Χαιρετισμός... Πάνος Σπάλας

Σωτήρης Σόρογκας, 2010

 

Έβγαλα το καπέλλο μου και χαιρέτησα την Άνοιξη,

φίλησα μια αναμμένη παπαρούνα στ’ αχείλι

και στάθηκα να περάση η πομπή των χαμομηλιών!..

Ένα πουλί τρυπάει ένα συννεφάκι να περάση,

μι’ αράχνη απλώνει τ’ ασπρόρουχά της στον ήλιο

και μια μυλόπετρα γυρίζει τη φωνή μου,

τη φωνή μου που την παίρνει το ποτάμι

για να την πάει στην θάλασσα!..[]

Τραγούδησα παλιά τραγούδια

κι άκουσα στο σκοπό τους την παιδική φωνή μου

-τη φωνή μου που κλώθει η μυλόπετρα

και την πάει τραγουδώντας για τη θάλασσα!

Πάνος Σπάλας, Αλφειός, 1950

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)

------------

Η Άνοιξη είναι απάντηση, δεν είναι εποχή.

Θάνος Χαμπίπης, Ιχνηθέτης 1964 

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024

Πενήντα χρόνια... Μέλπω Αξιώτη

Eduardo Gageiro, Ericeira, Portugal,  1937

 

…Ωχ, αφέντη, και νάξερες το τι μεγάλο πράμμα που είναι να τάχης όλα μες στο σπίτι σου!

-μας τόμαθεν εμάς η μάνα μας:

Πενήντα χρόνια θέλει ο άνθρωπος ύστερ’ από τη γέννησή του

να γεννηθή…

Τώρα πηγαίνετε!.. μας είπε η μάνα μας

Έτσι,

σαν ήρθε και πεθάναμε, δεν πήραμε άλλο τίποτας στις                                                                                                  χούφτες μας

-τα φιλιά του κόσμου.

Μέλπω Αξιώτη, Σύμπτωση

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)

------------

Και να ξέρη κανείς πως εκείνο που μένει απ' τον

ολόκληρον άνθρωπο γεννιέται πέρα απ’ τον θάνατο!..

Γιώργος Μετσόλης, Παρουσία, 1951 

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024

Μνήμες... Δημήτρης Χουρμούζης

                                                                    Θεόδωρος Βρυζάκης, 1853

Μνήμες μιας άλλης γης:

η αμυγδαλιά, που επέμενε ν’ ανθίση,

κ' ένα τραγούδι

Μωριά και Ρούμελη

που επέμενε να εθνεγείρη…

Δημήτρης Χουρμούζης, Έλυτρα της σιωπής  

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)

-----------

Παιδιά κι άντρες με μια γνώμη

σαν το σίδερο στ’ αμόνιː

-Εμείς τ’ αποφασίζουμε,

το θέλουμε, τ’ ορίζουμε!..  

Δημοτικό 

Συλλογή: Arnold Passow, Ρωμαίικα Τραγούδια" (Popularia carmina Graeciae recentioris), 1860

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)

 

Ο εθνικός μας δρόμος... Χρίστος Λάσκαρης

Paul Hull

 

Φτιαγμένος από μοναξιά και άσφαλτο

ο εθνικός μας δρόμος

τραβάει σιωπηλός,

διασχίζοντας εκτάσεις ακατοίκητες.

Νυχτώνει,

και γίνεται πιο σιωπηλός.

Αριά και πού,

με το χλομό του φως,

κάποιο μοναχικό πρατήριο βενζίνης…

Χρίστος Λάσκαρης, Ποιήματα, Παιανία 1995

Διορθώσεις, ΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ τχ 23, Μάιος 2013 https://diorthoseis.eu/

------------

…Κ’ η νύχτα να πέφτη σα βροχή

στο κορμί ενός σκύλου.

Ιάσων Ιωαννίδης, Απ’ το υπόγειο 1965

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)

Τόσο γλυκειά... Χρυσούλα Χατζηγιαννιού

Γιάννης Τσαρούχης

 

… Τόσο γλυκειά

και τόσο

όμορφη,

που λες:

Ενήστεψέ μου

ο λογισμός

και κρύσταλό σου

εγίνη!..

Χρυσούλα Χατζηγιαννιού, Μπαλλάντες 

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)

------------

Γεννήθηκα για να προφτάσω

να χαιρετίσω στην άκρη του δρόμου

τον ήλιο των ματιών σου!..

Γιάννης Ρίτσος, Ποιήματα 1930-60

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)

Ο μύθος... Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας

Ιωάννης Δούκας, Κένταυρος Χείρων και  Αχιλλέας

 

Κι αυτός ο μύθος της αχίλλειας πτέρνας!

Ο πανίσχυρος – παναδύναμος εις τι σημείον.

Επουσιώδες δήθεν, βασικό παραταύτα και στηρικτικό του.

Μέχρι θανάτου.

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Θρύψαλα εκδ. Andy’s publishers 

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024

-------------

…Και τα πιο ασήμαντα [], μεγάλα!

Τάκης Παπατζώνης, Εκλογή Α’, 1962

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)

Ηρέμα... Δημήτρης Μαρουδάς

Felicia Murray

 

Λαβωμένο σκαρί, ταλανισμένο!

Σ’ όλους τους καιρούς κόντρα,

προσμένεις σιωπηλά τη στιγμή,

που η Γέφυρα στη Μηχανή

θα δώσει την εντολή: Ηρέμα!..

Δημήτρης Μαρουδάς, Αποδράσεις, andy’s publishers, Αθ. 2008

Διορθώσεις, ΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ, τχ. 36, Νοέμβριος-Δεκέμβριος 2014, https://diorthoseis.eu/

-----------

Ανάπαυση

Πόσο ωραία λάμπει, πόσο ευωδιάζει

η στιγμή ύστερα από τη δουλειά!

