 |
| Junichi Hakoyama |
Ακροβατώντας σιωπηρά στις ηχηρές
παρενθέσεις της ζωής μου παλεύω με τον Φόβο.
Τον Φόβο που αιχμαλώτισε, χειραγώγησε
κι απαξίωσε τ' όνειρο, την ψυχή, την καρδιά, το μυαλό.
Απαγόρευσε στις λέξεις να κυλήσουν απ'
τα χείλη.
Κλείδωσε Αισθήματα και Βήματα στα
Κουτάκια των Σκιών.
Σκότωσε τον Έρωτα κι εμπόδισε την ψυχή
ν' απελευθερωθεί απ' το Σώμα που παρέλυσε κι εκτέλεσε.
Ψυχρά! Αδυσώπητα!
Θα σε νικήσω!
Θα σου βγάλω την μάσκα!
Θα την συνθλίψω!
Είσαι ένας θρασύδειλος θόρυβος.
Δεν έχεις Φωνή!
Θ'ακούσεις λοιπόν την Κραυγή μου.
Ηχηρά, Επιβλητικά, Θεαματικά!
Θα τρομάξεις!
Και θα σε θάψω στο Χωράφι της Σκιάς
που έσπειρες.
Χαριτίνη Βαζαίου
