Δευτέρα, 8 Αυγούστου 2016

Σαν από παραμύθι... Θεοδ. Παπαδημητρόπουλος

Πρωταγωνιστές τσίρκου σε ώρα διαλείμματος.

Σν π παραμύθι...
Παραμυθένια ζωή, «ετυχισμένη»:
Κάθε μέρα κ’ νας καινούργιος δράκος
φτύνει πυρωμένα σάλια στ χυρ
τν καταβεβλημένων π’ τ χρέη πποτν
κ’ ο πριγκίπισσες κρεμιονται προδομένες
μ τ σκοιν πο φτειάξαν π τν πλεξούδα
τν μακριν, κατάξανθων μαλλιν τους…
Θεοδόσης Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλος

…---…---…---…---…---…---…---

, λιπερντες πολται, τμ δ ξυνετε ῥήματ. ΑΡΧΙΛΟΧΟΣ                                                       Συμμεριστετε με πολτες τς πγνωσης.    (Απόδοση: Γιώργος Μπλάνας)

Μετανόησε, μας είπε ο ηθοποιός κ. Ντ. Καρύδης, που στήριξε φανατικά τον ΣΥΡΙΖΟθίασο…, μόλις είδε 50% κάτω τη σύνταξή του…. Είπε και κάτι άλλα για Χριστό και Ιούδα…, κλπ κλπ…
Γιατί κε Ντίνο μας;… εσύ δεν μας έλεγες πέρσυ, την μέρα που έγιναν τα Capital Controls, ότι ο Αλέξης μας είναι… «της γερακίνας γιός»;
Γιατί πας τώρα κι εσύ με τους γερμανοτσολιάδες;
Γιατί «έσπασες» τόσο γρήγορα;…
Επειδή για πρώτη φορά θα είναι ο ΕΝΦΙΑ τόσο μεγάλος;
Επειδή για πρώτη φορά θα πληρώσουμε εξωπραγματικούς φόρους;
Επειδή για πρώτη φορά θα γίνουν πλειστηριασμοί;
Επειδή για πρώτη φορά καταργήθηκε το ΕΚΑΣ;
Επειδή για πρώτη φορά θα γίνει τέτοιο μακέλεμα;…
Βρε κουτέ οι άλλοι θα πληρώσουν…, αυτοί ντε…, που ψήφισαν ΝΑΙ…
Ή μήπως επειδή…
… δεν ξανακάναμε εμψυχωτικές συναυλίες με την Χαρούλα;
… και σταματήσαμε να χορεύουμε στο Σύνταγμα;…

Ναι…,
… τελικά δεν καταφέραμε να κάνουμε τον γάιδαρο να πετάξει….
Ήταν όμως μονόδρομος βρε Ντίνο… και δεν το ‘χαμε καταλάβει….
Και εν τέλει… το δικό μας μνημόνιο ήταν το καλύτερο
… και επιπλέον..., το ψηφίσαμε με δάκρυα και πόνο…
Αλλά…, ας όψονται οι εχθροί…, οι ξένοι…, οι κακοί…, οι άλλοι….
Τι νόμισες πώς εμείς φταίμε;…
… εμείς είμαστε αριστεροί ρε Ντίνο…, αριστεροί και ηθικοπλεονεκτούντες…

Αχ, ρε συ…, μήπως σε παρέσυραν…
… τα λυρικά πουτσιλίκια από τις αριστερές μοιρολογίστρες…, που γράφει κι ο αγωνιστής Γ. Κυρίτσης…

Και στο κάτω κάτω…
… τόσα κάναμε…, τίποτα δε σε συγκίνησε;
Δεν κάναμε τις καθαρίστριες γραμματείς έδρας;
Δεν κλείσαμε τις τράπεζες;
Δε διορίσαμε γκόμενες και γκόμενους;…
Δε φέραμε αλλοδαπούς για να λιαστούν;
Δε βάλαμε τη φωτογραφία του «Μιζέρια» στα υπουργικά γραφεία;…
Δε χωρίσαμε τον λαό…, σε δικούς μας (που δεν τους θίγουν τα μέτρα!) και στους άλλους…, που πέφτουν στα τέσσερα;
Δεν τιμωρήσαμε αυτούς που είχαν άλλη άποψη απ’ τη δική μας;…
Δε δείχνουμε αλληλεγγύη στους συντρόφους ακόμα κι όταν παρανομούν;…
Μέχρι και τις αιμορροΐδες του λαού στείλαμε τον υπουργό να κόψει…. Τι άλλο πια;
Οι άλλοι κάνανε περισσότερα;

Και εδώ που τα λέμε ρε Ντίνο…
… δε σε «τράβηξε» αυτή η περήφανη αμορφωσιά του Αλέξη μας… και των συν αυτώ παρεπιδημούντων;…
… δε σε έκανε να ταυτιστείς μαζί τους… το υφάκι, η προχειρότητα, η κουτοπονηριά… και να νιώσεις ένας απ’ αυτούς;…
Δε σε κολάκευσε, τέλος πάντων, αυτή η ημιμάθεια;… Δε σε έκανε να αισθανθείς κι εσύ… ένας απ’ την εξουσία;
Γιατί οι άλλοι ταυτίστηκαν;… Εσύ τι το παίζεις;… Μορφωμένος;… Είδαμε που μας πήγαν και οι μορφωμένοι…

Αχ, ρε Ντίνο…
… και δε διάβασες ούτε τον Στέλιο τον Παππά…
… τον πατέρα του Νίκου του Παππά, που μέσα σε λίγους στοίχους, αφιερωμένους στον Αλέξη…,
σαν άλλος Ρήγας…,
σαν άλλος Καβάφης…
… περιγράφει το μεγαλείο του μεγάλου Τιμονιέρη και βλαστού της Δρακογενιάς...
Διάβασέ το… και είμαι σίγουρος ότι θα ανανήψεις…, ξαναμετανιώνοντας…


Η Ανατολή που ροδίζει, / της γλυκιάς Πατρίδας τις πικρές ανάσες, / του Λαού μας καημούς κι ελπίδες / θερμαίνει. / Το ταξίδι μακρύ. / Το φορτίο βαρύ. / Και 'σείς / Δρακογενιάς βλαστοί / Τιμονιέρηδες. / Και 'μείς / την τιμή και την περιφάνεια των πατεράδων μας / μοναδική κι ανεξίτηλη κληρονομιά / κουβαλάμε. / Προορισμός «προόρισται» μοναδικός. / Η λευτεριά, η γνώση και το δίκιο. 29.7.2016. Στον σ. Αλέξη μια μέρα μετά.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου