Μη προσυνεννοημένη συνέργεια... Γιώργος Χ. Θεοχάρης

Wynn Bullock

 

Κάθεται στην άκρη του κάβου.

Ρίχνει, κατά διαστήματα, στη θάλασσα

συλλαβές σιωπής.

Τα ψάρια τις διεκδικούν,

τις γεύονται.

Κανένα τους δεν αγκιστρώνεται.

Γιώργος Χ. Θεοχάρης

Διορθώσεις, ΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ τχ. 43 https://diorthoseis.eu/

Σκιές στο φως... Αλέξανδρος Φωσταίνης

Saul Leiter, 1948

 

Αν προσέξεις

πάει μπροστά αγέρωχο το εγώ,

σαν σκιά πιο πίσω του ο φόβος.

Στο μεταξύ ο άνθρωπος παραπατάει.

Αλέξανδρος Φωσταίνης, Ναυάγιο φως,  εκδ. Διάττων

Τι απόμεινε από αυτό το καλοκαίρι;.. Λεωνίδας Κακάρογλου

Ute Scherhag

 

Τι απόμεινε από αυτό το καλοκαίρι;

Τώρα κλειδώνεσαι από νωρίς στο σπίτι

και φυτρώνεις πίσω από το δρύινο τραπέζι

διαβάζοντας τ’ αγαπημένα σου βιβλία.

Πώς θα σου εξηγήσω

γιατί δε φύλαξα ακόμα τη πετσέτα με την άμμο

που κρύφτηκε απάνω της

σε κείνο το τελευταίο μπάνιο μας.

Δε θέλω να την πλύνω

να μη χαθεί η άμμος

κι ύστερα δεν θα μπορώ να μυρίζω το φως

που σύρθηκε σ’ αυτους τους κόκκους

που τώρα έχεις ξεχάσει

κι ανάβεις το φως από νωρίς

τάχα πως μίκρυναν οι μέρες.

Τι απόμεινε από αυτό το καλοκαίρι;

Λεωνίδας Κακάρογλου, περ. Πλανόδιον, τχ. 12

Μικρά ανταλλάγματα... Κώστας Στεργιόπουλος

Άνθιμος Ντάγκας

 

Χτίστηκα για μικρά ανταλλάγματα

-και τώρα  δ ε ν  ξεχτίζομαι!..

Κώστας Στεργιόπουλος, Τα τοπεία του ήλιου 

(Ανθ. Η.&Ρ. Αποστολίδη)

Η πιο καλή εποχή... Γιάννης Ρίτσος

The Lighthouse (2019) Dir. Robert Eggers

 

Πέρασαν πια τα τρομερά καλοκαίρια. Όπου να ’ναι

θα μας αφήσει και το φθινόπωρο.

Φτάνει ο χειμώνας. Μη φοβάσαι.

Η πιο καλή εποχή του χρόνου είναι ο χειμώνας 

-τί καλά-

μια γενική συστολή,

μια επιστροφή στο κέντρο του εαυτού μας,

συγκέντρωση, πύκνωση και σμίκρυνση

ώς την πλήρη εξαφάνιση του σπόρου

μες στη μοίρα του ψύχους,

… 

Γιάννης Ρίτσος, Ποιήματα, Τέταρτη διάσταση (1956–1972), έκδ. Κέδρος.

Τα γέλοια σου... Ρήγας Γκόλφης

David Dubnitskiy

 

Τ’ αξέχαστο το δειλινό, που σου έστησα καρτέρι,

και που μονάχη γύρευες να βρης το μονοπάτι,

θυμάσαι πώς σε τράβηξα στ’ αγαπημένα μέρη;..

Εγώ γεμάτος έρωτα, εσύ χαρές γεμάτη…

Τα πράσινα χαμόδεντρα στο πλάι τους μας δεχτήκαν…

Και την αυγή που διάβαινα τα είδα που είχαν ανθίσει-

κ’ είπα: Τα τόσα γέλοια σου, καλή, δεν εχαθήκαν·

τα κλωναράκια αποβραδίς τάχουν εδώ κρατήσει!

Ρήγας Γκόλφης, Τραγούδια του Απρίλη, 1909

(Ανθ. Η.&Ρ. Αποστολίδη)