Πέμπτη, 17 Ιανουαρίου 2019

Δυσκολία διάγνωσης... Γιώργος Χ. Θεοχάρης

Jeff Robb


-Είναι τώρα λίγος καιρός
που δεν μπορώ να διαβάσω τα μάτια σου
γιατί το ήμερο βλέμμα σου
έχει κάτι το μή αναγνωρίσιμο.

Όπως τα εικονοστασάκια
στην άκρη του δρόμου
που έτσι καθώς περνάς

δεν ξέρεις αν αναφέρονται
σε κάποιον που σκοτώθηκε
ή σε κάποιον που σώθηκε.
Γιώργος Χ. Θεοχάρης, Πτωχόν Μετάλλευμα (1990)

Τρίτη, 15 Ιανουαρίου 2019

Η γενική χρησιμότης των φελλών... Τάσος Ζερβός




Ποιος είπε πως οι φελλοί δεν ωφελούν;
Ύλη ελαστική, οσμή ουδετέρα, αδιάβροχη
σ΄ όλες τις καταστάσεις,
κατάλληλη για επενδύσεις, για μονώσεις
και γι΄ αλιεία, σε θολά – κατ΄ εξοχήν – νερά…

Αρέσουν σ΄ όσους θέλουν να πατούν σε φελλοτάπητες
ή και σ΄ αυτούς που θέλουν
– για τη δική τους τη βαρύτητα –
ένα μέτρο να συμφέρει…

Ναι, τους αρέσουν… Γιατί έτσι που επιπλέουν στη σειρά,
όλοι οι φελλοί σε κάθε μέγεθος,
γαλήνη τους γεμίζουν κι ησυχία,
γιατί με λίγη πίεση,
είναι άριστοι οι φελλοί στη μόνωση
από θερμότητα, υγρασία, ήχους και αλήθεια,
γιατί ποτέ τους δεν θ΄ αφήσουν να φανούν
των κρατικών δεξαμενών οι πάτοι…

Έτσι εν τέλει οι φελλοί ωφελούν.
Παίρνουν κι αυτοί, στον τόπο αυτό,
βαρύτητα. Και μάλιστα φροντίζουν να τονίζουν
ότι κατάγονται απ΄ τη δρυ…

Γι΄ αυτό όση τρικυμία κι αν σηκωθεί
στον  τόπο αυτό
δεν θα ξεράσει τους φελλούς στις άκρες…

Γιατί με τόσες θάλασσες,
τόσες ακτές από αιώνες εθισμένες
να εξοστρακίζουν τα πιο καλά μας κύματα
υπόγεια ρεύματα κι ασήμαντοι θα υποκλέπτουνε τη νίκη
και τους φελλούς θα σώζουν πάλι μεσοπέλαγα… 
Τάσος Ζερβός, Έφοδος, 1966-1980

Κυριακή, 13 Ιανουαρίου 2019

Το γράμμα... Γιάννης Βαρβέρης

Rita Hayworth in Gilda, photo by  Robert Coburn, 1946


Στην τσέπη του παλτού σου
παλιό σουσάμι
φλούδια φιστικιών
και το τσαλακωμένο γράμμα μου.
Ξύπνησαν λέξεις
φράσεις ανακλαδίστηκαν
έτριξα μήνες εκεί μέσα
μέρες του κρύου
νύχτες απ’ την κρεμάστρα μέσα στη σιωπή
μήπως ακούσεις
άλλαξα στίξη αμβλύνοντας υπαινιγμούς
κόπηκα ράφτηκα εν αγνοία σου
κατά τις πιθανές σου επιθυμίες.
Μα τώρα πια που μπαίνει το καλοκαιράκι
κι είναι σαφείς οι προοπτικές του μέλλοντός μας
αντί να γκρεμοτσακιστώ πηδώντας
ή αντί να με ξεγράψεις
στέλνοντας το παλτό σου στο καθαριστήριο
θα σφίξω θα μαζέψω
σε σουσάμι ή φλούδι
κι απ’ τις ραφές θα γραπωθώ για πάντα.
Κάποτε θα μ’ αγγίξουνε τα δάχτυλά σου.
Γιάννης Βαρβέρης, Αναπήρων πολέμου, Κέδρος 1982

Σάββατο, 12 Ιανουαρίου 2019

Παρατήρηση... Κώστας Μόντης

Lee Jeffries


Δεν λέω Θέ μου, δεν είν’ όμορφος ο κόσμος Σου,
δεν ξέρω τις δικές Σου απόψεις για το ζήτημα,
δεν ξέρω αν μπορεί να βελτιωθεί η κατάσταση,
όμως επίτρεψέ μου ταπεινά
να κάνω κάποια παρατήρηση
λιγάκι δημοκρατικά
όπως τόσον ορθά
μας έμαθαν οι πιο σοφοί συνάνθρωποί μας:
Ανεξαρτήτως άλλων επιφυλάξεων
κι άλλων σημείων συζητησίμων
δεν δέχεται αμφισβήτηση, θαρρώ, το πώς
(πράμα π’ αυξάνει διηνεκώς
το χρέος της θλίψης της ανθρώπινης)
η σύντομη χαρά των ερχομών μας, Θέ μου,
δεν είν’ ουδόλως αρκετή να ισοσταθμίση
την άμετρη κι’ ατέλειωτην
οδύνη των αναχωρήσεων.
Κώστας Μόντης, Τα τραγούδια της ταπεινής ζωής

Πέμπτη, 10 Ιανουαρίου 2019

Από το τίποτα...Ελένη Αλεξίου

Francesco Sambati


Κάθισα με θέα πρς τν εσοδο το βιβλιοπωλείου.
πόρτα πρέπει ν νοιξε μέχρι κα εκοσι φορές.
Δν σουν σ κανένα νοιγμα. λλ κάθε φορά, περιμένοντας τι σουν σύ, καρδιοχτυποσα.
«π τ τίποτα φτιάχνεται Παράδεισος»
νέφερε συγγραφέας τ λόγια το λύτη.
τσι, σες φορς νοιγόκλεισε ατ πόρτα,
κόμη κι ν ποτ δν μπκες,
τόσες φορς ασθάνθηκα ετυχισμένη.
Ελένη Αλεξίου 
https://bonsaistoriesflashfiction.wordpress.com/

Τρίτη, 8 Ιανουαρίου 2019

Μέλι και γιασεμί... Γιάννης Κοντός

Αντώνης Αναγνώπουλος, Ελατόβρυση Ορεινής Ναυπακτίας 

Μυρίζεις πλάι μου μέλι και γιασεμί
κι ας ρίχνει έξω μαύρο χιόνι
Γιάννης Κοντός, Η στάθμη του σώματος