Δευτέρα, 30 Ιανουαρίου 2017

Η Λιόλια... Κωνσταντίνος Χρηστομάνος

Edward Robert

Και η Λιόλια
- το κοριτσάκι με το κοντοφούστανο τ’ ανεμιστό,
με τα τρεμόχαρα στηθάκια
που κρυφοζούσαν μες τ’ αέρινο ποκαμισάκι
ίδια χλωμά ροδάκινα
κάτω απ’ τη φυλλωσιά στο βραδινό τ’ αγέρι,
με τα χείλια σα στόμα λουλουδιού
που σιγανοίγει να φιλήσει τον ήλιο-
έπεφτε απάνω του
σαν ένα πράμα λευκό κι απαλό,
σαν πιτσούνι άσπρο
που με τα πούπουλά του του σκέπαζε το νου.
Έτσι έλιωνε του Νίκου η ψυχή
κι όλο το κορμί του άνοιγε
σε μύρια στόματα
για μύρια το καθένα του φιλιά…

Κωνσταντίνος Χρηστομάνος, Η κερένια κούκλα, 1911


Κυριακή, 29 Ιανουαρίου 2017

Σε λένε αναποφάσιστο... Κική Δημουλά

Vicente Romero Redondo

Σε λένε αναποφάσιστο, μην τους ακούς
ευαίσθητος είσαι διστάζεις
να διαλέξεις γενικά δυσκολεύεσαι
ν’ απαρνηθείς.

Τόσο καιρό που δέρνεσαι ανάμεσα
στο ένα και το άλλο
δέθηκες μαζί τους.

Αίσθημα γίνεται στο τέλος το δίλημμα
θέλεις να κρατήσεις και τα δύο
μα είναι νόμος να προτιμάς.

Διάλεξε λοιπόν
αυτό που σου προτείνει η αβεβαιότητα.
Σπανίως πέφτει έξω.

Κική Δημουλά


Σάββατο, 28 Ιανουαρίου 2017

«Ύμνος δοξαστικός για τις γυναίκες π’ αγαπούμε»... Νίκος Εγγονόπουλος

Ήρα Τσαντεκίδου

Είν’ οι γυναίκες π’ αγαπούμε σαν λιμάνια
(μόνος σκοπός
Προορισμός
των ωραίων καραβιών μας)
Τα μάτια τους
είν’ οι κυματοθραύστες
Οι ώμοι τους είν’ ο σηματοφόρος
της χαράς
Οι μηροί τους
σειρά αμφορείς στις προκυμαίες
Τα πόδια τους
οι στοργικοί
μας
φάροι
[…]
Είναι τα κύματά τους
οι υπέροχες θωπείες
Οι Σειρήνες τους δεν μας γελούν
μόνε
μας
δείχνουνε το δρόμο»

Νίκος Εγγονόπουλος, Έλευσις


Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2017

“Αύριο”, λες... Τάσος Λειβαδίτης

Mohammed Sattar

“Αύριο”, λες,
και μέσα σ’ αυτήν τη μικρή αναβολή παραμονεύει ολόκληρο
το πελώριο ποτέ.
Να ‘σαι τόσο πρόσκαιρος, και να κάνεις όνειρα
τόσο αιώνια!

Τάσος Λειβαδίτης


Τρίτη, 24 Ιανουαρίου 2017

Έψαχνε... 6ος Δαλάι Λάμα

Yves Saint Laurent and Catherine Deneuve, 1983


Μ’ ένα πλατύ χαμόγελο
χάζευε τον κόσμο γύρω.
Μα με την άκρη του ματιού,
έψαχνε μόνο για μένα.
6ος Δαλάι Λάμα, Τσάνγκιανγκ Γκιάτσο (1683-1706), μτφρ. Αριάδνη Γερούκη, Ο Ερωτευμένος Δαλάι Λάμα,  εκδ. Αρχέτυπο.

fteraxinasmag.wordpress.com


Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2017

Πατέρα μου, κοίταξε... Αριστοτέλης Βαλαωρίτης

Martin Johnson Heade, 1864

«Πατέρα μου, κοίταξε:
εκεί μες στη σούδα
χρυσή πεταλούδα
γυρίζει, πετά.

»Πατέρα μου, βόηθα με
να μην τηνε χάσω.
Θα πάω να την πιάσω.
Πώς φεύγει γοργά.»

«Παιδί μου, θυμήσου το:
του κάκου θα τρέχεις,
φτερά συ δεν έχεις
κι εκείνη πετά.

»Στον κόσμο που βρίσκεσαι
τρελές χρυσαλίδες
θα να ’ναι οι ελπίδες,
του κόσμου η ψευτιά.

»Μην τρέξεις οπίσω τους,
γιατί θα δειλιάσεις,
κι εωσού να τες πιάσεις
θα σ’ εύρει η νυχτιά.»

«Πατέρα, την έπιασα
σ’ εκειά τα λουλούδια.
Τραγούδια, τραγούδια,
είν’ όσα μου λες.»

