Τόσα touch... Γιώργος Κακαές

Nicolas Gavino

Τόσες οθόνες

πόσες ματιές πάν’ στράφι

τόσα touch

πόση αφή ανώφελη. 

Γιώργος Κακαές, Μουτζούρες

Μονάδα μέτρησης... Ιφιγένεια Βήττα

Frank Horvat

Ταξίδι δεν είναι τα χιλιόμετρα,

είναι οι ματιές,

οι παλμοί σου στην τσίτα,

τα μαλλιά της πάνω σου.

Μετά από αυτό,

ακόμα και μερικά εκατοστά

να σας χωρίζουν,

ακόμα και στην διπλανή καρέκλα

να καθεται,

μακριά σου είναι.

Μονάδα μέτρησης απόστασης

ο έρωτας.

Ιφιγένεια Βήττα

Κάτι περισσότερο... Δέσποινα Ντάση

Resa Rot

Περίμενα κάτι περισσότερο:

μια πρόποση μ ένα ποτήρι δίχως πάτο,

δυο τρεις κουβέντες απ’ τα χέρια σου.

Μη με παρεξηγήσεις

σαν ίωση πέρασαν οι γιορτές-

το περισσότερο έλειψε.

Γιατρεύτηκαν εντέλει μόνοι οι ασθενείς.

Δέσποινα Ντάση, Όλα τα Μη του κόσμου, εκδ. Κέδρος

Οι θείες... Αγγελική Σιδηρά

Γιώργος Ρόρρης

Πού πήγανε όλες αυτές οι θείες,

που με φιλεύανε γλυκό του κουταλιού

μ'ένα σιρόπι —κλάμα μακρινό—

που κάποιο πένθος διαρκείας

δεν το άφηνε να δέση.

Ονόματα ρουφήχτρες:

Καλλιόπη, Αγλαϊα, Περσεφόνη

που λες τις εξαφάνισαν

μες στις παρωχημένες έννοιές τους.

Πάντα θαρρείς γριές,

πάντοτε

με μια βεντάλια ανοιχτή

κάποια κρυφή τους θλίψη να λικνίζη.

Πώς φύγαν έτσι, μόνο

μ' ένα σύρσιμο απαλό φρρ...φρ...

μιας γκρίζας φούστας άχαρης, μακριάς!

Και πώς αποζητάω τώρα

τα φιλιά που αποστρεφόμουν!

Τρίχες σκληρές, ενστάσεις μιας ζωής

που ξεφυτρώνανε ανεξέλεγκτες

μεσ απ'τις κρεατοελιές τους

αχινοί, μαύρα μου αγκάθια

που με αγκυλώνουν πάλι.

Αγγελική Σιδηρά, Ο πιο μικρός περίπατος

Διορθώσεις, ΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ τχ 27 

https://diorthoseis.eu/

Η καταστροφή... Κωστής Παλαμάς

Alex Darash

Κ’ ήταν όμορφη ως ο τίγρης

κι όμορφη ως η αστραπή,

κ’ ήταν όμορφη ως η θάλασσα

και σαν όλα που πνοή τους

η καταστροφή.

Κ’ ήταν ήσυχη σαν όλα

τα βαθιά και τα σκληρά,

σαν το μπλάβο τ’ άδειο απάνου μας,

σαν το μάρμαρο στον ήλιο

που λαμποκοπά.

Κωστής Παλαμάς, Ο Δωδεκάλογος του γύφτου

Να συνέρχεται... Κώστας Μόντης

Lara Zankoul 

Ρίχνετε κάπου-κάπου

λίγη ποίηση στη ζωή σας,

πετάτε της κάπου-κάπου κάνα στίχο

να τον βρίσκει μπροστά της,

να τον βρίσκει μεσ’ στα πόδια της,

να σκουντουφλά,

να συνέρχεται.

Κώστας Μόντης, ΠΟΙΗΣΗ,  Εκδόσεις Πάργα