Εύκολα που ξεχάσαμε... Γιώργος Στογιαννίδης

Adam Magyar

 

Όταν σηκώναμε τα μάτια, βλέπαμε έναν άλλο καπνό,

που μύριζε κέδρο και αγάπη.

Δεν ξέραμε πως θα υποφέραμε σήμερα,

πως δεν θα ‘χαμ’ ένα φύλλο να σκεπάσουμε τη ντροπή μας

καθώς περιμένουμε, χρόνια και χρόνια,

συζητώντας αδιάντροπα, ξεγελώντας ο ένας τον άλλο

μ’ ανθοδέσμες και άχρηστα δώρα…

Εύκολα που ξεχάσαμε, εύκολα που περάσαμε

απ’ τον Άννα στον Καϊάφα!..

Γιώργος Στογιαννίδης, περ. Τα Νέα Ελληνικά, 1952 

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024

-----------

Μ’ όλο που ήμασταν

όλοι μαζί πάρα πολλοί,

η φριχτή μοναξιά μας αγκάλιαζε

χωριστά τον καθένα!

Ζωή Καρέλλη, περ. ο Αιώνας μας, 1949 

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024

Το ντουλάπι... Νίκος Βασιλάκης

Antoni Taule

 

Το ντουλάπι έχει μέσα

άρτον, οίνον κι έλαιον

αλλά ψυχή-

την πόρτα δεν χτυπά,

να στρώσω αμέσως το τραπέζι.

Νίκος Βασιλάκης, Τα ποιήματα που γίναν χόβολη 1986-2004, εκδ. Μπιλιέτο

-----------

Βάλε κι άλλη αγάπη στο τραπέζι

κάποιος πονεμένος θα βρεθεί...

Λευτέρης Παπαδόπουλος, Τα τραγούδια μου, εκδ. Κάκτος

Απ’ το μυαλό... Δημήτρης Παπαδίτσας

Δημοσθένης Κοκκινίδης

Απ’ το μυαλό [] δε βγήκε ποτέ ένα ολόκληρο ζώο

ποτέ η εκτυφλωτική δέσμη του ασήμαντου -που είναι                                                                           ακέραιος ύμνος-

και ποτέ ένα ολόκληρο νησί με τραγουδιστές λακκούβες                                                                                    αλατιού

και ταπεινούς θάμνους πρωινής χαράς μελισσιών!.. 

Δημήτρης Παπαδίτσας, Εν Πάτμω και δύο ερμηνείες, 1966

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)

-------------

Πολλά μέλλει να μάθης

αν το ασήμαντο εμβαθύνης!

Οδυσσέας Ελύτης, Το Άξιον Εστί 

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024

 

Ροδακινίτσα... Γιάννης Βλαχογιάννης

Ρηνιώ Κυριαζίδη–Μουρέλου 

Προσευχὴ πρὸς ἕνα δέντρο

[]

Ροδακινίτσα, ὀ ἴσκιος σου γλυκός εἶναι γιά μένα,

[]

Τώρα ἡ ψυχή μου λαχταρεῖ σὰ στερεμμένη βρύση

τὰ μυστικά τ' ἀμίλλητα νὰ πιῇ καὶ νὰ μεθύσῃ,

ποὺ ἡ κόρη τὰ μολόησε κρυφά μόνο σ' ἐσένα,

ξεμολογήτρα της καλή, βουβά καὶ φοβισμένα.

Τὰ πῆρες καὶ τὰ μέρωσες ἐσύ καὶ τάχεις κάμει

δροσιά κι ἀνάβρα μέσα σου, καὶ κῦμα καὶ ποτάμι,

ποὺ ἐνῶ κυλᾶ καὶ χαίρεται τρελλά καὶ μουρμουράει,

νιώθω τῆς κόρης τὴ λαλιὰ μ' αὐτὰ νὰ σοῦ μηνάῃ. [] 

Γιάννης Βλαχογιάννης, Ημερολόγιον(Εθνικών φιλανθρωπικών καταστημάτων) Πόλη 1906 

Ανθ. Η.&Ρ. Αποστολίδη

------------

Καλύτερα που δε μιλάς

τα λόγια μας ξεχνιούνται

όσα ποτέ δεν είπαμε

αυτά δε λησμονιούνται.

Μιχάλης Γκανάς, Στίχοι, εκδ. Μελάνι

Πικρό... Τάκης Χατζηαναγνώστου

David Caballero

 

Πόσο πικρό κι ατέλειωτο το κύκλωμα της ματαιότητάς μας!..

Να κυνηγάς ό,τι δεν έζησες κι ό,τι ποτέ σου δε θα ζήσης!.. 

Τάκης Χατζηαναγνώστου, Τόμες 

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)

-----------

Ή ικανοποιείσαι με το τίποτα ή δεν ικανοποιείσαι με τίποτα!

(Έτσι όμως ή αλλιώς, η εκλογή δεν είναι ποτέ δική σου…)

Χρήστος Τρύφωνας, Ιθαγένεια 

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)

Απόφευγε... Χρίστος Τρύφωνας

Natacha Persyn

 

Απόφευγε τις σκληρές εκδικήσεις.

Κανενός εχθρού η τιμωρία δεν αξίζει όσο ένας ήρεμος ύπνος.

Φρόντιζε ν’ απομακρύνης τους ανεπίθύμητους,

χωρίς να τους εξολοθρεύης.

Έτσι, και ήσυχος θα είσαι, και μεγαλόψυχος θα φαίνεσαι…

Συμβουλές του χαλίφη Αλ-Σαχ-Αούν, που άφησ’ εποχή

για την πρωτοτυπία του.