Κι εκεί που εχαιρότουνε,
κι εκεί που την πιάνει
μεμιάς τηνε χάνει.
«Παιδί μου, μην κλαις!

Αριστοτέλης Βαλαωρίτης [1866]


Σάββατο, 21 Ιανουαρίου 2017

Ξανθά μαλλιά... Μιχάλης Αργυρόπουλος

Virna Lisi, ''La Donna del Lago'', 1965

Ήλιε κοιμήσου γρήγορα και σβήσου από το φώς μου,
τ’ είναι το φως σου για τα με η σκοτεινιά η πιο μαύρη.
Κ’ έβγα εσύ, Νύχτ’ ασάλευτη, Βασίλισσα του κόσμου,
το φως σου το ημερόκαρδο παλ’ η ψυχή μου ναύρη,
και τότες, κάτω απ’ τα γυρτά παραθυρόφυλλά της,
θα πάω να βρω μεσουρανίς τον ήλιο στα μαλλιά της.

Μιχάλης Αργυρόπουλος. περ. Νέα Εστία, τχ 120


Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2017

Ακροβάτες... Νίκος Παϊζάνης

Acrobats on the Empire State Building in 1935

Οι καλύτεροι
Ακροβάτες
είναι όσοι
ισορροπούν
με λειψά
εφόδια
σε σχοινί
τεντωμένο
σε κορυφαίο
ύψος
ενώ παράλληλα
κοιτούν
ευθεία μπροστά
και γελούν
από καρδιάς.
Γι’ αυτούς
η περίφημη
πτώση
δεν υφίσταται
σαν εκδοχή

Νίκος Παϊζάνης



Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2017

Αν είναι... Χριστιάνα Αβρααμίδου

Peter Lindbergh

Αν είναι να με αγαπήσεις
αγάπησέ με γυμνή.
-Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια
τα μεγάλα ανέχεια και πενία-
με δασείες και ψιλές αρχικά σου μιλούσα
στο λυχνάρι με έκλεισαν και ως προχτές ασφυκτιούσα
αν είναι να με αγαπήσεις
αγάπησέ με γυμνή.
Λόγια Πολλά
είπαμε εμείς
με τα Μεγάλα
δεν χορτάσαμε την πείνα.

Χριστιάνα Αβρααμίδου, Εσένα σε έχω ξαναγαπήσει, 2014


Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2017

Frederic Chopin... Gottfried Benn

Pablo Picasso

Δεν ήταν ιδιαίτερα καλός ομιλητής,
οι απόψεις δεν ήταν το δυνατό του σημείο,
οι απόψεις είναι φλυαρίες,
όταν ο Ντελακρουά ανέπτυσσε θεωρίες,
τον έπιανε ταραχή, από την πλευρά του
αδυνατούσε να δικαιολογήσει τα Νυχτερινά.
Εραστής αδύναμος,
σκιά στο Νοάν,
όπου της Γεωργίας Σάνδης τα παιδιά
δεν καταδέχονταν από αυτόν
συμβουλές ανατροφής.

Φθισικός για χρόνια
με αιμορραγίες και ουλές,
που τον ταλαιπώρησαν πολύ.
Θάνατος σιωπηλός
όχι μέσα σε πόνους αβάσταχτους
ούτε από πυροβολισμούς:
το πιάνο (Έραρντ) έσυραν στην πόρτα
και η Δελφίνα Ποτότσκα
την ύστατη ώρα του τραγούδησε
για ένα μενεξέ.

Με τρία πιάνα ταξίδεψε στην Αγγλία:
Πλέυελ, Έραρντ και Μπρόντγουντ,
για 20 γκινέες έπαιζε τα βράδια
κάνα τέταρτο
στους Ρόθσιλντ, στους Ουέλλινγκτον, στο Στράφορντ Χάουζ
μπροστά σε πλήθος παντελόνια.
Σκοτεινιασμένος από την κούραση και τον θάνατο
επέστρεψε στην πατρίδα
στην Πλατεία της Ορλεάνης.
Κατόπιν έκαψε σκίτσα
και χειρόγραφα,
δεν άφησε απομεινάρια, θραύσματα, σημειώματα,
Frederic Chopin by Eugene Delacroix, 1838
τέτοιου είδους προδοτικά σημάδια –
και τέλος είπε:
«οι προσπάθειές μου ολοκληρώθηκαν
με βάση όσα κατάφερα να πετύχω».

Έπρεπε να παίζουν όλα τα δάχτυλα
ανάλογα με τη δύναμή τους,
ο παράμεσος είναι ο πιο αδύναμος
(σιαμαίος του μέσου μόνο).
Ξεκινούσε πατώντας
μι, φα#, σολ#, σι, ντο.

Όποιος άκουσε ποτέ
κάποιο πρελούδιο δικό του,
είτε σε κάποια βίλα είτε
ψηλά σε βουνό
είτε από ανοιχτές μπαλκονόπορτες
για παράδειγμα σε κάποιο σανατόριο,
δύσκολα θα το λησμονήσει.

