![]() |
| Γιάννης Γαΐτης & gif by blogger |
Δεν μας ήξεραν, και μας ζητωκραύγαζαν…
Δεν μας ήξεραν, και μας μισούσαν…
Θεόφιλος Δ. Φραγκόπουλος, Ιδιωτική διάβαση
(Ανθ. Η.& Ρ. Αποστολίδη)
![]() |
| Christopher Lee Gil |
Κάτι να μείνει απάνω μου,
μια λάμψη από το πρόσωπό σου,
ν’ αντιφεγγίζουν ομορφιά τα μάτια μου.
Κάτι να μείνει από το βλέμμα σου
στο βλέμμα μου, σαν αντηλιά.
Μπερδεύοντας τα βλέφαρά μου με τα δικά σου
μέσα σ’ ένα κλειστό κοίταγμα, να βλέπω αλλιώς.
Να φιλήσω τα χείλη σου να φιληθώ.
Γιώργος Θέμελης, Το δίχτυ των ψυχών (1965)
![]() |
| Pepi Merisio, Italy 1960s |
Ανοιξιάτικο είναι μούχρωμα στο λόφο-
και τρέμουνε στον άνεμο τα φύλλα…
Ένα κορίτσι ξεπροβαίνει· και στη μέση του
έχει το χέρι του έν’ αγόρι περασμένο…
---
Γιατί σταμάτησαν και σιάχνουν τα μαλλιά
εκείνα τα παιδιά που παίζαν μπάλλα;
Βάζουν το χέρι τους αντήλιο και κοιτούν
τα δωδεκάχρονα παιδιά της γειτονιάς…
---
Ο ήλιος είναι μια πληγή που στάζει αίμα.
Πέρασε το ζευγάρι αγκαλιασμένο…
Στο ίσωμα του λόφου παίζουν μπάλλα
τα δωδεκάχρονα παιδιά της γειτονιάς…
Φαίδρος
Μπαρλάς, Άπαντα,
εκδ. Τα Νέα Ελληνικά