Κυριακή, 30 Απριλίου 2017

Θήραμα και θηρευτής... Έφη Καλογεροπούλου

Κορίνα Τσοπέι, στην ταινία «a man called horse», 1970

«Θήραμα και θηρευτής κοιτάζονται
οι κόρες των ματιών διαστέλλονται
ο φόβος του θηράματος κατοικεί το μάτι του θηρευτή
και το τυφλώνει
ξερός κρότος ακούγεται
καθώς τα βλέφαρα ανοιγοκλείνουν
το θήραμα αιχμαλωτίζει το θηρευτή.
Γίνονται ένα.»
Έφη Καλογεροπούλου, «Έρημος όπως έρωτας», εκδόσεις Μετρονόμος



Παρασκευή, 28 Απριλίου 2017

Η μπουκιά... Αλεξάνδρα Μπακονίκα

Madonna by Steven Meisel 


Χωρίς να το περιμένω
μέσα σε τόσο κόσμο,
με πόθο και τρυφερότητα,
για ν' αγγίξεις έμμεσα το στόμα μου
έκοψες μπουκιά με το πιρούνι σου
και μου έδωσες να φάω.

Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Το γυμνό ζευγάρι και άλλα ποιήματα (1990)


Τετάρτη, 26 Απριλίου 2017

Λερναία Ύδρα... Κλείτος Κύρου

Catherine Deneueve by Helmout Newton

Τη λήστεψε κατά κράτος
Της άρπαξε τα κοσμήματα
Την ξεγύμνωσε τη διαμέλισε
και της πήρε τις πολύτιμες λέξεις
Ύστερα έσκυψε πάνω της
κι έκοβε σε φέτες μικρές
τα πολύχρωμα φιλιά της

Δεν υπολόγισε πως τα μέλη της
τα φιλιά και οι λέξεις της
θα πληθαίναν αδιάκοπα
κι ένα σύννεφο θα τον τύλιγε
φορτωμένο αστροπελέκια

Κλείτος Κύρου


Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

Sous-entendu... Anne Stevenson

Lillian Bassman

Μη νομίζεις
ότι δεν ξέρω
πως καθώς μου μιλάς
το χέρι του μυαλού σου
μου αφαιρεί διακριτικά
τις κάλτσες μου,
και με επιδέξιες, τυφλές κινήσεις
αναβαίνει κατά μήκος του ποδιού μου.

Μη νομίζεις
ότι δεν ξέρω
ότι ξέρεις
πως κάθε τι που σου λέω
είναι ένα ένδυμα.
Anne Stevenson, Ανθολογία Ερωτικής Ποίησης, μετ Χάρης Βλαβιανός

Σάββατο, 22 Απριλίου 2017

Το διπλανό τραπέζι... Κ. Π. Καβάφης

Richard Avedon

Θάναι μόλις εικοσιδυό ετών…
Κι όμως εγώ είμαι βέβαιος που σχεδόν τα ίσα
χρόνια προτύτερα, το ίδιο σώμα αυτό το απήλαυσα!..
                                                                            
Δεν είναι διόλου έξαψις ερωτισμού.
Και μοναχά προ ολίγου μπήκα στο καζίνο
δεν είχα ούτε ώρα για να πιώ πολύ...
Το ίδιο σώμα εγώ το απήλαυσα!..

Κι αν δεν θυμούμαι, πού — ένα ξέχασμά μου δεν σημαίνει...

A, τώρα, να, που κάθησε στο διπλανό τραπέζι,
γνωρίζω κάθε κίνηση που κάμνει — κι απ’ τα ρούχα κάτω
γυμνά τ’ αγαπημένα μέλη ξαναβλέπω…   
Κ. Π. Καβάφης

  

Παρασκευή, 21 Απριλίου 2017

Κεκράχτες... Δημ. Δημητριάδης



Αχ αυτοί οι ντελάληδες
οι καραμούζες
με περικεφαλαίες πολύχρωμες
πουλούν φύκια για μεταξωτές κορδέλλες

σε γοητεύουν
σε κολακεύουν
χαμαιλέοντες της πιάτσας
της μόδας

πάντα περνά η μπογιά τους.
Δημήτρης Α. Δημητριάδης,

http://staxtes.com


Τετάρτη, 19 Απριλίου 2017

Όταν είσαι μακριά μου... Γιώργος Δομιανός

Ζωή Λάσκαρη

Όταν είσαι μακριά μου
τείνω
να πιστέψω
στο χριστό
όταν έρχεσαι κοντά μου
τείνει
να πιστέψει
ο χριστός
σ’ εμένα.

Γιώργος Δομιανός


Δευτέρα, 17 Απριλίου 2017

Χίλιοι λυτρωμοί... Κωστής Παλαμάς

Marlon Brando and Kim Hunter by Eliot Elisofon

Για ένα χάιδιο σου πεθαίνω
χίλιους πεθαμούς,
το φιλί σου αξίζει, Αγάπη,
χίλιους λυτρωμούς!

