Δευτέρα 9 Ιανουαρίου 2017

Προτού... Σωτήρης Παστάκας

Sheree Valentine Daines

Προτού χάσω το κορμί μου
έχασα το μυαλό μου – Πάμε πάλι:
Πριν χάσω το μυαλό μου
έχασα το κορμί μου – Απ’ την αρχή:
Έχασα το μυαλό μου.
Έχασα το κορμί μου.
Πάμε πάλι από την αρχή:
Έχασα το κορμί μου.
Έχασα το μυαλό μου
σε χέρια που μια νύχτα
μου πρότειναν
τρεμάμενη σάρκα.

Σωτήρης Παστάκας,  Συσσίτιο.




Σάββατο 7 Ιανουαρίου 2017

Για να επιμένουν... Παναγιώτης Κανελλόπουλος



–Μ παίδεψαν - κα τος χρωστάω κα χάρη
μ σταύρωσαν - κα τος χρωστάω τ ζωή
μο φόρτωσαν τ βάρη,
πο σπάζουν τν νεφρν τν ντοχή –
κα τος χρωστάω τ' λόισιο σμα,
τ βμα μο τ λεύθερο κα τ λαφρό...
Γι ν πιμένουν,
                                      κάτι κόμα
                                               θ τος χρωστ!

Παναγιώτης Κανελλόπουλος, Απλοί φθόγγοι, 1938
᾿Ανθ. Η.& Ρ. Αποστολίδη 



Πέμπτη 5 Ιανουαρίου 2017

Γυμνή αλήθεια... Λουκάς Αξελός

Claudia Cardinale

Το κορμί σου ντυμένο με επιθυμίες
άδικα φυλακισμένες
στις πτυχές των φορεμάτων, τους στηθόδεσμους
και τα μικροσκοπικά εσώρουχα,
Οργάνωσε την υπεράσπισή σου
και πέτα –επιτέλους- από πάνω σου
όλες αυτές τις αβάσιμες κατηγορίες
που δεν αφήνουν την αλήθεια
γυμνή να λάμψει.
Λουκάς Αξελός, Σκοτεινό πέρασμα, 

περ. Περίπλους, τχ 50



Τετάρτη 4 Ιανουαρίου 2017

Νεκρικές φωνές... Σπύρος Αραβανής

Goya


Άκουσα
τους πρώτους μου νεκρούς
να μου φωνάζουν:
«Σκάψε τη θάλασσα
όργωσε τον άνεμο
άντλησε τη γη»
Άσ’ τους, είπα.
Θα ’ναι οι παρενέργειες της Αγρύπνιας.
«Τρύγησε τον ήλιο/σκάλισε τα φύλλα
μύρισε την πέτρα»
Συνέχισαν εκείνοι.
Άσ’ τους, σκέφτηκα
Θα ’ναι τα παραμιλητά της Σιωπής.
«Φίλησε τον λύκο
πρόδωσε το πρόβατο
ξεγέλασε το γύπα»
Επέμεναν αυτοί.
Μα επέμενα και εγώ.
Αυτοί νεκροί.
Εγώ εδώ.
Τα ίδια λάθη για να κάνω.

Σπύρος Αραβανής: «Η ανοσία της άγνοιας». Εκδόσεις Οδός Πανός 
http://staxtes.com



Τρίτη 3 Ιανουαρίου 2017

Νάρθης... Ρένος Αποστολίδης

David Wright

… Νάρθς μι ρα πρόσμενη…
Νάναι νύχτα
- πιό μαύρη νύχτα νάναι·
νάναι σιωπή,
νάν’ πιό μαύρη, πιό βαρειά σιωπή,
κι μως νάρθς!
Μι ρα πίθανη,
πο ποκλείεται θες νθρωπος νάρθ σ’ μένα
- κι μως   σ ύ  νάρθς!..
Α τ ό  εσαι σ - πς μπορες ν λείπς;..
Νάρθς τώρα!
Νά,  τ ώ ρ α,  μπορες;
Μπορες  τ ώ ρ α  νάρθς;.. –
- Δέν πάρχει θεός!
Μάταια βροντάω.
Δέν πάρχει, δέν πάρχει «τώρα»
- δέν ρχεσαι!
σο κι ν κετέψω, κι ν προσευχηθ
- δέν κος, δέν ρχεσαι!..
Οτε τώρα, οτε τώρα,
οτε τώρα, οτε τώρα,
οτε τώρα, οτε τ ώ ρ α
- δ έ ν ρ χ ε σ α ι!..
Ρένος Αποστολίδης, Ουλάν Μπατόρ, σελ.287, εκδ. Πατάκη






Δευτέρα 2 Ιανουαρίου 2017

Νὰ κοιτάζῃς ε ὔ ρ ω σ τ α... Johann Wolfgang Goethe

Johann Volfgang Goethe by Franz Gerhard von Kugelgen

Ν κοιτάζς ε ρ ω σ τ α
μές στν αυτό σου –
δίχως ν κλονίζεσαι·
χωρς πάτες,
δίχως νειροφαντασιές
μ βλέμμα καθάριο
ν  τ ο λ μ ς
κα ν βουτς στ βάθη.
λα τοτα σπάνιο τάλαντο!..
Κι ,τι κι ν βρεθ
π᾿ ατ τ νασκάλευμα,
σπάνια κιόλας τύχη
γι λάκερο τν  κ ό σ μ ο


Johann Wolfgang Goethe
Μετάφραση-έμετρη διασκευή:Θεοδόσης Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλος

Πηγή: http://dieleusi.map-in-box.gr