Δευτέρα, 7 Αυγούστου 2017

Βγάλε και το δαχτυλίδι σου... Γιάννης Ρίτσος

Ferdinando Scianna

Πίσω απ’ τις γρίλιες είναι το μεγάλο μεσημέρι.
Τα σκόρπια σπίτια κάτασπρα, κ’ ένα κόκκινο
κάτω απ’ το λόφο. Λίγο πιο πάνω, ξέρουμε,
είναι η μεγάλη ασβεστωμένη μάντρα. Από κει
κατεβαίνει η δροσιά προς τους ευκάλυπτους, κι ένα άρωμα
από σάπια ροδάκινα σωριασμένα στο δρόμο.

Άξαφνα τα τζιτζίκια σώπασαν. Δυο ηλιοκαμένα σώματα
στ’ άσπρα σεντόνια. Βγάλε και το δαχτυλίδι σου –

μου πιάνει ένα δικό μου χώρο στο μικρό σου δάχτυλο.

Γιάννης Ρίτσος, Ποιήματα, τ. 4ος, Κέδρος

Κυριακή, 6 Αυγούστου 2017

Παραλία, bar καφέ γωνιακό… Γιώργος Ρούσκας

Trisha Lambi

Παραλία, bar καφέ γωνιακό…
Η θεά Αμφιλύκη
τζιν σορτσάκι κοντό… κορμί σφιχτό… μαλλιά καστανά μακριά
… Να σηκωθώ,
της φύσης το ποίημα να πλησιάσω
έτοιμος ‘‘στη χειρότερη’’ να καώ
να κάνω πως αλλού κοιτάζω
ή να συνεχίσω από μακριά θαυμάζοντας
για την άλλη ποίηση να μιλώ;
Γιώργος Ρούσκας, Ερώ, Εκδ. Σοκόλη

http://frear.gr/

Τρίτη, 1 Αυγούστου 2017

Απλανής αστέρας... Τίτος Πατρίκιος

Henri Cartier Breton

Οι απέραντες εκτάσεις μετρημένες
μ’ έτη φωτός, δεν μου λένε  τίποτα.
Εσύ ήσουνα λίγα μέτρα μακριά
και δεν μπορούσα να σ’ αγγίξω
σαν απλησίαστο απλανή αστέρα.

Τίτος Πατρίκιος, Λυσιμελής πόθος, εκδ Κίχλη