Ήναψαν τας λαμπάδας... Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης.

Ουμβέρτος Αργυρός

«Ήναψαν τας λαμπάδας κι εξήλθον

όλοι εις την ύπαιθρον να

ακούσωσιν την Ανάστασιν.

 Γλυκείαν και κατανυκτικήν

Ανάστασιν εν μέσω των ανθούντων

δένδρων, υπό ελαφράς αύρας

σειομένων ευωδών θάμνων

και των λευκών ανθέων

της αγραμπελιάς…»

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης. 

Αγία Παρασκευή Μεγάλη. Κωστής Παλαμάς

Θεόδωρος Ράλλης

«Η νύχτα των Παθών, αγία Παρασκευή μεγάλη,

 θυμάσαι; Οι κράχτες βροντεροί του δρόμου και χουγιάζουν

 «Ώρα, ώρα για την εκκλησιά!» Τα σήμαντρα σωπαίναν,

μήπως ταράξουν του Ιησού τον ύπνο ολογυρμένου

στων επιτάφιων τα χρυσά τα σάβανα που οι βιόλες

χλωμές και τα τριαντάφυλλα τα κοκκινοπλουμίζαν.

Θυμάσαι; Η νύχτα των Παθών μα και τ’ Απρίλη η νύχτα

της χώρας όλα, νόμιζες, να βουβαθούν γυρεύαν

θρήσκα και κατανυχτικά, τη σιγαλιά να κάμουν

μια προσφορά ευλαβική προς του Κυρίου τα Πάθη.

Και μοναχά δε σώπαινε στο περιβόλι μέσα

με τη δικούλα του εκκλησιά, με τη λατρεία δική του,

 πιστός και ιερουργός Θεού ψηλότερου απ’ όλους,

 τ’ αηδόνι. Η νύχτα των Παθών, μα και τ’ Απρίλη η νύχτα.

Διάπλατες πέρα οι εκκλησιές ολόφωτες και φτάναν

απ’ τ’ ανοιχτά παράθυρα στα σπίτια μας οι θρήνοι

σεμνοί κι αντιθρηνούσανε στου χριστιανού τα χείλη:

 «Ζωή εν τάφω… Έαρ γλυκύ… Γλυκύτατόν μου τέκνον..»

Μπρος στην πεζούλα του σπιτιού, της γειτονιάς μελίσσι

κι εμείς, αγόρια αγίνωτα κι αστάλωτες παιδούλες,

 ο ύπνος δε μας έπαιρνε, προσμέναμε την ώρα

της εκκλησιάς...»

Κωστής Παλαμάς, Ασάλευτη Ζωή

Πιλάτος... Τάσος Γαλάτης

Όλοι μονοπωλούσαν την αλήθεια

Εσσαίοι, Φαρισαίοι, Σαμαρείτες, Σαδδουκαίοι,

μέτοικοι και άποικοι από τις τέσσερις γωνιές της αυτοκρατορίας

τελώνες, γραμματείς, αρχιερείς, κολλυβιστές.

Για την αλήθεια όμνυαν

χωρίς να υποψιάζονται ότι την ίδια πίστη ομολογούσαν

όταν κραύγαζαν το «άρον, άρον»

την ίδια θρησκεία προσκυνούσαν του αίματος.

Δούλος της Ρώμης, του Καίσαρα θεράπων

εγώ δεν έχω πρόσωπο, δεν έχω ιστορία

ό,τι μπορώ μονάχα είναι να ρωτάω

«τι έστιν η αλήθεια» κι ας πνίγουν τη φωνή μου

οι αλαλαγμοί, τα «σταυρωθήτω, σταυρωθήτω».

Ιδού λοιπόν μου αποκρίνονται απ’ όλες τις γωνιές της γης

ιδού η αλήθεια,

είναι ο εμπαιγμός, το ακάνθινο στεφάνι

της κουστωδίας, οι βλασφημίες,

ο θρίαμβος του ιερατείου,

μοναδική αλήθεια είναι η Σταύρωση

και για μένα ένα πλεούμενο επί τέλους

για να με φυγαδεύσει από την καταραμένη γη της Γαλιλαίας.

Τάσος Γαλάτης, Το φως του κόσμου

Απειλές... Σωκράτης

Jackson Pollock

ΔΗΛΩΣΕΙΣ…

Φ. Κουβέλης:"Να μας κάνει ισχυρούς ο λαός ώστε να μην μπορούν χωρίς εμάς" - Ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ ξεκαθάρισε πως θα συζητούσε εκ νέου να συμμετέχει σε μια κυβέρνηση συνεργασίας. 13/4/14 protothema.gr

ΣΧΟΛΙΟΝ…

Αι μεν βρονταί τους παίδας, αι δε απειλαί τους άφρονας καταπλήττουσι.

Σωκράτης

Το ελληνικό Πάσχα... Ηλίας Μπαζίνας

Κων. Κυζικινός  1807

Το «Έλληνες» μας μάρανε;

 Το ελληνικό Πάσχα, ΕΙΝΑΙ ένα μοναδικά «ελληνικό» φαινόμενο.! Και ελληνικό και ΜΟΝΑΔΙΚΟ. Το ελληνικό Πάσχα έχει διπλό χαρακτήρα: θρησκευτικό και εθνικό. Είναι κι αυτή μια ιδιορρυθμία του λαού μας και της ιστορίας του. Μείναμε τόσα χρόνια μόνοι ή σχεδόν μόνοι στον κόσμο, ώστε τίποτα δικό μας δεν είναι πια εντελώς όμοιο με ό,τι άλλο υπάρχει στον κόσμο.

