Ήθελα... Ζαχαρίας Στούφης

Sophie Marceau

ΑΧ

ήθελα τόσο πολύ να σ’ αγγίξω

που την αυγή

βρήκα τα χέρια μου

παραμορφωμένα

Ζαχαρίας Στούφης

Ραγίζουν... Γιώργος Ποταμίτης

Steve Hanks

Υπάρχουν κάτι πράγματα

που ραγίζουν μόνο όταν δεν τ’ αγγίζεις.

Γιώργος Ποταμίτης

Έφυγες... Αντρέας Μιχελιουδάκης

Dave Kelley

Τις νύχτες θαρρείς και το δωμάτιο

γεμίζει από παλιούς, σκονισμένους ψιθύρους,

που τους φέρνει πίσω το σκοτάδι.

Τις μέρες, συνήθως,

γράφω τ’ όνομά σου

σε εισιτήρια και σε κουτιά από τσιγάρα,

που τα κλείνω μετά σε μπουκάλια

και τα ρίχνω στο νερό.

Κι είναι κάτι αυγές

που όλα σημαίνουν «έφυγες».

Αντρέας Μιχελιουδάκης, Ποιήματα και Πρόζες 1975-1981, Εκδόσεις Χάος & Κουλτούρα, 1990

Περιορίσου... Χρ. Λάσκαρης

Antonio Abellan

Χρίστος Λάσκαρης, περ. Πλανόδιον, τχ 21

Ενύπνιον... Χρίστος Ρουμελιωτάκης

Philip McKay

περ. Πλανόδιον, τχ 12

Αλησμόνητος μένει στο μυαλό μου... Αλεξάνδρα Μπακονίκα

R. Mc Ginnis

Ενάργεια είχαν τα λόγια της:

“Από ένστικτο και πείρα δύσκολα ενδίδω.

Θέλω ο άνδρας να με πολιορκεί επίμονα,

να παρακαλάει, να χάνει τον εαυτό του για χάρη μου.

Αλησμόνητος μένει στο μυαλό μου ένας θαυμαστής

σε κάποιο ταξίδι.

Πριν πέσουμε στο κρεβάτι και όπως ήμουν όρθια,

με λατρεία έσκυψε στα πόδια μου, κι έκανε μετάνοιες

στο γυμνό μου σώμα,

μετά από τα γόνατα άρχισε να με φιλάει”.

Αλεξάνδρα Μπακονίκα, “Ηδονή και εξουσία”, Μεταίχμιο, 2009