Η πλατεία... Τάσος Λειβαδίτης

Junichi Hakoyama

Η πλατεία θα μείνει έρημη

σα μια ζωή που όλα τάδωσε,

κι όταν ζήτησε κι αυτή λίγη επιείκεια

της την αρνήθηκαν

Τάσος Λειβαδίτης. Συμφωνία αρ. 1

Είσαι παντού... Άλκης Αλκαίος

Mercuro B. Cotto

Και εγώ τους λέω είσαι παντού,

στο Μεξικό

στο Κατμαντού

μετάξι στα κουρέλια.

Στα όνειρα των εραστών,

στα δάκρυα των ποιητών

και στων τρελών τα γέλια

Αλκης Αλκαίος

Τα χείλη μου... Γιάννης Ρίτσος

Marlene Dietrich 

Τὰ χείλη μου

περιτρέχουν τ᾿ ἀφτί σου.

Τόσο μικρὸ καὶ τρυφερὸ

πῶς χωράει

ὅλη τὴ μουσική;

Γιάννης Ρίτσος

Παράπονο... Αριστοτέλης Βαλαωρίτης

S. H. Lim

Πόσες φορές τὰ κύματα

που ἐπέφταν ἀφρισμένα

στὸ ἔρμο τ’ ἀκρογιάλι μου,

τὰ ρὠτησα γιὰ σένα!

Πόσες φορές τὸ δάκρυ μου

στὴν ἄβυσσο εἶχε στάξει,

καὶ πόσο ἐπαρακάλεσα

ναλθῇ σ' ἐσέ ν' ἀράξῃ!

Τοῦ κάκου! Φεύγ' η θάλασσα

καὶ πίσω της μ' ἀφήνει

ἀφροὺς καὶ λίγα φρύγανα

γιὰ μόνη ἐλεημοσύνη.

Κ’ ἐγώ, τυφλός, ἐκοίταζα

τὸ κῦμα – καὶ δέν εἶδα

ὅτ' εἶναι ἀφρός ἡ ἀγάπη μου

καὶ φρύγανα ἡ ἐλπίδα.

Ἀριστοτέλης Βαλαωρίτης (1824-1879)

Έστρωσα το τραπέζι... Σωτήρης Παστάκας

Mark Kostabi

Έστρωσα το τραπέζι για έναν.

Για μένα. Άναψα την τιβί.

Κάθισα. Για να σωθεί ο καπιταλισμός

απαιτούνται θυσίες απ’ όλους μας.

Χτύπησε το τηλέφωνο. Ρωτούσες

αν μπορούσες να περάσεις.

Μπορούσες. Έσβησα την τιβί.

Σηκώθηκα. Ο καπιταλισμός

αιμορραγεί και πεθαίνει. Είπα.

Άλλαξα τραπεζομάντιλο.

Έστρωσα το τραπέζι για δύο.

Σωτήρης Παστάκας

Ψευδής... Ολύμπιος Δαφέρμος

Έκτωρ

Να εμπιστεύεσαι την αφή·

την ακοή να την ακούς με καχυποψία

Ευγένιος Αρανίτσης, Τάξη και Αναρχία

Καλά πάμε…

Μην γκρινιάζετε…

Κατά πρώτον…

Αποτελεί, πλέον, παρελθόν η ανθρωπιστική κρίση, ο κοινωνικός αποκλεισμός, η οικονομική ανισότητα… και άλλα τέτοια…, κακά….

Ο πρωθυπουργός βάζει στη θέση τους, τους γερμανοτσολιάδες, αναρωτώμενος… «Τολμάτε να κουνάτε το δάκτυλο στην αριστερά;»

Ο κος Λαζόπουλος παρεμβαίνει καταλυτικά, σχολιάζοντας… Η Ελλάδα παρακμάζει και ζητάει δικαίωση εκ νέου όλη αυτή η γραββατωμένη αθλιότητα.

Ο πρόεδρος του ΣτΕ κος Σακελλαρίου, αφού έπιασε τον σφυγμό των Ελλήνων πολιτών, πέτυχε, μετά της κας Θάνου, να αυξήσει τα μισθά των ανωτάτων δικαστικών…

… και αναμένεται, οσονούπω, και η δικαίωση του Πόντιου Πιλάτου δια την απελευθέρωση του Βαραββά…

Κατά δεύτερον…

Οι συντάξεις σώζονται…

Οι φόροι καρδαμώνουν…

Οι μισθοί δυναμώνουν…

Οι πλειστηριασμοί δυσκολεύονται…

Η ανεργία απειλείται…

Οι επενδυτές εισρέουν με τα κύματα…

Οι ουδετερόθρησκοι διαπραγματεύονται…

Και βεβαίως-βεβαίως…

… η Χαρούλα Αλεξίου έπεσε από τα σύννεφα…

Και τρίτον και σημαντικότερον…

Άφησε τον μάταιο τούτο κόσμο…

ο Στυλιανός Παττακός…

… και δεν κινδυνεύει πλέον το δημιουργικό έργο της Δημοκρατίας, του κοινοβουλίου και των κομμάτων του συνταγματικού τόξου…

… από τους καταστροφείς του Ελληνικού κράτους…,

τους εξαθλιωτές και διαφθορείς του Ελληνικού λαού…

---   ---   ---   ---   ---    ---    ---    ---    ---   ---   

Ολύμπιος Δαφέρμος, περ. Οροπέδιο, τχ 6