 |
| Γιάννης Τσαρούχης |
… Τόσο γλυκειά
και τόσο
όμορφη,
που λες:
Ενήστεψέ μου
ο λογισμός
και κρύσταλό σου
εγίνη!..
Χρυσούλα Χατζηγιαννιού, Μπαλλάντες
(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)
------------
Γεννήθηκα για να προφτάσω
να χαιρετίσω στην άκρη του δρόμου
τον ήλιο των ματιών σου!..
Γιάννης Ρίτσος, Ποιήματα 1930-60
(Ανθολογία Η.&Ρ.
Αποστολίδη)
 |
| Ιωάννης Δούκας, Κένταυρος Χείρων και Αχιλλέας |
Κι αυτός ο μύθος της αχίλλειας πτέρνας!
Ο πανίσχυρος – παναδύναμος εις τι σημείον.
Επουσιώδες δήθεν, βασικό παραταύτα και στηρικτικό του.
Μέχρι θανάτου.
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Θρύψαλα εκδ. Andy’s publishers
Κωνσταντίνος
Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
-------------
…Και τα πιο ασήμαντα [], μεγάλα!
Τάκης Παπατζώνης, Εκλογή Α’, 1962
(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)
 |
| Felicia Murray |
Λαβωμένο σκαρί, ταλανισμένο!
Σ’ όλους τους καιρούς κόντρα,
προσμένεις σιωπηλά τη στιγμή,
που η Γέφυρα στη Μηχανή
θα δώσει την εντολή: Ηρέμα!..
Δημήτρης Μαρουδάς, Αποδράσεις, andy’s publishers, Αθ. 2008
Διορθώσεις, ΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ, τχ. 36, Νοέμβριος-Δεκέμβριος 2014, https://diorthoseis.eu/
-----------
Ανάπαυση
Πόσο ωραία λάμπει, πόσο ευωδιάζει
η στιγμή ύστερα από τη δουλειά!
Νίκος Γρηγοριάδης, Δειγματοληψία Α’
Διορθώσεις, ΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ, τχ. 19, Ιανουάριος 2013, https://diorthoseis.eu/
 |
| Ewa Cwikla |
Γλυκιά μορφή
χαμογελάει αδρά μεσ’ από την κορνίζα
της φωτογραφημένης στιγμής,
για να θυμίζη,
σιωπηλά και τρυφερά,
στους ένοικους του άδειου σπιτιού,
πως μόνο η άδολη αγάπη
μπορεί να μας προστατεύη.
Γιάννης Πανούσης, Μοιρόγραφτο, Ι. Σιδέρης, Αθ. 2018
Διορθώσεις, ΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ Σεπτέμβριος 2019, τχ 45 https://diorthoseis.eu/
-------------
Απέραντα που ήτανε
της μάνας σου τα μάτια!
Τάσος Ζερβός, περ. Τα Νέα Ελληνικά, τχ.
10, Οκτ. 1966
 |
| Adam Magyar |
Όταν σηκώναμε τα μάτια, βλέπαμε έναν άλλο καπνό,
που μύριζε κέδρο και αγάπη.
Δεν ξέραμε πως θα υποφέραμε σήμερα,
πως δεν θα ‘χαμ’ ένα φύλλο να σκεπάσουμε τη ντροπή μας
καθώς περιμένουμε, χρόνια και χρόνια,
συζητώντας αδιάντροπα, ξεγελώντας ο ένας τον άλλο
μ’ ανθοδέσμες και άχρηστα δώρα…
Εύκολα που ξεχάσαμε, εύκολα που περάσαμε
απ’ τον Άννα στον Καϊάφα!..
Γιώργος Στογιαννίδης, περ. Τα Νέα Ελληνικά, 1952
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας,
Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024
-----------
Μ’ όλο που ήμασταν
όλοι μαζί πάρα πολλοί,
η φριχτή μοναξιά μας αγκάλιαζε
χωριστά τον καθένα!
Ζωή Καρέλλη, περ. ο Αιώνας μας, 1949
Κωνσταντίνος
Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
 |
| Antoni Taule |
Το ντουλάπι έχει μέσα
άρτον, οίνον κι έλαιον
αλλά ψυχή-
την πόρτα δεν χτυπά,
να στρώσω αμέσως το τραπέζι.
Νίκος Βασιλάκης, Τα ποιήματα που
γίναν χόβολη 1986-2004, εκδ. Μπιλιέτο
-----------
Βάλε κι άλλη αγάπη στο τραπέζι
κάποιος πονεμένος θα βρεθεί...