Νίκος Γρηγοριάδης, Δειγματοληψία Α’

Διορθώσεις, ΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ, τχ. 19, Ιανουάριος 2013, https://diorthoseis.eu/

Μάνα... Γιάννης Πανούσης

Ewa Cwikla

 

Γλυκιά μορφή

χαμογελάει αδρά μεσ’ από την κορνίζα

της φωτογραφημένης στιγμής,

για να θυμίζη,

σιωπηλά και τρυφερά,

στους ένοικους του άδειου σπιτιού,

πως μόνο η άδολη αγάπη

μπορεί να μας προστατεύη.

Γιάννης Πανούσης, Μοιρόγραφτο, Ι. Σιδέρης, Αθ. 2018 

Διορθώσεις, ΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ Σεπτέμβριος 2019, τχ 45 https://diorthoseis.eu/

-------------

Απέραντα που ήτανε

της μάνας σου τα μάτια!

Τάσος Ζερβός, περ. Τα Νέα Ελληνικά, τχ. 10, Οκτ. 1966

Εύκολα που ξεχάσαμε... Γιώργος Στογιαννίδης

Adam Magyar

 

Όταν σηκώναμε τα μάτια, βλέπαμε έναν άλλο καπνό,

που μύριζε κέδρο και αγάπη.

Δεν ξέραμε πως θα υποφέραμε σήμερα,

πως δεν θα ‘χαμ’ ένα φύλλο να σκεπάσουμε τη ντροπή μας

καθώς περιμένουμε, χρόνια και χρόνια,

συζητώντας αδιάντροπα, ξεγελώντας ο ένας τον άλλο

μ’ ανθοδέσμες και άχρηστα δώρα…

Εύκολα που ξεχάσαμε, εύκολα που περάσαμε

απ’ τον Άννα στον Καϊάφα!..

Γιώργος Στογιαννίδης, περ. Τα Νέα Ελληνικά, 1952 

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024

-----------

Μ’ όλο που ήμασταν

όλοι μαζί πάρα πολλοί,

η φριχτή μοναξιά μας αγκάλιαζε

χωριστά τον καθένα!

Ζωή Καρέλλη, περ. ο Αιώνας μας, 1949 

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024

Το ντουλάπι... Νίκος Βασιλάκης

Antoni Taule

 

Το ντουλάπι έχει μέσα

άρτον, οίνον κι έλαιον

αλλά ψυχή-

την πόρτα δεν χτυπά,

να στρώσω αμέσως το τραπέζι.

Νίκος Βασιλάκης, Τα ποιήματα που γίναν χόβολη 1986-2004, εκδ. Μπιλιέτο

-----------

Βάλε κι άλλη αγάπη στο τραπέζι

κάποιος πονεμένος θα βρεθεί...

Λευτέρης Παπαδόπουλος, Τα τραγούδια μου, εκδ. Κάκτος

Απ’ το μυαλό... Δημήτρης Παπαδίτσας

Δημοσθένης Κοκκινίδης

Απ’ το μυαλό [] δε βγήκε ποτέ ένα ολόκληρο ζώο

ποτέ η εκτυφλωτική δέσμη του ασήμαντου -που είναι                                                                           ακέραιος ύμνος-

και ποτέ ένα ολόκληρο νησί με τραγουδιστές λακκούβες                                                                                    αλατιού

και ταπεινούς θάμνους πρωινής χαράς μελισσιών!.. 

Δημήτρης Παπαδίτσας, Εν Πάτμω και δύο ερμηνείες, 1966

(Ανθολογία Η.&Ρ. Αποστολίδη)

-------------

Πολλά μέλλει να μάθης

αν το ασήμαντο εμβαθύνης!

Οδυσσέας Ελύτης, Το Άξιον Εστί 

Κωνσταντίνος Μ. Μάστρακας, Αλφαβητικά Ενθυμήματα, εκδ. Διορθώσεις, Αθήνα 2024

 

Ροδακινίτσα... Γιάννης Βλαχογιάννης

Ρηνιώ Κυριαζίδη–Μουρέλου 

Προσευχὴ πρὸς ἕνα δέντρο

[]

Ροδακινίτσα, ὀ ἴσκιος σου γλυκός εἶναι γιά μένα,

[]

Τώρα ἡ ψυχή μου λαχταρεῖ σὰ στερεμμένη βρύση

τὰ μυστικά τ' ἀμίλλητα νὰ πιῇ καὶ νὰ μεθύσῃ,

ποὺ ἡ κόρη τὰ μολόησε κρυφά μόνο σ' ἐσένα,

ξεμολογήτρα της καλή, βουβά καὶ φοβισμένα.

Τὰ πῆρες καὶ τὰ μέρωσες ἐσύ καὶ τάχεις κάμει

δροσιά κι ἀνάβρα μέσα σου, καὶ κῦμα καὶ ποτάμι,

ποὺ ἐνῶ κυλᾶ καὶ χαίρεται τρελλά καὶ μουρμουράει,

νιώθω τῆς κόρης τὴ λαλιὰ μ' αὐτὰ νὰ σοῦ μηνάῃ. [] 

Γιάννης Βλαχογιάννης, Ημερολόγιον(Εθνικών φιλανθρωπικών καταστημάτων) Πόλη 1906 

Ανθ. Η.&Ρ. Αποστολίδη

------------

Καλύτερα που δε μιλάς

τα λόγια μας ξεχνιούνται

όσα ποτέ δεν είπαμε

αυτά δε λησμονιούνται.

Μιχάλης Γκανάς, Στίχοι, εκδ. Μελάνι