Προκαθορισμένες θεωρίες... Τάκης Γιαννόπουλος

Dariusz Klimczak

 

Βέβαια, όλα ήταν ακατανόητα

από πάντοτε

- στο ‘χα πη να μην παλεύης με μάταιους ιστούς,

με λογικά τετράγωνα και προκαθορισμένες θεωρίες.

Τάκης Γιαννόπουλος, Πράσινο αίμα, 1951

Άρπαξέ τα... Κων. Παπαπρίλης - Πανάτσας

Alireza Karimi Moghaddam

 

Είναι κάτι χαμόγελα εκεί έξω,

φτιαγμένα για σένα,

στο λέω να το ξέρεις,

που καίνε

και τα μάγουλά σου σκάβουν.

Όταν τα δεις,

σταμάτα να κάνεις τον μαλάκα.

Άρπαξέ τα

με τα δόντια.

Κωνσταντίνος Παπαπρίλης - Πανάτσας, σχεδόν, εκδ. Σαιξπηρικόν

Αγαπάω... Χαράλαμπος Γιαννακόπουλος

φωτ. Ανδρέας Εμπειρίκος

 

Αγαπάω τα μικρά ποιήματα, την ΙΟΝ αμυγδάλου,

τις Περιπέτειες του Τομ Σόγιερ, τη μηλόπιτα,

τις άκοπες σελίδες των βιβλίων, τα Playmobil,

τις αμυγδαλιές–ακόμη κι αν δεν είναι ανθισμένες-

τα σύννεφα, τις φυσαρμόνικες, τον Λουίς Μπουνιουέλ

ή το Τσούσκα εναντίον Gogito

τρώγοντας στο ξύλινο τραπέζι

ένα βαθύ πιάτο φασολάδα

κι έχοντας από δίπλα

μια κόκκινη καυτερή πιπεριά

που αστόχαστα δαγκώνεις,

δεν χρειάζεται και να σκεφτείς

για να ξέρεις ότι υπάρχεις.

Χαράλαμπος Γιαννακόπουλος, Τι κοιτάζει στ’ αλήθεια ο ποιητής, εκδ. Πόλις, Αθήνα 2016

Το κλαδάκι... Γιώργος Φωτεινός

Alan Schaller

 

Ο κάμπος όλο μαργαρίτες,

ο πόνος σίδερο πολύ.

Πόσο απελπισμένα κρατιέται καθείς

απ’ το κλαδάκι που του έλαχε!..

Γιώργος Φωτεινός, Στην πίκρα και στην ελπίδα, 1963

'Ερωτας... Χρίστος Λάσκαρης

Jane Fonda and Laurence Harvey in Walk on the Wild Side (1962)

 

Στην πρώτη επαφή που είχαμε,

μιλήσαμε όπως δυο ξένοι

για πράγματα αδιάφορα σχεδόν.

Στη δεύτερη μπορώ να πω το ίδιο,

με κάποια στη φωνή μας διαφορά,

ένα χρωμάτισμα.

Ώσπου στην τρίτη,

τα λόγια μας ακολουθούσαν παύσεις –

εκείνες οι γλυκές σιωπές

του έρωτα.

Χρίστος Λάσκαρης, Ποιήματα, εκδ. Τύρφη

Πύρρειος... Πάρις Τακόπουλος

Marlon Brando

 

Ήμουνα, σήμερα

ο νικητής,

γιατί σε ξέχασα

και δεν σε πήρα.

Μα να το κάνω τι;

– Αν αισθανόσουνα,

τουλάχιστον, εσύ,

η ηττημένη!

Πάρις Τακόπουλος, Τα ποιητικά 2010-1950, εκδ. Ποταμός