Φως... Γιάννης Ρίτσος

Sergei Cherkasov, Σαντορίνη,

Ένα κλαδάκι μυγδαλιάς

μπρος στο παράθυρο,

ένα κλαδάκι μοναχά

σου κρύβει το μισό χωριό.

Ο έρωτας με την παλάμη του

σου κρύβει όλον τον κόσμο.

Μένει το φως μονάχα.

Γιάννης Ρίτσος, Ποιήματα. 1930-1960, εκδ. Κέδρος

Μιλάς πολύ... Rupi Kaur

Lauren Bacall and Humphrey Bogart in To Have and Have Not (1944)

μιλάς πολύ

ψιθυρίζει στο αυτί μου

μπορώ να σκεφτώ καλύτερους τρόπους

για να χρησιμοποιήσω αυτό το στόμα

rupi kaur, γάλα και μέλι, μετ. γιώτα λιβάνη, εκδ. Λιβάνη

Φαντασία... Γιάννης Σκαρίμπας

Peregrine Heathcote

Nα 'ναι σα να μας σπρώχνει ένας αέρας μαζί

προς έναν δρόμο φειδωτό που σβει στα χάη,

και σένα του καπέλου σου πλατειά και φανταιζί

κάποια κορδέλα του, τρελά να χαιρετάει.

Kαι να 'ν' σαν κάτι να μου λες, κάτι ωραίο κοντά

γι' άστρα, τη ζώνη που πηδάν των νύχτιων φόντων,

κι αυτός ο άνεμος τρελά-τρελά να μας σκουντά

όλο προς τη γραμμή των οριζόντων.

Kι όλο να λες, να λες, στα θάμβη της νυκτός

για ένα —με γυάλινα πανιά— πλοίο που πάει

όλο βαθιά, όλο βαθιά, όσο που πέφτει εκτός:

όξ' απ' τον κύκλο των νερών — στα χάη.

Kι όλο να πνέει, να μας ωθεί αυτός ο αέρας μαζί

πέρ' από τόπους και καιρούς έως ότου —φως μου—

(καθώς τρελά θα χαιρετάει κείν' η κορδέλα η φανταιζί)

βγούμε απ' την τρικυμία αυτού του κόσμου…

Γιάννης Σκαρίμπας, Ουλαλούμ, εκδ. Κάκτος

Το άδειο... Βύρων Λεοντάρης

Fan Ho

Έρχονται-φεύγουν εποχές, ημέρες-νύχτες,

παλίρροιες-θύμησες κουφώνουν την καρδιά,

φυραίνει ο πόθος.

Πούναι, λοιπόν, μια έξοδος, ένα όνειρο,

να βγω να σε γυρέψω!..

Το άδειο μας σφίγγει από παντού.

Βύρων Λεοντάρης, Η ομίχλη του μεσημεριού 

Ως μη έδει… Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας

Al Pacino & Robert De Niro in Heat (1995)

Συζήτηση θα κάναμε απλή

μα η πρόταση παρενοήθη.

Της εδόθησαν διαστάσεις που δεν είχε

κι αφηρέθησαν άλλες που είχε.

Τελικά διαπίστωσα

ότι εγκλωβισμένος ζει κανείς

όχι απ’ αυτά που επιθυμεί μονάχα

αλλά κι απ’ όσα υποθέτει

ή νομίζει.

Όντως δεν είχα τι να απαντήσω

σε μιαν αποστομωτική ερώτηση

σαν τον Χριστό που τον ερώτησε ο Πιλάτος

-Ποια η αλήθεια;

κ’ εκείνος έμεινε σιωπηλός!..

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Ζώνη ασφαλείας

Δεν θέλω ύψη και φλουριά... Ε. Μύρων

Frank Carbonari

Δεν θέλω ύψη και φλουριά, βουνοκορφές και δόξα,

μονάχα ένα χαμόσπιτο, μ’ ένα μικρό πορτόνι.

Να κλέινει μ’ ένα μάνταλο, ν’ ακούγεται η σκουριά του,

να νιώθω όταν έρχονται εκείνοι π’ αγαπάω…

Ε. Μύρων