Η πολιτεία, καταχνιασμένη,

φεύγει, διαλύεται, ξεθυμαίνει.

Στο βράδυ αυτό το νοτερό,

είν' όλα αχλύ κι όλα νερό.

Μες στα νερά, πώς τρεμοσβήνει

μια κατακίτρινη σελήνη,

κι αυτά τα δέντρα, στη σειρά,

κι οι εκκλησιές, μες στα νερά!

Μέσα μου κλαίει απόψε πάλι

υγρός αχνός, ώχρα κι αθάλη.

Κι είν' η καρδιά μου σφαλιστή,

σα μια μητρόπολη σβηστή.

Μες στην καρδιά μου έχω κλεισμένο

ένα μεγάλο Εσταυρωμένο.

Στα πόδια του - φτωχιά πιστή!

- η Ελλάδα κλαίει, γονατιστή.

Τέλλος Άγρας

ΑΜΛΕΤ... Boris Pasternak

Jacopo Tintoretto (1566)

ΑΜΛΕΤ

Αφού όλα ηρέμησαν, βγήκα στη σκηνή.

Στην παραστάδα της πόρτας,

με τα νώτα ακουμπώντας,

αρπάζω, από τη μακρινήν ηχώ,

του αιώνα μου τα γεγονότα.

Τις χιλιάδες τα κιάλια της,

πάνωθέ μου, ρίχνει η μαύρη νυχτιά,

που μ' έχει βάλει στόχο της.

Το ποτήρι αυτό, Θεέ μου,

πάρε μακρυά μου

αν λύση υπάρχει κι άλλη.

Το γιομάτο πείσμα σχέδιο σου μ' αρέσει.

Σύμφωνοι. Θα τον παίξω αυτόν τον ρόλο.

Αλλά τώρα

κάποιο άλλο δράμα είναι στη μέση.

Λυπήσου με, Θεέ μου, τούτη τη φορά.

Πλην η σειρά των πράξεων έχει πια οριστεί.

Μη και δεν είναι ανέκκλητο το τέλος τάχα;

Μοναχός μου, κι οι Φαρισαίοι τριγύρω μου.

Η ζωή δεν είναι του κάμπου το πέρασμα μονάχα.

 Boris Pasternak, (1890-1960), μετ: Άρης Δικταίος

Μεγάλη Τρίτη... Νίκος Γκάτσος

Δομήνικος Θεοτοκόπουλος (El Greco}: Μαγδαληνή

Επόρνευσον οι βασιλείς και εκ του οίνου της πορνείας

εμεθύσθησαν οι κατοικούντες την γην.

Κάτω απ' τα λάβαρα της Ρώμης

στην τέντα της Μαγδαληνής

εσύ πατέρας της συγγνώμης

κι εμείς παιδιά της ηδονής.

Ζοφώδης και ασέληνος ο έρως της αμαρτίας.

Βραχνή ακούστηκε η κραυγή

στα καπηλειά της πολιτείας

εσύ αμνίo για σφαγή

κι εμείς κριοί της αμαρτίας.

Το πολύτιμον μύρον η πόρνη έμιξε μετά δακρύων και εξέχεεν

είς τους άχράντους πόδας σου.

Δε σε πτοήσαν οι Πιλάτοι

ούτ’ ο καιρός πού είν’ εγγύς

εσύ στων ουρανών τα πλάτη

κι εμείς παρείσακτοι της γης.

Εγώ το φως εις τον κόσμον ελήλυθα, ίνα πας ο πιστεύων εις

εμέ εν τη σκοτία μη μείνη.

Nίκος Γκάτσος, Μέρες Επιταφίου 

Έφτασα στο σημείο... Οδυσσέας Ελύτης

Salvador Dali

Έφτασα στο σημείο να ονειρεύομαι για τον άνθρωπο

μια καινούργια Σαρακοστή,

όπου να νηστεύει όλους τους καρπούς της επικαιρότητας

και να μη συντηρείται παρά μόνον

από τη στοιχειακή έννοια των πραγμάτων

και τη μεταφυσική τους προέκταση.

Οδυσσέας Ελύτης, Ιδιωτική Οδός

Είμαστε σαν το γρασίδι... Αργύρης Χιόνης

"Είπα στην ψυχή μου,

στάσου ακίνητη και περίμενε χωρίς

ελπίδα.

Γιατί η

ελπίδα

μπορεί να είναι

ελπίδα

για κάτι που είναι λάθος."

Thomas Eliot

Ε ρε γλέντια…

Τους τσακίσανε τους ανάλγητους-εκβιαστές ετέρους…

Τους βάλανε να φτιάξουνε κι άλλο μνημόνιο μέσα σε οκτώ μήνες…

Έχουν χάσει τον ύπνο τους οι «θεσμοί»… από τον τσαμπουκά των κατεχόντων το ηθικό πλεονέκτημα…

… κατάλαβαν ότι… τέρμα οι γονυκλισίες…

Κι όλοι πια σήμερα ομολογούν, ότι το 4^ο είναι μια γροθιά στο στομάχι των τοκογλύφων…

Οι εγχώριοι δοσίλογοι έχουν καταπιεί πια τη γλώσσα τους, βλέποντας τον νταουλιέρη σε χρόνο dt να φέρνει και δεύτερο, δικό του, μνημόνιο και μάλιστα με κάβα…

Και τώρα…

… αναμένονται οι χορευτές της πλατείας Συντάγματος…, από τους πιο χθαμαλούς παπαγάλους έως και τους πιο περισπούδαστους διανοούμενους-αρχοντοχωριάτες, να ξαναρίξουν τις βόλτες τους…

Καθότι καλό μνημόνιο είναι το δικό μας μνημόνιο…

Κι εμείς;

Εμείς δεν έχουμε πρόβλημα καθώς…

Είμαστε σαν το γρασίδι 

των δημόσιων κήπων.

Κάθε τόσο μας κουρεύουν σύρριζα

χάριν συμμετρίας.

Αργύρης Χιόνης