Παγωμένα πρωινά... Μυρσίνη Γκανά

David Drebin

 

Κάποια παγωμένα πρωινά

βγαίνω απ΄το σπίτι

αχνίζοντας

ύπνο

φιλιά

αγάπη

και κοντοστέκομαι

κοιτάζοντας το σύννεφο

που θα θαμπώσει

σε λίγο το παρμπρίζ μου...

Μυρσίνη Γκανά, Τα πέρα μέρη, εκδ. Μελάνι

Να μ’αγγίζεις τυχαία... Ρενέ Στυλιάρα

Margaret Lansink

 

Μόνο για να «κερδίσω» εσένα,

κι ας ήτανε για ένα βράδυ μόνο

Ένα βράδυ ο κόσμος σου να είμαι εγώ

Μια στιγμή να ξεχάσεις όποιον ξέρεις γνωστό

Μια στιγμή να γίνω εγώ το γέλιο κι η πνοή σου

να σ’έχω, να σ’αγγίζω, ν’ακουμπάω το κορμί σου

Να γίνω το βλέμμα σου για λίγο

Να μπερδέψω τα χέρια μου στα μαλλιά σου,

να σου ψιθυρίσω όνειρα

κι ύστερα που θα κοιμάσαι,

να σε κοιτάζω που ανασαίνεις

Να μ’αγγίζεις τυχαία

και εγω να σ’ερωτεύομαι

κάθε φορά πιο πολύ.

Ρενέ Στυλιαρά, Διακριτικά, εκδ. Γαβριηλίδης 2013

Στα χτήματα βαδίσαμε... Οδυσσέας Ελύτης

Βούλα Παπαϊωάννου

 

Στα χτήματα βαδίσαμε όλη μέρα

με τις γυναίκες τους ήλιους τα σκυλιά μας

παίξαμε τραγουδήσαμε ήπιαμε νερό

φρέσκο καθώς ξεπήδαγε από τους αιώνες!

Το απομεσήμερο για μια στιγμή καθήσαμε

και κοιταχτήκαμε βαθειά μέσα στα μάτια.

Μια πεταλούδα πέταξε απ' τα στήθεια μας

ήτανε πιο λευκή

απ' το μικρό λευκό κλαδί της άκρης των ονείρων μας

ξέραμε πως δεν ήταν να σβηστεί ποτές

πως δεν θυμότανε καθόλου τι σκουλήκια έσερνε.

Το βράδυ ανάψαμε φωτιά

και τραγουδούσαμε γύρω-τριγύρω:

Φωτιά ωραία φωτιά μη λυπηθείς τα κούτσουρα

φωτιά ωραία φωτιά μη φτάσεις ως τη στάχτη

φωτιά ωραία φωτιά καίγε μας

                                                        λέγε μας τη ζωή!

Εμείς τη λέμε τη ζωή την πιάνουμε απ' τα χέρια

κοιτάζουμε τα μάτια της που μας ξανακοιτάζουν!

Κι αν είναι αυτό που μας μεθάει μαγνήτης, το γνωρίζουμε

κι αν είναι αυτό που μας πονάει κακό, τόχουμε νιώσει

εμείς τη λέμε τη ζωή πηγαίνουμε μπροστά

και χαιρετούμε τα πουλιά της που μισεύουνε!

Είμαστε από καλή γενιά.

Οδυσσέας Ελύτης, Ήλιος ο Πρώτος

Το βάρος... Παναγιώτης Κανελλόπουλος

Τάκης Τλούπας 1968

 

Στάσου όπου βρίσκεσαι! Σε κάθε θέση

χαίνει ένα βάραθρο κι υπάρχει μια κορφή!

Για όποιονε ξέρει να μην πέσει,

παντού είναι κέντρο και παντού είναι μέση!..

Ζυγίσου όπου κι αν βρίσκεσαι… Το βάρος

δε σπρώχνει κάτω· προς τ' απάνω πάει!..

Παναγιώτης Κανελλόπουλος, Απλοί Φθόγγοι σε Στίχους, Αθήνα, Εκδόσεις Πυρσός, 1939 

Μέσα στο συνωστισμό... Χρίστος Λάσκαρης

 

Karel Chladek

Μέσα στο συνωστισμό  

Μόνο για μια στιγμή με άγγιξε·

δημιουργώντας στη ζωή μου

κάτι σαν άβυσσο.

Χρίστος Λάσκαρης, Απόγευμα προς βράδυ, εκδ. Γαβριηλίδη

Ορίζοντες... Ανδρέας Εμπειρίκος

Σπύρος Βασιλείου

 

Ναι είμεθα ακόμη επί της γης

και πορευόμαστε πεζή,

καβάλλα ή καθισμένοι,

μα πάντοτε κινούμενοι προς τους ορίζοντες

που μας καλούν

και κάποτε θα μας ανήκουν.

Ανδρέας Εμπειρίκος, Οι κύκλοι του Ζωδιακού. Εκδόσεις Άγρα.