Συμβουλές που τις εφάρμοσε ο ίδιος, στέλνοντας σε «καλές θέσεις»,

αλλά μακρυά, όσους το κέφι τού χαλάγαν…

Γι’ αυτό και μπόρεσε άνετα να μελετήση τον Αριστοτέλη,

να μάθη Άλγεβρα, να χαρή τις σκλάβες του χαρεμιού του,

και να δοξάζη τον Αλλάχ με καθαρή καρδιά.

Χρίστος Τρύφωνας, Ιθαγένεια, 1966

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024

-----------

Υπάρχω με τέχνη δική μου! 

Ζωή Καρέλλη, Της Μοναξιάς και της Έπαρσης, 1951

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024

Σκληρό... Πέτρος Χρονάς

Wassily Kandinsky, 1937

 

Και τι να πης γι’ αυτό τον ήλιο,

μες στο χειμώνα π’ όλο παίζει,

με λαμπερά μεταξωτά σαν ταυρομάχος;

Σκληρό να σε φωτίζουν ξαφνικά σα νάσουν κάστρο!..

Πέτρος Χρονάς, Σφενδόνη, 1959

(Ανθ. Η.&Ρ. Αποστολίδη)

-------------

Το φως θέλει τόλμη. Δε μπορείς να του κρυφτής. 

Γιάννης Ρίτσος, Ποιήματα 1930-60

(Ανθ. Η.&Ρ. Αποστολίδη)

Παιδική φωνή... Κώστας Καραχάλιος

Ζαχαρίας Στέλλας, 1970

 

Στο μισοΰπνι το αυγινό

από το χάος μ’ ανέσυρε του ονείρου

μια κρυσταλλένια παιδική φωνή!..

(Ζωή!.. Ζεστή ζωή!.. Φρέσκη ζωή!..)

Κώστας Καραχάλιος, Μυλόπετρες, 1965

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024

----------

Τα απλά και τα όμορφα, τα παιδικά αποζητάμε…

Κων. Μ. Μάστρακας, Θρύψαλα εκδ. Andy’s publishers

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024

Ντύσου τον ήλιο... Γιάννης Σφακιανάκης

Kees Scherer, Ελαφόνησος,1965

 

Ντύσου τον ήλιο κ’ έλα

στην τρέλλα του πρωινού

να κατεβούμε στην πλαγιά,

να πάμε στ’ ακρογιάλι.

Γιάννης Σφακιανάκης, Ελεύθερα γράμματα, 1947

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)

-------------

Ο ασπασμόςː ενάλιος

ανέκαθενּׄ· [] και ο εναγκαλισμόςː

μίμηση της αγκάλης που ανοίγεται σε αχτές.

Τάκης Παπατζώνης, Εκλογή β’, εκδ.Ίκαρος, 1962

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)

Σε περιμένω... Πάρις Τακόπουλος

Kelly Castro

 

Ω! Γραφότανε και μῶνος

με «Ο» μέγα,

καί ἦταν πιό σωστό.

Γιατ’ εἶναι πάντοτε μακρό

αὐτό τό «Ω»,

κι ἂς περισπᾶται.

Ἰδίως ὅταν μῶνος μου

ἐγώ σέ περιμένω.

Πάρις Τακόπουλος, Τα ποιητικά (2010-1950), εκδ. Ποταμός

-----------

Βραδύνεις

και αλγώ

περί πολλά.

Χρυσούλα Χατζηγιαννιού, Μπαλλάντες, 1969  

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024

Πολύ, πάρα πολύ!.. Αγγελική Γάττου

Sebastiao Salgado

Μια και το λέει ο λόγος,

το λέει η γνώση, η γνώμη σου και το συμφέρο

και βέβαια, ναι,

θα πάμε ως πέρα, απάνω-κάτω, ως μακρυά-

ησύχασε!

Θ’ ανοιχτούμε πολύ, πάρα πολύ,

θα φοβηθούμε πολύ, πάρα πολύ,

θα θαρέψουμε πολύ, πάρα πολύ.

Ησύχασε.

Αγγελική Γάττου, Ανθρώπινο, 1950 

 (Ανθ. Η.&Ρ. Αποστολίδη)

-------------

Πάντα ο άνθρωπος φοβόταν.

Τις μοναχικές στιγμές,

την άλλη όχθη,

τους καπνούς πέρα από τη βουνοσειρά…

Γιάννης Συμεώνογλου 

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)

 

Εξοχικό σπιτάκι... Στέργιος Σκιαδάς

Γκλόρυ Ροζάκη

 

Μικρούλι εξοχικό κλειστό σπιτάκι

με τ’ άδειο σκεφτικό εξοχικό περιβολάκι,

ψιλή βροχή βροχή τη μοναξιά σου ραίνει,

ψιλή βροχή στα τζάμια σου πεθαίνει.

Στέργιος Σκιαδάς, Ώρες πνοής, 1951 

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024

------------

Μικρό χωριό μου

ερημικό τραγούδι

φτάνεις τα βράδια.

Μαρία Μαρκαντωνάτου, Σπαρτολούλουδα, εκδ. Παρασκήνιο, Αθ. 2020 

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024

Να αγαπούσα... Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας

David Seymour

 

Μη με θαυμάζης,

μόνο αγάπα με,

λυπήσου ό,τι γνωρίζω.

Ήθελα να μην ήξερα, να [] αγαπούσα μόνο.

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Ζώνη Ασφαλείας, εκδ. Andy’s, 2004 

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024

-----------

Η ευτυχία κρατάει κάτω απ’ τη μασχάλη της ένα ψωμί.

Γιάννης Ρίτσος, Ποιήματα 1930-60 

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)