![]() |
| Salvatore Cascio & Philippe Noiret in Cinema Paradiso, 1988 |
Ω, τι όμορφα σαν σμίγουνε,
σαν αγαπιούνται οι ανθρώποι!
Φεγγοβολάνε οι ουρανοί,
μοσκοβολάνε οι τόποι!..
Γιάννης Ρίτσος, Ποιήματα 1930-1960
![]() |
| Όθων Γιαβόπουλος |
Τον Κίτσο τον επιάσανε και πά’ να τον κρεμάσουν·
χίλιοι τον πάν από μπροστά και δυο χιλιάδες πίσω-
κι ολοξοπίσω πήγαινεν η δόλια τ’ η μανούλα:
–Κίτσο μου, πούναι τ΄άρματα, τα ‘ρημα τα τσαπράζια;
–Μάνα λωλή, μάνα τρελλή, μάνα ξεμυαλισμένη,
μάνα δεν κλαις τα νιάτα μου, δεν κλαις τη λεβεντιά μου,
μον’ κλαις τα ‘ρημα τ‘ άρματα, τα ‘ρημα τα τσαπράζια;..
Δημοτικό (Ανθ. Η.&Ρ. Αποστολίδη)
![]() |
| Τάσσος (Αλεβίζος Αναστάσιος), ξυλογραφία 1973 |
Θυμάσαι αγάπη μου…[]
Σου πήγαινε [] το κίτρινο φόρεμα.[]
Σου πήγαινε στο πρόσωπο ο ήλιος.[]
Έβαζα τα χέρια μου στις τσέπες-τα ξανάβγαζα.
Βαδίζαμε δίχως λέξη.
[] Τι να πει κανείς
όταν ο κόσμος είναι τόσο φωτεινός
και τα μάτια σου τόσο μεγάλα.
Ένα παιδί στη γωνιά τραγουδούσε τις λεμονάδες του.
Ήπιαμε μια στα δυο.
Κι αυτό το χελιδόνι
που πέρασε ξαφνικά πλάι στα μαλλιά σου!
Τι σου είπε;
Είναι τόσο όμορφα τα μαλλιά σου!
Δεν μπορεί· κάτι θα σου είπε!..
Τάσος Λειβαδίτης, Αυτό το
αστέρι είναι για όλους μας, εκδ. Μετρονόμος