Κωστής Παλαμάς, Ο Δωδεκάλογος του Γύφτου, Λόγος Ι΄, «Αναστάσιμος»


Δευτέρα, 10 Απριλίου 2017

Η Μεγάλη Εβδομάδα... Αθ. Κανελλόπουλος

Rembrandt, Ο Χριστός Διδάσκων, 1652
Η Μεγάλη Εβδομάδα δεν είναι μόνο η συνοπτική ιστόρηση του Θείου πάθους, είναι παράλληλα και η αυθεντική περίληψη της ποιότητας του ανθρώπινου βίου, αντιπροσωπευτικό απάνθισμα συμπεριφοράς και χαρακτήρων στη δημόσια και ιδιωτική ζωή. Από τότε ως τα σήμερα δεν έπαψε η ζωή μας να είναι γεμάτη από Ιούδες που προδίνουν και Θωμάδες που δυσπιστούν, από Σίμωνες που αίρουν το σταυρό και Πιλάτους που “νίπτουν τας χείρας των”, από Μάρθες και Μαρίες που “τυρβάζουν περί πολλά” και από Μαριάμ που βλέπουν τα παιδιά τους να τα σταυρώνει η κοινωνία, από Καϊάφες που κρίνουν διατεταγμένα σε δεύτερο βαθμό και από Βαραββάδες που αθωώνονται, από άρχοντες περιβαλλόμενους “ψευδή πορφύραν” και από Ιωσήφκεκρυμμένους διά τον φόβον των Ιουδαίων”, από Φαρισαίους υποκριτές και Νικόδημους νομιμόφρονες, από γυναίκες “εν πολλαίς αμαρτίαις” και από Πέτρουςτρίτων αρνησαμένους”. Μια εναλλαγή του “Ωσαννά” και του “Σταύρωσον”, του ενταφιασμού και της Ανάστασης, του Γολγοθά και του θριάμβου, της ελπίδας και των θαυμασμών, των κολαφισμάτων και του προσκυνήματος…

Αθανάσιος Κανελλόπουλος, “ΓΡΑΦΕΙ Ο ΕΥΒΟΥΛΟΣ”  ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΕΣΤΙΑ

Σάββατο, 8 Απριλίου 2017

Πώς θα άφηνε;.. Τάσος Λειβαδίτης

Rebprandt, Η Ανάσταση του Λαζάρου

Κάτωχρος κι εξαντλημένος ο Ιησούς
στάθηκε κοντά στον τάφο,
"Λάζαρε, βγες έξω", φώναξε.
Όλοι περίμεναν.
Κι ο φτωχός νεκρός,
που ένιωσε ότι εδώ στον τάφο του
παίζεται η τύχη του κόσμου,
τι να κάνει;
Η γη είχε χαθεί,
πώς θα άφηνε
χωρίς ανάσταση έναν ολάκερο ουρανό!

Τάσος Λειβαδίτης, Ο Θεός χρειάζεται την βοήθειά μας

Πέμπτη, 6 Απριλίου 2017

Αμούστακο... Νίκος Αντωνάτος

Κωνσταντίνος Μάνος, Σκύρος 1967

ΑΠΟ ένα παρελθόν
αμούστακο
φαγώθηκε
όλο μου το μέλλον.
Νίκος Αντωνάτος, Αυλός λελυπημένος, περ. Πλανόδιον τχ.39



Τετάρτη, 5 Απριλίου 2017

Το δράμα... Ήρκος Ρ. Αποστολίδης

Floris Neususs

Η μεγαλύτερη
αναντιστοιχία συναισθημάτων
σε χώρο τόσο «μικρό»,
και δεδομένο χρόνο:

Στα νεκροταφεία,
την ώρα της κηδείας
(και λίγο πρίν, λίγο μετά)…
Ήρκος Ρ. Αποστολίδης
Διορθώσεις, ΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ, τχ. 37

http://www.diorthoseis.gr

Τρίτη, 4 Απριλίου 2017

Σιγαστήρα... Γιάννης Γκούμας

Keith Carter

Και καθώς τοποθετώ τις παντόφλες μου
πλάι στο κρεβάτι
για ένα αύριο,
αντιλαμβάνομαι
ότι όλη μου η ζωή
ήταν μια προσπάθεια
να βάλω σιγαστήρα στην σιωπή μου. 
Γιάννης Γκούμας, Η σιωπή των άλλων.

περ. Περίπλους, τχ.45


Δευτέρα, 3 Απριλίου 2017

Το στερνό παραμύθι... Λάμπρος Πορφύρας

Boris Ivanovich Kopylov

Πήραν στρατί στρατί το μονοπάτι
βασιλοπούλες και καλοκυράδες,
από τις ξένες χώρες βασιλιάδες
και καβαλάρηδες απάνω στ’ άτι.

Και γύρω στης γιαγιάς μου το κρεβάτι,
ανάμεσα από δυο χλωμές λαμπάδες
περνούσανε και σαν τραγουδιστάδες
τής τραγουδούσαν —ποιος το ξέρει— κάτι.

Κανείς για της γιαγιάς μου την αγάπη,
δε σκότωσε το Δράκο ή τον Αράπη,
και να της φέρει αθάνατο νερό.

Η μάνα μου είχε γονατίσει κάτου
μ’ απάνω —μια φορά κι έναν καιρό—
ο Αρχάγγελος χτυπούσε τα φτερά του.
Λ. Πορφύρας, Άπαντα,
 fb ν Φαντασί και Λόγ