Πιο καλά... Τάκης Τσιάκος

Federico Fellini by Tazio Secchiaroli. (Roma, 1959)

 

Πιο καλά να μη λες τίποτε.

Πιο καλά, πιο καλά!

Πιο καλά να μιλής με το νου σου.[]

Σιωπή! Μηδέ να λες, μηδέ ν’ άκους!

Μόνο να σκέπτεσαι, να σκέπτεσαι…

Τάκης Τσιάκος, Περίπατοι κ’ επιστροφές, 1970 

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)

-------------

Εκ της []παρατηρήσεως πολλά προλέγων Σοφία επωνομάσθη. 

Δημόκριτος [Κλήμης ο Αλεξανδρεύς] 

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024

Συρραφές... Τάκης Παπατζώνης

Δημήτρης Χαρισιάδης, 1956

 

Στην διάρκεια μιας άβαθης, αδιάφορης συνομιλίας

σηκώνεται το παραπέτασμα, φωτίζεται η γωνία,

διαλάμπει- ut in parabola viva- ο κρύφιος κόσμος…

Κλείνει σε λίγο πάλι, βαρύ, το παραπέτασμα, και μένει

θάμπος μόνο του στιγμιαίου εκείνου και αποκαλυπτικού…

Και ξανασέρνεται η συνομιλία, το ίδιο στενά επίγεια-

συνομιλία της συμβατικότητας… Οι τέτοιες συρραφές

των απρόοπτων, η τέτοια συλλογή των σπάνιων παραβολών,

αλίμονο, είναι το άπαντον της γνώσεως… Στα υπόλοιπα

πρέπει να μας αρκεί ο στείρος λόγος...

Τάκης Παπατζώνης, Εκλογή Α’, 1933

(Ανθ. Η.&Ρ. Αποστολίδη)

 

------------

Ανακαλύψεις 

Μοναδική σου ικανότητα

ν’ ανακαλύπτης πάντοτε

μέσα στη Σαχάρα

των ανούσιων συναναστροφών

την όαση με τις χουρμαδιές

και την «λαλέουσαν παγάν»

που με λέξεις της σιωπής

πλημμυρίζει το φρέαρ

της αβάσταχτης δίψας σου.

Δημήτρης Μαρουδάς, Αποδράσεις

Διορθώσεις, ΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ  τχ.15 

https://diorthoseis.eu/

Το μάτι του Ήλιου!.. Έλενα Στριγγάρη

Joan Miro

 

Μα ο θεός έφτιαξε την έρημο,

[] για να []θυμίζη

πως,

όση[] κι αν είναι,

υπάρχει κάτι που τη βλέπει

-ολόκληρη πάνταː

το μάτι του Ήλιου!..

Έλενα Στριγγάρη, Υπό το φως των προβολέων, 1970  

(Ανθ. Η.&Ρ. Αποστολίδη)

------------

Τα []πάντα ελεγχόμενα υπό του φωτός φανερούται.

Καινή Διαθήκη, Παύλος, προς Εφεσσίους 

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024

Και δώρα φέροντες... Πάρις Τακόπουλος

Malgorzata Sajur

 

Μου φθάνει που με σκέφτηκες!

Δεν έχει τόσο σημασία

αυτό που θα μου πάρεις,

όσο που με θυμήθηκες,

έτσι μου είπε «δελφικά».

Κ’ εμένα που δεν μ’ έφθανε

ούτε το λίγο που της έπαιρνα

ούτε αυτό που θα της έδινα,

μου περισσεύανε τα λόγια της,

σαν να ‘τανε Πυθία! 

Πάρις Τακόπουλος, Τα ποιητικά (2010-1950), εκδ. Ποταμός

-----------

Ζωγραφισμένα στο χαρτί

τα λόγια σου κρατάω… 

Άκος Δασκαλόπουλος

Πάμε να φύγουμε… Βύρων Λεοντάρης

Martin Stranka

 

Τι μάταια πούχουμε όλοι ξοδευτεί!

Πάμε να φύγουμε…-μα τι ωφελεί

αν απ’ τη σωστή πόρτα δε βγούμε;

Με αίμα πρέπει να σκάψουμε να βρούμε

την έξοδο προς τη ζωή!

Βύρων Λεοντάρης, Ανασύνδεση

(Ανθ. Η.&Ρ. Αποστολίδη)

-----------

Πάμε 

Που πας εσύ από κείθε,

εκείνο τον πλατύ-πλατύνε δρόμο,

κ' εγώ πορεύομαι

τούτον εδώ το στενωπό,

δεν πειράζει

-πολλοί δρόμοι πάνε στον ίδιο σκοπό...

Πάμε!

Αγγελικη Γάττου, Ανθρώπινο, 1950 

(Ανθ. Η.&Ρ. Αποστολίδη)

Ας ξεκινήσω... Λάμπης Χρονόπουλος

 

Γιάννης Τσαρούχης, 1936

Ας ξεκινήσω πια κ’ εγώ για κάποια μάχη,

για κάποιο τέλος·

ας φτάσω ως τις Ινδίες, κι ας μου το πούνε

πως άδικα περπάτησα!..

Λάμπης Χρονόπουλος, Πορεία του Μεγαλέξανδρου

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)

------------

Κάλλιο να θες και να τολμάς, παρά να μνημονεύης!

Πέτρος Βλαστός, Η Αργώ κι άλλα ποιήματα, 1921 

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