Διπλός πόνος... Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας

Ernst Haas, NYC 60's

Όπως συνωθούμαι 

με συνομηλίκους μου,

προχωρώντας γι’ απέναντι,

κάποιοι μικροί πόνοι,

απρόσκλητοι,

με κάνουν να θυμάμαι

ξαφνικούς μορφασμούς,

κάποτε κι αναστεναγμούς,

αυτών που προηγήθηκαν.

Κι όταν βλέπω τους νέους,

άπονους,

πονώ διπλά γι αυτούς,

καθώς για μένα, άλλοτε,

οι δικοί μου! 

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας,

Διορθώσεις, ΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ τχ. 32

https://diorthoseis.eu/

Τόσο φως... Νικηφόρος Βρεττάκος

Lindsey Wixson by Amanda Charchian

Έγινε σήμερα τόσο

φως,

που οι τυφλοί,

καθισμένοι στις πέτρες,

τ’ ακούν σαν κελάηδημα!..

Νικηφόρος Βρεττάκος, Το βάθος του κόσμου

Θα στρώσω έναν Αύγουστο... Μαρία Θεοχάρη

Brett Walker

Θα στρώσω έναν Αύγουστο

να ‘χεις να περπατάς.

Θα τον απλώσω γύρω μου

να ‘χω να σε κοιτώ.

Τώρα που χάθηκες στην πρώτη τη βροχή

τώρα σε θέλω πίσω.

…

Εκατόν τριάντα δύο βήματα

δύο λεπτά και μία ανάσα.

Η απόσταση μας.

Δύο στροφές και δυο περαστικοί.

Μία αδιάκριτη ματιά

και μία χούφτα εγωισμού.

Όσα μας χωρίζουν.

Μαρία Θεοχάρη

Κει που νομίζεις… Τίλλα Μπαλή

Franz Lazi, 1949

Κει που νομίζεις πως η χοάνη του χρόνου

τους έχει εξαφανίσει,

ξάφνου προβάλλουν

επίσημα…

Πράγματα καθημερινά

ακούς να λένε:

Ένα ποτήρι νερό!.. Ένα πουκάμισο καθαρό!..

Κινήσεις βλέπεις, χειρονομίες

-και πάλι χάνονται…

Περιμένεις ακόμα να τους ξαναδείς,

ακίνητη περιμένεις

-μ’ αυτοί ταξίδεψαν πάλι…

Τίλλα Μπαλή, Ελεγείες, 1957

Αδίκως... Πάρις Τακόπουλος

Angela Buron

Ξέχασες πάλι τη γιορτή μου!

Κ’ όταν στο θύμησα,

(να βρώ μιαν αφορμή,

έτσι, να σου μιλήσω)

αφού μου ζήτησες συγγνώμη

για την παράληψή σου,

με ρώτησες, χαρούμενα,

το πώς και πού το βράδυ,

σκεπτόμουν να γλεντήσω.

Και σου ‘πα: σπίτι μόνος μου,

κι αδίκως, σαν απάντηση,

ή δώρο σε περίμενα.

Πάρις Τακόπουλος, Τα ποιητικά (2010-1950), εκδ. Ποταμός

Λιακάδες μες στο καταχείμωνο... Οδυσσέας Ελύτης

Bauer Sándor, Πειραιάς

Κείνες οι ξαφνικές λιακάδες μες στο καταχείμωνο

δεν είναι παρά οι προσπάθειες που κάνει

ένα παραπλανημένο περσινό τζιτζίκι

να ξαναβρεί τον προσεχή του Ιούλιο.

Οδυσσέας Ελύτης, Εκ του πλησίον