 Το Πάσχα των καθολικών είναι ίδιο για ένα δισεκατομμύριο κόσμο. Το ελληνικό Πάσχα είναι μόνο των Ελλήνων. Κανένας δεν αμφισβητεί τους δεσμούς και με τους άλλους ορθοδόξους. Οι δεσμοί αυτοί, όμως, είναι σχεδόν αποκλειστικά δεσμοί πίστης. Όχι ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ. Η παράδοση, όμως, έχει αυθυπαρξία σαν αγαθό. Γι' αυτό και το Πάσχα των Ελλήνων έχει μεγάλη αξία ακόμα και για εκείνους, που δεν εξαντλούν το νόημά του στο μεταφυσικό του περιεχόμενο. Το Πάσχα οι συνειδητοί ορθόδοξοι συνυπάρχουν αρμονικά με όλους τους πανέλληνες, έξω και πέρα από το θρησκευτικό δεσμό.

 Οι ημέρες αυτές κάθε χρόνο μας αναβαπτίζουν και μας ενώνουν σαν έθνος. Και τονώνουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά μας, που απειλούνται με εξαφάνιση. Αυτά τα χαρακτηριστικά, που τόσο ενοχλούν τον κ. Κίσσινγκερ και το συνάφι του! (Σύμφωνα με δική του δηλωση). Αξίζει να προστατεύεται η παράδοση, πέρα από όλα τα άλλα. Έκανε αιώνες για να γίνη. Είναι συχνά φαινόμενο οιονεί φυσικό. Αν την αφήσης να μαραθή, για να επιχειρήσουμε και μια αντιστοιχία με την οικολογία, είναι άγνωστο τι θα συμπαρασύρη.

 Προσωπικά, θεωρώ τη Μεγάλη Εβδομάδα ως την πιο σπουδαία, μαγική και μυστηριακή στιγμή του χρόνου. Θα το θεωρούσα βλασφημία να επιχειρήσω να δώσω «λογική» ερμηνεία στα όσα σημαίνει για μένα. Περιορίζομαι να τη ζω, όπως την παρέλαβα από τους γονείς μου και τους δασκάλους μου.

 Διάφοροι μηχανισμοί ισοπέδωσης έχουν μπη σε λειτουργία από διάφορες πλευρές για να αφανίσουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του ελληνικού πολιτισμού, ενός πολιτισμού απειλητικού για τα σχέδια της παγκόσμιας δικτατορίας.

 Τα συμπτώματα είναι αμέτρητα. Όσοι έχουν έστω και την ελάχιστη νοημοσύνη και στοιχειώδες ιστορικό ένστικτο, τα βλέπουν.

Ωραία, θα μου πείτε. Και τί έγινε αν τα παιδιά μας δεν θα λέγονται Έλληνες. Αφού θα ζουν, θα τρώνε, θα αφοδεύουν, θα αναπαράγονται, το «Έλληνες» μας μάρανε;

Ο καθένας, φίλοι, κάνει τις επιλογές του. Εγώ τις δικές μου τις έχω κάνει. Καλές γιορτές!

Ηλίας Μπαζίνας

 «Φίλαθλος», 23-4-1997

Εμένα δε με ξεγελάς... Γιώργος Σεφέρης

ΑΠΌ ΤΟΝ ΤΥΠΟΝ…

Μετά τον Σταύρο Θεοδωράκη έρχεται μια φιλόδοξη πολιτική πρωτοβουλία στον Πειραιά με τον Γιάννη Μώραλη και τη στήριξη του Βαγγέλη Μαρινάκη.

Η επιτυχημένη καμπάνια του Σταύρου Θεοδωράκη με μότο «πολιτική χωρίς κομματικό παρελθόν» βρίσκει θετική ανταπόκριση στην κοινή γνώμη που αναζητεί απεγνωσμένα φρέσκα πρόσωπα για να εκφράσουν το καινούριο που γεννιέται.

Σε ένα άλλο επίπεδο, αυτό της Αυτοδιοίκησης, ο πολυσυλλεκτικός χαρακτήρας του ψηφοδελτίου που συγκροτεί με νέα και άφθαρτα πρόσωπα ο Γιάννης Μώραλης, ένα επιτυχημένο στέλεχος από τον ιδιωτικό τομέα, διαπερνά οριζόντια το τοπικό κομματικό κατεστημένο και δημιουργεί βάσιμες προσδοκίες για το ξεκίνημα μιας νέας εποχής στον Πειραιά.14/4/14 protothema.gr

Πληροφοριακά…

Στ.Θεοδωράκης: Παλαιό μέλος του ΠΑΣΟΚ, άριστος αφισοκολλητής, μέχρι πρότινος δημοσιογράφος του ΔΟΛ.

Γιάννης Μώραλης: Υιός του υφυπουργού του ΠΑΣΟΚ, Πέτρου Μώραλη.

Βαγγέλης Μαρινάκης: Υιός πρώην βουλευτή...

ΣΧΟΛΙΟΝ…

Εμένα δε με ξεγελάς

αγύρτη με τις περικνημίδες 

και την πανοπλία

και με λίγη σωκρατική ενδοσκόπηση

Που πλήρωνες τους μάντεις

για ένα καλό οιωνό

Μίλησε τώρα τι έχεις να πεις

Γιώργος Σεφέρης, Ποιήματα, εκδ. Ίκαρος