 |
| Shoji Ueda |
Πολλά βιβλία ποιημάτων
με θερμές αφιερώσεις
από ανώνυμους σε επώνυμους ποιητές
βρίσκω στο Μοναστηράκι.
Σ’ αυτό το παζάρι της Κυριακής
ψάχνω να βρω και το δικό μου
που με τιμή και εκτίμηση
σου είχα κάποτε αφιερώσει…
Νίκος
Βασιλάκης, Τα ποιήματα που γίναν χόβολη
1986-2004, εκδ. Μπιλιέτο
 |
| Philip Warp |
Έφυγες
κι έμεινα σαν μέσα δρόμος της Κέρκυρας
την ώρα που κλείνει η αγορά
κι αποχωρούν οι τουρίστες.
Γιώργος
X . Θεοχάρης, Αμειψισπορά
 |
| Alexey Bednij |
Χαιρετούμε ο ένας τον άλλον
σαν μοναχικά πλοία τη νύχτα.
Ο καθένας στη δικιά του θάλασσα
ο καθένας στο δικό του όνειρο για λιμάνι.
Raquel Angel-Nagler, 365
ημέρες. Το ημερολόγιο ενός κύματος, εκδ. Σμίλη, μετ Μαρία Δ. Ευθυμίου
 |
| Monica Vitti in La notte (1961) |
θέλω το ξημέρωμα να με βρει
Καρούζο να διαβάζω στο μπαλκόνι
ενώ από μακριά θα ακούγονται
οι ήχοι τη νύχτας
σειρήνες περιπολικών
εξομολογήσεις ερωτευμένων
λαϊκά της παρακμής
θέλω το ξημέρωμα να με βρει
Καρούζο να διαβάζω στο μπαλκόνι
το τσιγάρο να ‘χει σβήσει στο τασάκι
ενώ μέσα στο δωμάτιο μας
που θα φωτίζει το φεγγάρι
εσύ να με καλείς
σε νέες περιπέτειες
Ειρηναίος Μαράκης, Κίβδηλη Αντιόχεια
 |
| Alexandru Crisan, Rome Διαδέχονται οι μέρες μου γρήγορα η μια τους την άλλη, σα να ’ναι πουλιά που κυνηγιούνται στο σούρουπο μιας ερήμου, μπερδεύονται, πέφτουνε το ένα τους πάνω στο άλλο, χτυπιούνται ―σωριάζονται, γίνονται ένα σώμα οι μέρες μου. Σφηνώνονται μες στις Κυριακές οι Δευτέρες, μπλέκονται οι μήνες καθώς τα χαρτιά της τράπουλας: Μάρτης κι αμέσως Δεκέμβρης, Αύγουστος έπειτα, παγώνουν οι άκρες των χεριών μου καθώς ψηλαφώ το λαβύρινθο, προσπαθώντας να βάλω μετά την Κυριακή τη Δευτέρα, ή τον Απρίλη πριν απ’ το Μάη. Να χωρίσω ξανά τη βδομάδα σε εικοσιτετράωρα. Νικηφόρος Βρεττάκος, Ο Μανόλης Αναγνωστάκης ανθολογεί, εκδ. Μεταίχμιο |
 |
| Mari Feni |
Ας επελαύνει ολοκόκκινος ο ήλιος,
είναι πιο δυνατό το σκοτάδι
που γλιστρά έτσι ταπεινά και ασήμαντα.
Κώστας
Μόντης, Στιγμές