Δεν έγραψε όπερα,
ούτε κάποια συμφωνία,
μόνο αυτές τις τραγικές προόδους
από καλλιτεχνική πεποίθηση
και με ένα μικρό χέρι.
Gottfried Benn, μτφρ. Νίκος Βουτυρόπουλος

fteraxinasmag.wordpress.com


Παρασκευή, 13 Ιανουαρίου 2017

Σχεδόν... Άννα Ε. Πετράκη

Salvador Dali

Ένα μικρούλι κάτι
Σχεδόν σαν τίποτε
Αλλά "σχεδόν"
Όχι ακριβώς τίποτε
Εκεί σώζεις όσα σώζονται
Στο "σχεδόν"
Κι εκεί πάλι
Στο ''σχεδόν''
Τα χάνεις

Άννα Ε. Πετράκη, " Ζωή σε 9/8..."


Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2017

Ανεβοκατεβαίνει... Αλεξάνδρα Μπακονίκα

Helmut Newton

Ανεβοκατεβαίνει τον διάδρομο του θεάτρου
τάχα για να ψάξει καλύτερες θέσεις
από αυτές που βρήκαμε.
Άλλος είναι ο στόχος της: να κατοπτεύσει
πόσοι θα την κοιτάξουν λαίμαργα.

Αλεξάνδρα Μπακονίκα,Παρακαταθήκη ηδυπάθειας,Εντευκτήριο.
Περίπλους τχ50



Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2017

Εξιστόρηση... Γιώργος Γκανέλης.

Josef Koudelka, Greece, 1982

Η ζωή μας
Σαν ανάποδα κολλημένο γραμματόσημο
Πάνω σε φάκελο χωρίς παραλήπτη
Ταξιδεύει μέσα σε ταχυδρομικούς σάκους
Μένει στα αζήτητα για χρόνια
Ο αποστολέας έχει γεράσει
Οι δρόμοι πήραν άλλα ονόματα
Οι ταχυδρόμοι απολύθηκαν.

Η ζωή μας
Σαν τετράδιο χωρίς ετικέτα
Μέσα στην τσάντα αιώνιου φοιτητή
Περιφέρεται στις αίθουσες διδασκαλίας
Στα αμφιθέατρα και στα αναγνωστήρια
Τα παλιά κτίρια γκρεμίστηκαν
Η ύλη των μαθημάτων άλλαξε
Οι καθηγητές συνταξιοδοτήθηκαν.

Η ζωή μας
Σαν ασπρόμαυρη ταινία του εξήντα
Με καινούργια κόπια και υπότιτλους
Προβάλλεται στα θερινά σινεμά
Χωρίς εισιτήριο εισόδου
Οι θεατές άρχισαν να φεύγουν
Ο σκηνοθέτης αποκήρυξε το έργο
Οι ηθοποιοί έχουν πεθάνει.

Κι αν δεν υπάρχει ζωή
Υπάρχει ένας άνθρωπος να την ιστορεί.
Γιώργος Γκανέλης.

http://www.thraca.gr



Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου 2017

Προτού... Σωτήρης Παστάκας

Sheree Valentine Daines

Προτού χάσω το κορμί μου
έχασα το μυαλό μου – Πάμε πάλι:
Πριν χάσω το μυαλό μου
έχασα το κορμί μου – Απ’ την αρχή:
Έχασα το μυαλό μου.
Έχασα το κορμί μου.
Πάμε πάλι από την αρχή:
Έχασα το κορμί μου.
Έχασα το μυαλό μου
σε χέρια που μια νύχτα
μου πρότειναν
τρεμάμενη σάρκα.

Σωτήρης Παστάκας,  Συσσίτιο.




Σάββατο, 7 Ιανουαρίου 2017

Για να επιμένουν... Παναγιώτης Κανελλόπουλος



–Μ παίδεψαν - κα τος χρωστάω κα χάρη
μ σταύρωσαν - κα τος χρωστάω τ ζωή
μο φόρτωσαν τ βάρη,
πο σπάζουν τν νεφρν τν ντοχή –
κα τος χρωστάω τ' λόισιο σμα,
τ βμα μο τ λεύθερο κα τ λαφρό...
Γι ν πιμένουν,
                                      κάτι κόμα
                                               θ τος χρωστ!

Παναγιώτης Κανελλόπουλος (᾿Ανθ. Η.Ρ.Η.Σ. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗ )



Πέμπτη, 5 Ιανουαρίου 2017

Γυμνή αλήθεια... Λουκάς Αξελός

Claudia Cardinale

Το κορμί σου ντυμένο με επιθυμίες
άδικα φυλακισμένες
στις πτυχές των φορεμάτων, τους στηθόδεσμους
και τα μικροσκοπικά εσώρουχα,
Οργάνωσε την υπεράσπισή σου
και πέτα –επιτέλους- από πάνω σου
όλες αυτές τις αβάσιμες κατηγορίες
που δεν αφήνουν την αλήθεια
γυμνή να λάμψει.
Λουκάς Αξελός, Σκοτεινό πέρασμα, 

περ. Περίπλους, τχ 50