Λευτέρης Παπαδόπουλος, Τα τραγούδια μου, εκδ. Κάκτος
 |
| Δημοσθένης Κοκκινίδης |
Απ’ το μυαλό [] δε βγήκε ποτέ ένα ολόκληρο ζώο
ποτέ η εκτυφλωτική δέσμη του ασήμαντου -που είναι ακέραιος ύμνος-
και ποτέ ένα ολόκληρο νησί με τραγουδιστές λακκούβες αλατιού
και ταπεινούς θάμνους πρωινής χαράς μελισσιών!..
Δημήτρης Παπαδίτσας, Εν Πάτμω και δύο ερμηνείες, 1966
(Ανθολογία Η.&Ρ.
Αποστολίδη)
-------------
Πολλά μέλλει να μάθης
αν το ασήμαντο εμβαθύνης!
Οδυσσέας Ελύτης, Το Άξιον Εστί
Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
 |
| Ρηνιώ Κυριαζίδη–Μουρέλου Προσευχὴ πρὸς ἕνα δέντρο [] Ροδακινίτσα, ὀ ἴσκιος σου γλυκός εἶναι γιά μένα, [] Τώρα ἡ ψυχή μου λαχταρεῖ σὰ στερεμμένη βρύση τὰ μυστικά τ' ἀμίλλητα νὰ πιῇ καὶ νὰ μεθύσῃ, ποὺ ἡ κόρη τὰ μολόησε κρυφά μόνο σ' ἐσένα, ξεμολογήτρα της καλή, βουβά καὶ φοβισμένα. Τὰ πῆρες καὶ τὰ μέρωσες ἐσύ καὶ τάχεις κάμει δροσιά κι ἀνάβρα μέσα σου, καὶ κῦμα καὶ ποτάμι, ποὺ ἐνῶ κυλᾶ καὶ χαίρεται τρελλά καὶ μουρμουράει, νιώθω τῆς κόρης τὴ λαλιὰ μ' αὐτὰ νὰ σοῦ μηνάῃ. [] Γιάννης Βλαχογιάννης, Ημερολόγιον(Εθνικών φιλανθρωπικών καταστημάτων) Πόλη 1906 Ανθ. Η.&Ρ.
Αποστολίδη ------------ Καλύτερα που δε μιλάς τα λόγια μας ξεχνιούνται όσα ποτέ δεν είπαμε αυτά δε λησμονιούνται. Μιχάλης Γκανάς, Στίχοι, εκδ. Μελάνι |
 |
| David Caballero |
Πόσο πικρό κι ατέλειωτο το κύκλωμα της ματαιότητάς μας!..
Να κυνηγάς ό,τι δεν έζησες κι ό,τι ποτέ σου δε θα ζήσης!..
Τάκης Χατζηαναγνώστου, Τόμες
(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)
-----------
Ή ικανοποιείσαι με το τίποτα ή δεν ικανοποιείσαι με τίποτα!
(Έτσι όμως ή αλλιώς, η εκλογή δεν είναι ποτέ δική σου…)
Χρήστος Τρύφωνας, Ιθαγένεια
(Ανθολογία Η.&Ρ.
Αποστολίδη)
 |
| Natacha Persyn |
Απόφευγε τις σκληρές εκδικήσεις.
Κανενός εχθρού η τιμωρία δεν αξίζει όσο ένας ήρεμος ύπνος.
Φρόντιζε ν’ απομακρύνης τους ανεπίθύμητους,
χωρίς να τους εξολοθρεύης.
Έτσι, και ήσυχος θα είσαι, και μεγαλόψυχος θα φαίνεσαι…
Συμβουλές του χαλίφη Αλ-Σαχ-Αούν, που άφησ’ εποχή
για την πρωτοτυπία του.
Συμβουλές που τις εφάρμοσε ο ίδιος, στέλνοντας σε «καλές θέσεις»,
αλλά μακρυά, όσους το κέφι τού χαλάγαν…
Γι’ αυτό και μπόρεσε άνετα να μελετήση τον Αριστοτέλη,
να μάθη Άλγεβρα, να χαρή τις σκλάβες του χαρεμιού του,
και να δοξάζη τον Αλλάχ με καθαρή καρδιά.
Χρίστος Τρύφωνας, Ιθαγένεια, 1966
Κωνσταντίνος Μ.
Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
-----------
Υπάρχω με τέχνη δική μου!
Ζωή Καρέλλη, Της Μοναξιάς και της Έπαρσης, 1951
Κωνσταντίνος Μ.
Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις,
Αθήνα 2024
