Σάββατο 23 Απριλίου 2016

Πάλι Σιωπή... Ηλίας Κεφάλας

Henri de Toulouse Loutrec

Ξέρω πως έχει ανοιχτό το παραθύρι της
και τη θωπεύει ο άνεμος.
Σιωπή που εκτείνεται.
Ακούω ως εδώ το σάλι της που ανεμίζει.
Και τρίζει το μετάξι από τις κάλτσες της,
σαν ένα αρπακτικό που άδραξε
τα δυο της πόδια και τα σφίγγει.
Τρίβω τα χέρια μου να σπάσει η κρούστα της σιωπής,
αφού αν καλέσει σε βοήθεια μόνον εγώ θ' ακούσω.

 Ηλίας Κεφάλας, περ. "Μπιλιέτο", τχ 4-5/2004.




Πέμπτη 21 Απριλίου 2016

Τα διακηρυττόμενα... Τάκης Παυλοστάθης

Jean-Michael Basquiat

Τα διακηρυττόμενα,

τα δημοσίως λεγόμενα

και αναγραφόμενα,

τα καθημερινώς,

στην αργή παρέλκυση του χρόνου,

διαμειβόμενα

σχεδόν τίποτα, τίποτα δεν είναι.

Αν και μέρος –εννοείται-

της πραγματικότητας,

όλα τους ελάχιστα είναι πραγματικά.

Και μονάχα τα θρυλούμενα,

τα σιωπηρώς συμφραζόμενα,

τα μόλις υπονοούμενα

και διαφαινόμενα,

τα επιμελώς συγκαλυπτόμενα,

τα κακοβούλως διαδιδόμενα

και ιδιωτικώς μεταγγιζόμενα,

κάτω απ’ τη –σαν μια αψίδα-

σύγκλιση των κεφαλών,

περνώντας από στόματα σε στόματα

είναι επιτέλους κάτι,

ήτοι περισσότερο πραγματικά...

Τάκης Παυλοστάθης

Διορθώσεις, ΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ

http://www.diorthoseis.eu




Τετάρτη 20 Απριλίου 2016

Μια νότα υγρή... Μαρία Μαρκαντωνάτου

Ph: Cinty Buske

Σε πήρα για «χρόνια πολλά».

                  «Έλα»
        με παρακάλεσες,
            «δε θάρθης;»

    Κ’ έπιασα στη φωνή σου
           μια νότα υγρή,
              υπόκωφη
             σα νάσταζε
        λαγήνι ραγισμένο
      ν’ άδειαζε λίγο-λίγο
              από νερό.

             Ανέβαλα
    βαριέμαι τα ταξίδια
 αυτή τη μάταιη κίνηση
           απ’ το εδώ
             στο εδώ…

            Κι όμως
ίσως αν σε προλάβαινα
          -ίσως λέω-
 να λέγαμε ακόμα κάτι,
κάτι που θ’ άνοιγε διάπλατα
        το κλειδωμένο
           μέσα μας
          στερέωμα.
Μαρία Μαρκαντωνάτου
περιοδικό Διορθώσεις τχ 24




Τρίτη 19 Απριλίου 2016

Τα μάτια... Κώστας Μόντης

Catherine Deneuve

Τα μάτια δεν είν’ κρυμμένα
όπως είναι το μυαλό κι η καρδία,
τα μάτια δε μιλάν εκ του αφανούς
όπως μιλάν το μυαλό κι η καρδιά,
γι αυτό τα εμπιστεύομαι
όποιο χρώμα και νάχουν

Κώστας Μόντης, Στιγμές


Σάββατο 16 Απριλίου 2016

... και ανοίγει το ταβάνι... Γιάννης Ζέρβας

Leonor de la Vega... 15th century

Ἡ βλακεία εἶναι, γιὰ τὸν ἀγαθό, πιό ἐπικίνδυνος ἐχθρὸς ἀπ' τὴν κακία. Κατὰ τῆς κακίας μπορεῖς νὰ διαμαρτυρηθῇς – νὰ την εξεμπροστιάσῃς… Στὴ βλακεία μπροστὰ στέκουμε ἀνυπεράσπιστοι!

Ρήση τοῦ Dietrich Bonhoeffer. (πηγή: http://dieleusi.map-in-box.gr)

Καθώς το Πάσχα προχωρά!!! που λέει και η Άντζελα…
… και καθώς παρακαλάμε το Θεό να μας έχει καλά για να δούμε κι εμείς την εκτόξευση της ελληνικής οικονομίας… που θα πραγματοποιηθεί το Πάσχα… (δεν έχει διευκρινισθεί ακόμα… αν θα γίνει ανήμερα ή την Δευτέρα του Πάσχα…)
… και ενώ ο Πάκης, ως άλλος Θησέας, καταδιώκει τον Μινώταυρο…
… και ενώ ο Ν.Ξυδάκης, αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών (sic),  μας προτρέπει, εν μέσω σαρακοστής ο αθεόφοβος, να τεκνοποιήσουμε με τους μετανάστες…
… και ενώ οι κομπλεξικοί… «εκδίωξαν» τις τσουτσούνες του Fabr…
… και ενώ ο Πάνος, ζηλώσας τον φίλο Μαδούρο, δεν βγάζει την στολή παραλλαγής από πάνω του…
… έρχεται ο θυμόσοφος λεβεντοκρητίκαρος και ταφοσκαφτιάς, Π. Πολάκης, αναπλ. υπουργός υγείας (sic) και γράφει στο fb: «Τα σκυλιά ουρλιάζουν, το καραβάνι προχωρά»…
Και καθώς τα παραπάνω νομίζετε… ότι δεν έχουν έναν κοινό παρονομαστή…
… έρχεται κι ο Νταουλιέρης… και γράφει στο twitter…, φεύγοντας από το Παρίσι για να πάει στο Στρασβούργο…: «αναχωρήσαμε απ’τη Γαλλία…» !!!
Ε! και τώρα όλοι καταλαβαίνετε τον κοινό παρονομαστή…

… και ανοίγει το ταβάνι.
Μπαίνει ένα καραβάνι
τρία πλοία που πετάνε
χιμπατζήδες που γελάνε.

Γιάννης Ζέρβας, περ. Πλανόδιον, τχ. 29